ในห้วงที่หลายคนกำลังใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวและเพื่อนฝูงอันเป็นที่รัก  ผมกลับยังนั่งเหงาอยู่ในห้องนอนอย่างเคว้งคว้าง   สิ่งเดียวที่พลอยให้คลายความคิดถึงจาก “คนของความรัก”  ก็คือการเปิดไฟล์อัลบั้มภาพชีวิตอันหลากหลายมาดู ...

     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพียงไม่กี่นาทีของการเปิดไฟล์ภาพเหล่านั้น   ผมก็มาหยุดนิ่งอยู่กับภาพอันสำคัญของเจ้าจุกแสนซนของผมที่มักจะเวียนวนอยู่กับ “กลอง”  อย่างสม่ำเสมอ  ล่าสุดแกไปบ้านพ่อครูบาสุทธินันท์   ก็ถือตนเป็นเจ้าบ้านเข้าไปลากเอากลองของพ่อ ฯ  มารัวกระหน่ำอย่างไม่เกรงใจคนฟัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>       </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องแดนไทและน้องแผ่นดิน  ต่างชื่นชอบดนตรีไม่แพ้กัน    โดยเฉพาะเครื่องดนตรีประเภทกลอง  พบเจอที่ไหนมักถลาเข้าไปยึดครองอย่างไม่เกรงใจเจ้าของเลยก็ว่าได้   ทุกวันในห้องนอนก็มักจะตั้งวงกับพี่อยู่แทบทุกวัน  วันไหนไม่ตีกลองร้องเพลงก็เปลี่ยนบทบาทไปสู่การเล่นเป็นพระเป็นเณรแทน …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แผ่นดินผู้พี่ชอบและหลงใหลกลองยาว  แต่เจ้าจุกกลับชอบกลองที่ตรงกันข้ามกับผู้พี่อย่างสิ้นเชิง …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อครั้งที่ไปแข่งกีฬาสีของโรงเรียน   หลังขบวนพาเหรดสิ้นสุดลง   เด็ก ๆ ในระดับชั้นเดียวกันก็กลับบ้านกันเกือบหมด  ส่วนเจ้าจุกไม่ยอมกลับ  พ่วงเอากลองมาเดินตีและนั่งตีเป็นกองเชียร์ผู้พี่อย่างสุดเหวี่ยง   เผลอ ๆ ก็แอบไปนั่งคุยสาวอย่างน่าหยิกเลยทีเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถัดมาไม่นาน   ผมพาแกไปงานแต่งงานของอดีตลูกน้อง   ในขณะที่บนเวทีนักร้องก็ร้องเพลงไปอย่างไพเราะ   เจ้าจุกก็เดินด่อม ๆ  มอง ๆ  ไปดูนักร้องบ่อยครั้ง  และพลันไปเจอกลองใบหนึ่งวางอยู่ใกล้ ๆ  …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แกไม่ทันขออนุญาตใครก็ลากมากระหน่ำตีอย่างเมามัน  ผมเองเกรงใจชาวบ้านที่มาร่วมงาน  จึงได้แต่ปราม ๆ  เจ้าจุกอยู่เป็นระยะ  แต่แกก็ตอบกลับมาอย่างฉะฉานว่า </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“แดนตีให้นักฮ้อง  เพิ่นสิได้ฮ้องม่วน ๆ …”  นั่นแหละครับแกก็สาธยายไปโน่นเลย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แกรื่นเริงกับดนตรีของแกอยู่พักใหญ่  ไม่นานผมก็ได้ยินเสียงร้องแบบเบา ๆ  แว่วมาจนอดที่จะหันไปมองไม่ได้  ซึ่งภาพนั้นก็เห็นแต่เจ้าจุกกำลังคิ้วขมวด  ปวดเจ็บจุกแน่นอย่างสาหัส … ขณะที่มือก็เกาะกุมอยู่บริเวณห้องเครื่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“น้องแดนเป็นหยังลูก ?” ….  ผมยิงคำถามไปพร้อมความห่วงใย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“กลองทับ (…….)”    น้องแดนกัดฟันตอบมาอย่างน่าสงสาร  และก็ปนเปื้อนรอยยิ้มแบบอาย ๆ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เจ็บคักบ่ ..?”   ผมไม่วายถามซ้ำ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เจ็บตั้ว… เจ็บคือ (…)  แตกพู่นแหล่ว”  ผมไม่ทันได้พูดอะไร   เสียงหัวเราะก็ลัดคิวขึ้นมาเสียก่อน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือวีรกรรมอันน้อยนิดของเด็กซนคนนี้นะครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนี่คือภาพที่ผมกล่าวถึง …  ดูกันเองเถอะครับว่า  อาการเจ็บระคนอายนิด ๆ  นั้นเป็นเช่นใดกันแน่ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p> </p><p> </p>