ลองไม่มี Service Mind ... คราวหน้าลูกค้าก็ขอเลิกใช้บริการที่นี่ไปเลย ... ไม่รู้จะมาทำไม เมื่อมาแล้ว ไม่มีความสุข

วันนี้เป็นวันเคลียร์ธุรกรรมการเงินประจำเดือน

เริ่มจาก .. การไปจ่ายค่าไฟฟ้าที่ กฟภ.ประจำอำเภอ

เนื่องจากในปัจจุบัน กฟภ.มีนโยบายจะไม่ให้มีการบริการของคนเก็บเงินประจำพื้นที่อีกต่อไป แต่จะให้ผู้ใช้บริการจ่ายเองที่ กฟภ.ประจำพื้นที่ หรือตามเคาน์เตอร์เซอร์วิสที่รับดำเนินการต่อให้ หรือหักจากธนาคารของผู้ใช้บริการเอง

ณ กฟภ.ประจำพื้นที่ ... ที่เคาน์เตอร์จ่ายเงิน มีเครื่องกดปุ่มจ่ายคิว แล้วเคาน์เตอร์จะกดเรียกหมายเลขคิวไปเรื่อย ๆ

การให้บริการที่นี่ นอกจากการเรียกตามคิวแบบดิจิตอลแล้ว ยังมีพี่ผู้ชาย เรียกหมายเลขเสียงดัง ๆ ให้ด้วย ถือว่า บริการใช้ได้ พูดดี มีมิตรภาพ

 

ต่อจากนั้น ... เมื่อออกจาก กฟภ. ก็แวะไปกด ATM ที่ธนาคารออมสินประจำอำเภอ ... ถอนสตางค์ไปจ่ายหนี้ .. ทำขั้นตอนถอนเงินปกติ .. ใส่บัตร .. กดรหัส ... ถอนด่วน ... แต่ รอ รอ รอ ... มีเสียงนับธนบัตรภายในเครื่อง หน้าจอบอกว่า รอรับเงิน .. แต่ไม่มีเงียบ เหมือนเครื่องแฮงค์ ไม่ยอมออก บัตรก็ไม่คืน ทั้ง ๆ ก็กดรหัสผ่านไปแค่ครั้งเดียว ไม่ใช่กดรหัสหลายครั้ง ผิด ๆ ถูก ๆ สักหน่อย

เลยต้องถอดหมวกกันน็อค วิ่งขึ้นไปบนธนาคาร แจ้งว่า เครื่อง ATM ไม่มีเงินออก บัตร ATM ก็ไม่คืน ถูกยึดไปอย่างนั้น

ได้รับคำตอบจากพี่ผู้ชายว่า เงินหมด (เงินหมด ทำไมถึงไม่ติดป้ายบอกไว้ล่ะ ให้เอาบัตรเข้าไปทำไม)

คุยกันอยู่ 5 นาที พี่ผู้ชาย โยนเรื่องไปให้ พี่ผู้หญิงข้าง ๆ กัน คุยกัน ได้ความว่า บัตรถูกยึด และถ้าต้องการเอาบัตร ATM คืน ต้องรอประมาณ 20 นาที เจ้าหน้าที่ต้องเข้าไปนำบัตรออก เติมเงินก่อน ขอจดเลขบัตรประชาชน ชื่อ เบอร์โทรศัพท์ไว้ แถมแจ้งให้ทราบอีกว่า

"ถ้าเป็นความผิดพลาดของเครื่อง ธนาคารจะคืนบัตรให้ แต่ถ้าเป็นการกดรหัสผิดเอง ธนาคารจะทำลายบัตรทิ้งและให้ทำบัตรใหม่ ธนาคารจะไม่รับผิดชอบ ถือเป็นความผิดของผู้ใช้บริการเอง"

ซึ้งใจจริง ๆ กดรหัสถูกต้องไปครั้งเดียว ได้รับคำตอบที่ประทับใจ

แล้วบอกต่ออีกว่า ถ้าจะรอ ก็ 20 นาที แต่ยอดที่กดไปยังไม่เคลื่อนไหว นี่ถ้าคุณมาดูหน้าตาตอนเขาให้คำตอบผมนะ ... เขาพยายามสะกดอารมณ์โกรธอย่างมาก ค่อย ๆ พูด ให้ผมฟัง ผมก็ฟัง และไม่ได้เถียงอะไร

ผมเลยบอกว่า ผมเอาสมุดมาด้วย เดี๋ยวจะใช้สมุดธนาคารถอนแล้วกัน ส่วน ATM ผมจะมารับวันพรุ่งนี้ เพราะวันนี้มีภารกิจอื่นอีกอย่างเร่งด่วน

ผมขุ่นมัวอารมณ์มาก เพราะผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แค่ ATM เงินหมด ไม่บอกผู้ใช้ แถมไม่มีระบบว่า ถ้าเงินไม่พอ หรือไม่มี ให้นำบัตร ATM ออกมาคืนผู้ใช้ ... กลายเป็นผมผิด ตลก ๆ

ผมลงมาข้างล่าง เพื่อเอาสมุดธนาคาร แล้วเดินไปดูหน้าจออีกครั้งพบว่า ไม่หยุดนิ่งเหมือนตะกี้ กลับมาที่หน้าจอยินดีต้อนรับ

ผมคิดในใจ ผมขอถอนเงินให้หมดทุกบาท ด้วยบริการประทับใจนี้ และถ้าหากเงินผมไม่ครบบัญชี เกิด ERROR ยอดเงินไม่ครบ ผมคงต้องไปแจ้งความไว้ก่อน เพื่อป้องกันการโยนความผิดของธนาคาร

ผมจึงถอนเงินออกมาหมด ยอดเงินเท่าเดิม แต่รอเวลาพรุ่งนี้ว่า ธนาคารมันจะหาว่าผมทำผิดพลาดหรือเปล่า

ประทับใจจริง ๆ Service Mind ของธนาคารออมสิน ธนาคารของรัฐบาล ???

 

ออกจากธนาคารออมสิน ผมต้องไปจ่ายค่าหนี้บ้านต่อที่ ธนาคารทหารไทย แต่ต้องไปกด ATM อีกที่ที่ตู้ ATM ธนาคาไทยพาณิชย์ หลังมหาวิทยาลัยช้าง

กดเหมือนขั้นตอนของธนาคารออมสินเลย แต่ไม่เห็นจะมีปัญหา อันนี้ผมยังขุ่นมัวอารมณ์อยู่

เข้าไปจ่ายค่าหนี้บ้านที่ ธนาคารทหารไทย ... เป็นสาขาย่อย เมื่อดำเนินการเสร็จ ก็เอ่ยปากขอปฏิทินประจำปี 2551 มาใช้ ก็ผมเป็นลูกค้าประจำระยะยาวนี่

เขาก็หยิบมาให้แต่โดยดี แต่ผมคิดย้อนกลับ นี่ถ้าไม่เอ่ยขอ คงไม่มีทางได้ สงสัยจะจำกัดปริมาณ

Service Mind น่ะเหรอ แทบไม่มีรอยยิ้ม เสร็จแล้วมาไหว้ผม แต่ไหว้ไปอย่างงั้น ๆ หน้าตึง

แต่ต้องขอเล่าก่อนว่า ... มันอาจจะเป็นเครื่องแต่งกายผมก็ได้ที่เขาไม่เต็มใจให้บริการ

ผมขี่รถเครื่อง ใส่เสื้อกันหิมะสีฟ้าหนา ตะพายพาดบ่ากระเป๋าหนังสีน้ำตาล ตามด้วยแบกเป้ใส่โน้ตบุ๊คที่ผมเพิ่งถอยออกมาบนไหล่สองข้าง

เหมือนมหาโจรดี ๆ นี่แหละมั้ง ... คนพวกนี้ ผมรู้อยู่แล้วล่ะว่า เค้าชอบดูคนภายนอกไว้ก่อน บุคลิกภาพดี ๆ ใส่เสื้อผ้าสะอาด แพง ๆ บริการจะดี

ผมนิสัยไม่ดีด้วย ชอบแต่งตัวแบบนี้ ชอบดูพฤติกรรมของคนให้บริการแบบนี้ มันสะท้อนนิสัยของพวกทำงานแบบ Service Mind ดี

 

ต่อจากนั้น ผมไปจ่ายค่าหนี้รถเครื่อง (ผ่อนไว้) ที่นี่ ผมค่อนข้างคุ้นเคย เพราะผ่อนเขามาแล้วเป็นคันที่สอง

เดินเข้าไปทีไร ก็จะพบการสวัสดีกันก่อนทุกครั้ง "สวัสดีค่ะอาจารย์" ทุกครั้งจริง ๆ คนที่พูดกับผมเนี่ย ได้รับรางวัล "พนักงานดีเด่น" ของบริษัท 3 ปีซ้อน พนักงานอีกคนก็เพิ่งได้ปีที่แล้ว

ผมว่า สมควรแล้วที่เขาได้รางวัลนี้ Service Mind ยอดเยี่ยม ... ผมชื่นชม

 

ที่สุดท้ายที่ผมจะแวะวันนี้ คือ สำนักงานประกันสังคม ศาลากลางจังหวัด

ผมเดินเข้าไปชุดเดิมนี่แหละ ... ไปติดต่อว่าจะมาทำอะไร ขอรับบัตรคิว ที่นี่ยังไม่ดิจิตอลครับ ใช้บัตรคิวเอา แล้วให้เจ้าหน้าที่ตะโกนเรียกผู้ใช้บริการเอา ... ผมเห็นก่อนเขาเรียก เขาจะเช็คดูที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาก่อน แสดงว่า กึ่ง ๆ ดิจิตอล ไม่ใช่ อนาล็อกแท้ ๆ

ผมคิวที่ 328 .. อีก 10 กว่าคิวจะถึง ทำให้ผมมีเวลานั่งรอคิวอยู่

อ๋อ ลืมบอกไป ผมมาเบิกค่าทำฟันประจำปี ไม่เกิน 500 บาท ผมใช้บริการเป็นครั้งแรกครับ ไม่เคยคิดจะมาเบิกสักที ทำงานมาก็หลายปี

ระหว่างการนั่งรอ เขามีเจ้าหน้าที่ให้บริการ 8 คน มีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า เหลือบไปเห็นป้ายบอกว่า ที่นี่ได้รางวัลสำนักงานสะอาด

ด้วยสายตาคนชอบถ่ายภาพ ... ผมมองผู้ให้บริการทีละคน จากซ้ายไปขวา อายุเฉลี่ยของผู้ให้บริการน่าจะอยู่สัก 30 - 45 ขึ้นไป เป็นผู้หญิงหมด ....

ผมสังเกตเจ้าหน้าที่ประจำโต๊ะหมายเลข 1 ... ดูสวย ดึงผมตรง ดูเด่นกว่าคนอื่น นิ้วนางซ้ายมีแหวน 1 วง แสดงว่า แต่งงานแล้ว (หุ หุ ทำไมผมถึงสังเกตได้ขนาดนั้น)

คิดในใจ อืมม ได้รับการบริการจากหมายเลขนี้ โลกน่าจะดูสดใสดีนะ

ตาเวียนไปดูคนอื่น ก็มีดูดีบ้าง หน้าไม่ยิ้มบ้าง เก็กบ้าง ท่าเยอะบ้าง พูดจาตลกแก้เครียดกันบ้าง คือ หน่วยงานราชการแท้  ๆ กันเลย ถ้าท่านเคยไปอำเภอ ท่านจะเข้าใจบรรยากาศ

ด้านหลังโต๊ะให้บริการ มีเอกสารผู้ประกันตนกองโตอยู่

ผมก็รอไปเรื่อย ๆ จนถึงหมายเลขของผม คือ 328

เจ้าหน้าที่ประจำโต๊ะหมายเลข 8 เป็นคนเรียกหมายเลขผม ... ที่โต๊ะ มีแต่หมายเลข แต่ชื่อผู้ให้บริการ .... ไม่มี

ผมก็ยื่นเอกสารตามปกติ .. เขาก็คีย์คอมพิวเตอร์ Print Out ตามกระบวนการ หลายใบทีเดียว

คือ เก้าอี้ของผู้ให้บริการ กับ ผู้รับบริการ ใกล้กันมาก มีแค่โต๊ะคอมฯ กั้น ผมก็ไม่เคยมา ระหว่างนั่ง ก็ก้มหน้าก้มตา มองไปที่อื่นบ้าง รอบ้าง

ขอโทษ ... ที่นี้พอเงยขึ้นไป คราวนี้ ไม่มองไปที่อื่นอีกเลย...

คนที่ให้บริการผม ผมประมาณอายุไว้ไม่เกิน 30 ปี หน้าใส เด้ง แต่งหน้าพองาม หน้าวงรี ... ดูดีอ่ะ เมื่อกี้ผมแสกนตาผ่านมาได้ยังไง สงสัยต้องมาดูใกล้ ๆ มั้ง

นี่ถ้าผมมีกล้องถ่ายภาพใกล้ ๆ มือน่ะ ผมจะขอถ่ายภาพมาให้ดูกันแล้วล่ะ

ไม่น่าเชื่อ ศาลากลางจังหวัด มีคนหน้าตาดี เดินผ่านมาทั้งหลายที่ มาพบที่สุดท้ายนี่เอง

เอาน่า .. อารมณ์เสียอีกที่ ก็อารมณ์ดีอีกที่ หยวน ๆ

ก่อนเสร็จกระบวนการ ผมกลั้นใจถามเขาว่า "ทำงานที่นี่มีความสุขไหมครับ" เขาตอบว่า "ก็มีความสุข" ... ผมเลยว่า "มิน่าถึงได้ดูหน้าใสนัก" ... ผมยิ้ม แล้วก็เดินออกมาเลย ... เขาตอบตามหลังผมมาว่า "ขอบคุณค่ะ" แล้วก็ยิ้ม

ปีหน้าแหละคงได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง .. เบิกค่าทำฟันต่อไป :(

 

ครับ ... ใครที่ทำงานด้านบริการต่าง ๆ ไม่ว่าจะสำนักงานใด อำเภอใด ขายของอะไร

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ การให้บริการด้วยใจ หรือเรียกว่า Service Mind ครับ

ลองไม่มี Service Mind ... คราวหน้าลูกค้าก็ขอเลิกใช้บริการที่นี่ไปเลย ... ไม่รู้จะมาทำไม เมื่อมาแล้ว ไม่มีความสุข

ฝากคนที่ทำงานลักษณะนี้ด้วยครับ

ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม .. แล้วก็ยิ้ม ครับ

ขอบคุณครับที่ทนอ่าน :)