เอกจตุพร เมืองปาย ทำเรื่องขออนุโมทนาสิ่งของต่างๆ จากเพื่อนๆในเครือข่ายนำไปแจกลูกหลานชาวเขา ที่นอนหนาวสั่นอยู่ในกระต๊อบบนดอยสูง ช่วงที่หนาวนี้ คนเมืองอาจจะไปเที่ยวตั้งเต็นท์นอนชมสายหมอก แต่น่าหนาวของลูกหลานชาวเขานั้น ถือว่าเข้าสู่มหกรรมทรมานจากความเย็นยะเยือกจนถึงกระดูก ถ้ามีเสื้อหนาวหนาๆผ้าห่มสักผืน..หัวใจน้อยๆเหล่านี้จะอบอุ่นขึ้น ภารกิจต้านภัยหนาวของเด็กๆจึงมีความจำเป็นกว่าภัยหนาวของสาวๆมากนัก  ทราบว่าเอกได้แจกจ่ายไปหลายครั้งแล้วในรอบหลายปี  

เม้ง เยอรมัน มีโครงการสนับสนุนเด็กและโรงเรียนในภาคอีสานอยู่บ้างแล้ว ช่วงนี้จะซื้อหนังสือที่หมอรุ่งทำร่วมกับท่านฑูตไปบริจาคอีกละลอกหนึ่ง เม้งเล่าว่ากลับมาคราวนี้มีแผนที่จะชวนเพื่อนพ้องชาวใต้ด้วยกัน  ลงไปพบปะเยี่ยมเยียนเด็กๆและโรงเรียน3-4จังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นจุดคลิ๊กที่น่าสนใจมาก ที่คนใต้จะลองร่วมแรงใจแก้ปัญหาในพื้นถิ่นตนเอง เราอาจจะเห็นวิธีแก้ปัญหาในแบบชาวใต้ของคนใต้ก็ได้  ใครทราบข่าวนี้ต่างร่วมอนุโมทนา แต่ด้วยความห่วงใยในสังขารของหน่วยทุ่มใจให้เด็กใต้ มีท่านผู้อารีฝากลุงเอกช่วยจัดหาเสื้อเกราะให้ แล้วขอให้ผู้สันทัดกรณีเสื้อยืด ..อะไรก็กู..แห่งเมือง2แคว สกรีนคำขวัญติดเสื้อให้ ผมเลยเสนอแถมไปว่าน่าจะพิมพ์ยันต์มหาอุดลงไปด้วย 

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ครูวุฒิ จากโรงเรียนโคกเพชร เล่าว่า จะเสนอของบจากมูลนิธิกองทุนการศึกษาเพื่อการพัฒนา (EDF)ในปี51 โดยจะเสนอโครงการเลี้ยงหมูพันธุ์เหมยซาน เพื่อจะแปลงเศษอาหาร  และเศษพืชผักในโรงเรียนให้เป็นปุ๋ยสำหรับใส่ต้นไผ่เลี้ยงหวานสีทอง (ที่ปลูกไว้แล้วกว่า300กอ)  และกะจะกระจายพันธุ์ให้นักเรียนนำไปเลี้ยงต่อที่บ้าน  เพื่อเป็นรายได้เสริมสำหรับการศึกษาต่อของตัวนักเรียน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เกี่ยวกับกิจกรรมช่วยเหลือเด็กๆ  ในกลุ่มของพวกเราพากันทำทั้งแบบเปิดเผย และปิดทองก้นพระ บางคนก็ทำไปเรื่อยๆ เหมือนน้ำหยดลงหิน..เงียบๆไม่บอกใคร ผมเคยไปเยี่ยมบ้านเห็นกล่องกองกันเต็มห้อง สิ่งของเหล่านี้มาจากผู้มีจิตศรัทธาส่งมาร่วมบุญ เมื่อรวบรวมไว้พร้อมแล้ว ฝ่ายประสานงานก็จะชวนกันขนขึ้นรถเฮโลไปแจกจ่ายตามจุดที่สำรวจไว้ บางกลุ่มเขาทำเป็นเส้นสายแบบขาประจำ ทุกปลายปีก็จะมีนัดมหกรรมบริจาค</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ผมอยู่ฝ่ายเอาใจช่วย  โมทนาสาธุไปกับทุกกลุ่มขับเคลื่อนน้ำใจไมตรี ร่วมแสดงความยินดีทุกครั้ง ผมเป็นคนมีหลานเยอะไม่แพ้ใครๆหรอกนะ น้องโบสถ์ น้องมิ้นส์ น้องฟ้า น้องฟาง น้องนีน่า น้องเอมี่ น้องแดน น้องดิน น้องไผ่ น้องแทน น้องโบนัส น้องๆๆๆๆ นับนิ้ว2รอบก็ยังไม่หมด ถ้ามีโอกาสผมอยากจะจัดชุมชนคนแซ่เฮรุ่นกระเปี๊ยก ท่านลองนึกดูว่าจะครึกครื้นสักป่านใด ขนาดพบกันไม่ครบหน้าพี่ป้าน้าอาก็มะรุมมะตุ้มกอดไม่วาง  ทำเอาพ่อเด็กรอค้าง รอว่าเมื่อไหร่จะละวางลูกมากอดตัวพ่อบ้าง มันเป็นความชื่นมื่นระหว่างคนแซ่เฮจริงๆนะครับท่าน อิอิ  </p>