ความสำเร็จของศิษย์คือความภูมิใจของครู

เมื่อเร็ว ๆ นี้ ครูสุได้รับ miss call  เป็นสิบสาย  เนื่องจากครูสุชอบลืม เก็บมือถือไว้ที่บ้านบ่อยมาก (ซึ่งเป็นนิสัยไม่ค่อยดีเลย)  เห็นเบอร์แปลกเบอร์หนึ่งโทรเข้ามาซ้ำ ๆ ก็เลยโทรกลับ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเบอร์โทรศัพท์ของลูกศิษย์เก่าที่อยู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน  โทรมาหา เสียงนั้นครูสุจำได้ว่าเป็นเสียงของ อดีต เด็กชายกมล หรือ กุ๋ย นักเรียนที่ครูสุเคยสอนที่โรงเรียนบ้านนาปู่ป้อม  กมลโทรมาบอกว่า ได้รับโควต้าเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง วิชาเอกภาษาอังกฤษ วุฒิครู  และบอกว่า "ครูครับอีกหน่อยผมจะได้เป็นครูภาษาอังกฤษเหมือนครูแล้วนะครับ" ครูสุได้ยินเข้ารู้สึกดีใจและตื่นเต้นมาก ไม่คาดคิดมาก่อนว่านักเรียนที่เราเคยสอนไปเมื่อก่อนจะชอบภาษาอังกฤษและได้เรียนวิชาเอกนี้

ครูสุยอมรับการปลูกฝังให้นักเรียนชอบภาษาอังกฤษนั้นยากมาก ๆ บางคนเรียนภาษาอังกฤษเก่ง แต่ไม่ได้สนใจ  บางคนสนใจตอนประถมศึกษาเท่านั้น (เพราะเนื้อหามันยังง่ายและสนุกอยู่ไง) พอไปอยู่มัธยมภาษาอังกฤษถดถอยไปเลย 

อ้อ..ยังมีลูกศิษย์อีกคนที่เพิ่งจบไปเมื่อปีกลาย คือ เด็กชายนพดล ที่ครูสุส่งเสริมให้ทำโครงงานภาษาอังกฤษ  ซึ่งปัจจุบันได้ไปเรียนที่โรงเรียนเวียงแหงวิทยาคม ก็กลายเป็นคนเก่งภาษาอังกฤษ ล่าสุดเห็นว่าแข่งขันโครงงานภาษาอังกฤษระดับเหรียญทองอีก นพดลบอกกับครูสุว่าปีนี้เขาจะได้เกรด 4 วิชาภาษาอังกฤษแน่ ๆ

นี่แหละสิ่งที่ครูสุภูมิใจที่สุด คือ นักเรียนที่ครูสุสอนมาได้ดี ได้ก้าวหน้า ประสบความสำเร็จในชีวิต ถึงแม้ว่าครูสุอาจจะไม่ใช่ครูที่สอนดีมากมายอะไร แต่ก็ดีใจกับศิษย์ทุกคน และที่ดีใจมากกว่านั้นคือศิษย์เก่าของครูสุจะโทรมาหาครูสุประจำ ครูสุประทับใจมากที่ยังมีนักเรียนนึกถึงเสมอ