วันนี้ไปทำงานตามปกติ แต่ไม่ปกติของคนที่บ้าน ซึ่งก็คือ "คุณแม่" ท่านจะสังเกตเห็นเราตั้งแต่เด็กจนโต เป็นนักเรียนจนจบมาทำงานสายพยาบาล แต่ละวันเราต้องสวมฟอร์มสีขาว ใส่หมวก
แต่วันนี้ดูเปลี่ยนไป ไม่รู้จะแต่งตัวอย่างไรในสายตาท่าน
บางวันใส่ฟอร์มสีฟ้าขาว บางวันสูทดำ เสี้อเหลืองบ้าง เสื้อชมพูบ้าง จนท่านจับไม่ได้ มา 2 ปี แล้ว เพราะงานที่รับผิดชอบที่เพิ่มเข้ามา เช้าไป ตึกผู้ป่วย บ่ายประชุมเข้ามางานคุณภาพ บางวันไม่อยู่โรงพยาบาล ปีก่อน ๆ ไปประเมินมาตรฐาน HNQA บ้าง แต่ปีนี้ชีพจรลงเท้าน้อยกว่าเดิม แต่ยายก็บ่นว่าไม่ค่อยอยู่บ้าน อยู่โรงบาลเท่าไหร่
วันนี้ยายถามว่า "จะไปไหน ไม่เห็นแต่งชุดพยาบาล "
ข้าพเจ้าตอบว่า " ทำงานเหมือนเดิมจ้ายาย "
คำถามต่อไปข้าพเจ้างง เป็นไก่ตาแตกเลย "วันนี้ไม่ไปขายของหรอ เห็นสะพายกระเป๋าขายของทุกวัน " ยายถาม
" ยังไง ว่ายังงั้น แหละยาย " ข้าพเจ้าถาม
ที่แท้ก็คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค นั่นเอง ข้าพเจ้าเพิ่งถึงบางอ้อ
เราไม่เคยคิดว่าเราเปลี่ยน " พยาบาลไร้หมวก " อีกแบบหนึ่งที่ต่างจาก "พยาบาลไร้หมวก" ในความหมายพยาบาลชุมชน ที่ทำงานเชิงรุก ไม่มีแบบฟอร์ม
แต่ถ้าคิดมุมกลับ ข้าพเจ้าก็เป็น seller ดี ๆ นั่นเอง เพราะทุกวันต้องขายความคิด ให้กลุ่ม " คนทำงานคุณภาพ "
