เด็กกับความไร้เดียงสา
เด็กนักเรียนห้องเรียนห้วยน้ำโป่ง ต.นาปู่ป้อม 
อ.ปางมะผ้า  จ.แม่ฮ่องสอน 
เด็ก ๆ กับความไร้เดียงสา
  
รอยยิ้ม และ ความสุขที่มีในหุบเขา
เด็กๆ เหล่านี้ เป็นเด็กห้องเรียนห้วยน้ำโป่ง มีประมาณ 20  คน มีทั้งเด็กที่มีสัญชาติ และไม่มีสัญชาติ  ซึ่งเป็นเด็ก ๆ ที่น่าสงสาร  และเป็นเด็กที่ได้เรียนหนังสือ และไม่ได้เรียนหนังสือ
โรงเรียนเขตพื้นที่การศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 1 ถือเป็นโรงเรียนน้องใหม่   และเป็นโรงเรียนแห่งเดียว ที่ให้การศึกษา เด็กไร้รัฐ  เด็กไร้สัญชาติ   และมีความคิดที่ว่า  "อยากเรียนต้องได้เรียน" อีกทั้งยังส่งเสริมความรู้ให้แก่เด็ก ให้ทันต่อโลกเหตุการณ์  ถึงแม้ว่าโรงเรียนเขตฯ จะมีความลำบากในการเดินทางไปสอน  อยู่ห่างไกลความเจริญ  รอบ ๆ มีแต่ป่าเขา  ต้นไม้  แต่ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งของการดำรงชีวิต
ครูผุ้สอนจะเหน็ดเหนื่อยในการทำงาน แต่ก็ปะปนด้วยความสุข ทุกข์บ้างคละกันไป  สุขใจเมื่อกับนักเรียน   ทุกข์บ้างกับการเดินทาง แต่ไม่เคยที่จะท้อในการไปสอนเด็ก  หากคุณได้สัมผัสชีวิตความเป็นอยุ่ของเขาเหล่านี้จะรู้ว่า  ความสุขแบบธรรมชาติเป็นอย่างไร