เมื่อวานตอนค่ำ
ช่วงเดินทางกลับ
จากการประชุมคณะกรรมการกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร...เส้นทางจากทำเนียบรัฐบาลถึงกำแพงแสน...เราได้มีโอกาสสนทนากับน้องแบงค์ซึ่งมาช่วยดูแลขับรถรับส่งให้เรา ทำให้เราได้เรียนรู้ถึง “วิธีคิด” และ “เรื่องราวชีวิต” ของคนรุ่นใหม่ในหลาย ๆ เรื่อง
เรารู้จักกับน้องแบงค์มาหลายปีแล้ว แต่เดิมไม่ค่อยคุ้นเคยกันนัก เพียงแค่เห็นหน้า...ผ่านตา...เพราะนิสิตนักศึกษาที่เข้าร่วมกิจกรรมของชมรมฯ ที่เราเป็นที่ปรึกษา มีจำนวนมากและมาจากหลากหลายสถาบัน เราและน้องแบงค์มาเริ่มพูดคุยและสนิทกันมากขึ้นเมื่อประมาณ 2 ปีที่ผ่านมา...เป็นช่วงที่เรามีภารกิจต้องเดินทางบ่อย ๆ เพื่อเป็นวิทยากรการสัมมนาในที่ต่าง ๆ โดยน้องแบงค์จะมาช่วยดูแลขับรถให้... แม้น้องแบงค์จะขับรถค่อนข้างเร็วในความรู้สึกของคนสูงวัยอย่างเรา แต่ก็ดูเสมือนว่าน้องแบงค์มีสมาธิและมีความระมัดระวังอยู่เสมอ...
เฉพาะช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา น้องแบงค์ช่วยทำหน้าที่เป็น “Bodyguard” ให้เราหลายครั้ง...จากกำแพงแสนไปเป็นวิทยากรที่ระยองในการสัมมนาโครงการ “ดาวแห่งความดี... V Star” จากระยองกลับมาสอนที่กำแพงแสน ...จากนั้นไปสอนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ศูนย์ลำปาง กลับมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิยามย่ำค่ำ รถน้องแบงค์รอรับเพื่อเดินทางต่อไปที่เขาใหญ่ปากช่อง... จากสัมมนาที่ปากช่องเดินทางกลับเข้ากรุงเทพฯ เพื่อประชุม และจากการประชุมที่กรุงเทพฯ เดินทางกลับกำแพงแสน
ถ้าไม่มีน้องแบงค์คอยดูแล... เราคงทำหน้าที่ที่รับผิดชอบอยู่ได้ไม่ดีเท่านี้
น้องแบงค์เป็นคนกรุงเทพฯ จบมัธยมปลายจากโรงเรียนปิยชาติพัฒนาที่นครนายก ด้วยความฝันที่อยากเป็น “ครู” เหมือนคุณแม่ จึงสมัครเข้าเรียนต่อที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สำเร็จการศึกษาและได้รับปริญญาตรีเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ทว่าด้วยเหตุปัจจัยหลายประการ น้องแบงค์จึงยังไม่มีโอกาสได้ทำงานตามที่ใฝ่ฝัน หากใช้ทุนเดิมต่าง ๆ ที่มีเพื่อทำธุรกิจของตนเอง คือการค้าขายวัสดุก่อสร้าง...หลายครั้งระหว่างการเดินทางที่เราได้ยินน้องแบงค์พูดคุยเจรจาเรื่องงาน เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึก “ทึ่ง” ในใจ... หนุ่มน้อยคนหนึ่งสามารถเป็นเจ้าของกิจการด้วยวัยเพียง 25 ปี
น้องแบงค์ได้พูดคุยให้เราฟังถึงเรื่องราวของเพื่อน ๆ ...ทั้งสุข ทั้งทุกข์ ...เพื่อนที่เป็นทอม เพื่อนที่เป็นเกย์ เพื่อนที่ครอบครัวแตกแยก...เรื่องราวชีวิตของ “โคโยตี้” ...แม้เราจะเคยได้ยินได้ฟังเรื่องราวของ "วัยรุ่นวัยวุ่น" จากลูกศิษย์ที่กำแพงแสนมาบ้างแล้ว แต่หลายเรื่องที่น้องแบงค์เล่าล้วนเป็น “ความรู้ใหม่” ...เป็นเรื่องที่เราไม่เคยรับรู้มาก่อน...
แม้เราสองคนจะต่างวัยกันมาก หากเป็นเพราะน้องแบงค์ชอบอ่านหนังสือ ทำให้มีความรู้ “เกินวัย” ...เราจึงวิวาทะกันในหลาย ๆ เรื่อง...แบงค์คิดอย่างไรกับเยาวชนวันนี้ ...แบงค์ตอบเราว่า...วัยรุ่นวันนี้น่าเห็นใจ เพราะใช้ชีวิตตามกระแส...ไม่มี “จุดยืน”...ไม่มีใครคอยช่วย “ประคับประคอง”...ไม่มีใครมาบอกเค้าข้าง ๆ ว่า... น้อง ๆ ที่น้องคิด ที่น้องทำน่ะเป็นอย่างไร ...ส่วนสื่อก็ชี้นำในทางที่ไม่ดี....เราถามน้องแบงค์ต่อว่า แล้วแบงค์เอาตัวรอดปลอดภัยมาได้อย่างไรจ๊ะ... คำตอบของน้องแบงค์ก็คือ เพราะแม่แบงค์เป็นครู แม่บอกว่า ตั้งแต่สอนมานาน...ไม่เห็นมีใครสอนให้ “ได้ดี” จริง ๆ แม่เลยพาแบงค์เข้าวัดตั้งแต่ยังอยู่ในท้องครับ ใช้หลักศาสนาขัดเกลา แบงค์ไปทุกวัดที่แม่ว่าดี แบงค์ได้ทำบุญ ได้ปฏิบัติธรรมกับแม่มาตลอดครับ...แบงค์ให้ความเห็นเพิ่มอีกว่า...ปัญหาเยาวชนไทยวันนี้ต้องร่วมกันแก้ไข ต้องช่วยกันชี้นำ ทั้งสื่อ ทั้งผู้ปกครอง ต้องให้ความรู้โดยเฉพาะกับ “พ่อแม่” ว่าควรเลี้ยงลูกอย่างไร... สังคมควรต้องดูแลเด็ก... ดูแลเยาวชนอย่างไร
คำพูดและวิธีคิดของน้องแบงค์ “สัจจะ ศรีเมฆ” ซึ่งเรานับให้เป็น “Virtuous Star” หรือ “ดาวแห่งความดี” อีก 1 ดวงนั้น น่าจะเป็น “บทเรียน” ให้กับคุณพ่อคุณแม่และใคร ๆ อีกหลายคนที่กำลังห่วงใยและวิตกกังวลกับเยาวชนที่จะเป็นอนาคตของชาติ
หลังปีใหม่...เรามีเวทีกิจกรรมโครงการ “ดาวแห่งความดี... V Star” ในหลายพื้นที่หลายจังหวัด คงมีโอกาสได้วิวาทะกับน้องแบงค์และได้เรียนรู้เรื่องราวดี ๆ อีกหลายเรื่อง...
สวัสดีครับ
ดาวแห่งความดี นับวันค้นพบได้ยากขึ้น ครับ สำหรับคนรุ่นใหม่อย่างคุณแบงค์แล้ว ดีใจที่ความเข้าใจหลาย ๆ อย่างได้รับการถ่ายทอดอย่างดีเยี่ยมและใกล้ชิดจากแม่ของเขา
การถ่ายทอดความคิดความดีงามของรูปแบบแห่งการเป็นคนในสังคมไทยนั้น ต้องได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นครับ จากครอบครัวสู่คนในครอบครัว จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้อง จากสังคมเก่าสู่สังคมใหม่ โดยมีครูบาอาจารณ์คอยเชื่อมเรื่องราวความรู้และคุณค่าทางสังคมอื่น ๆ ข้ามช่วงเวลา
แต่ปัจจุบันมันกระโดดครับ กระโดดไปข้างหน้าอย่างเดียวเสียเยอะด้วย การถ่ายทอดแบบทีละขั้นตอนทีละช่วงเวลา กลายเป็นข้ามก้าว ข้ามเวลาไปมาก จนการเชื่อมคุณค่าแห่งความคิด แห่งสังคมเป็นได้ยาก
ผมว่าแบงค์ได้รับการเชื่อมคุณค่าทางความคิด คุณค่าอื่น ๆ ผ่านมาอย่างมีแบบแผน มีขั้นตอน และมีคนช่วยเขาอย่างที่เขาบอกน่ะครับ
ใช่จริง ๆครับ วัยรุ่นใหม่ น่าสงสารและการขาดการเชื่อมต่อทางคุณค่าในสังคมไทย
เขาจึงทิ้งคุณค่าทางสังคมไทย นิยมค่าในสังคมต่างชาติภาษา นิยมค่าในสังคมเสมือนจริง และกรอบเข้าหากลุ่มของตนมากขึ้นเพื่อยึดเหนี่ยวตนเองไว้กับกระแสของความเชื่อแบบของเขา เช่น แฟชั่น ดารา เทคโนโลยี
อ่านบันทึกนี้แล้วรู้สึกดีใจที่มีคนรุ่นใหม่ที่มีความคิดอ่านได้เหมาะสมกับคุณค่าในสังคมไทยและทันกับยุคสมัยที่โลกไร้พรมแดนครับ
อาจารย์ทำงานหนักจริงๆค่ะ ลูกศิษย์คนดีคงเป็นกำลังใจสำคัญสำหรับการทำงานหนักของอาจารย์
คุณพระคุ้มครองค่ะ
เยาวชนคนรุ่นใหม่ที่มีความคิดดี ๆ อย่างน้องแบงค์คงมีจำนวนอีกไม่น้อยนะคะ เพียงแต่เขาเหล่านั้นไม่มี Public Space ที่จะได้แสดง "ตัวตน" และได้ถ่ายทอดเรื่องราวความรู้สึกให้เราได้รับรู้
การถูกหล่อหลอมจากครอบครัว... คุณพ่อคุณแม่และญาติพี่น้อง... จากโรงเรียน...ครูบาอาจารย์และเพื่อนฝูง...จากสิ่งแวดล้อมรอบตัว...สภาพสังคมและสื่อต่าง ๆ นับเป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะที่คุณสุมิตรชัยพูดถึงการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น...หากเยาวชนของเราได้รับการหล่อหลอมและสืบทอดสิ่งที่ดีงามจาก "ต้นแบบ" ก็จะทำให้มี "หลักคิด" และ "ทักษะ" ในการดำรงชีวิตมากกว่านี้...
คนรุ่นใหม่น่าสงสารตรงที่สังคมไทยในวันนี้ "วิ่ง" ตามกระแสกิเลสนิยมเกือบทุกระบบ... พ่อแม่ไม่มีเวลาให้ลูก ๆ ...คุณครูไม่มีเวลาให้ลูกศิษย์...สื่อทั้งหลายก็ตกเป็น "เครื่องมือ" ของนายทุนที่มองเห็นเยาวชนเป็นเพียง "เหยื่อ" ในการสร้างความร่ำรวยให้...
เสียดายที่พวกเขาไม่มีโอกาสได้พบความรักและความอบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น...
มีเวลาว่าจะทำ "วงเรียนรู้" ว่าด้วย "Home Sweet Home" และถ้าเป็นไปได้ ขอเรียนเชิญคุณสุมิตรชัยมาเป็น "พี่ชายที่แสนดี" ให้กับน้อง ๆ หน่อยนะคะ
ดีใจที่อาจารย์ปัทแวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ
คิดว่างานที่ตัวเองทำเมื่อเทียบกับผู้ที่เรารู้จักอีกหลาย ๆ คนแล้ว...ไม่หนักหนาเท่าใดดอกค่ะ
ตอนที่เรียนปริญญาตรี เคยอ่านเจอประโยคที่ว่า...งานหนักไม่เคยฆ่าใคร แต่ความวิตกกังวลใจ ฆ่าคนมาแล้วนับไม่ถ้วน...จำใส่ใจมาตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ค่ะ
ลูกศิษย์ที่น่ารักเป็นกำลังใจ...เพื่อนพ้องน้องพี่และครอบครัวก็เป็นกำลังใจ... ที่สำคัญ "ตัวของเราเอง" เป็นกำลังใจที่ "ดีที่สุด" ค่ะ
บุญรักษาอาจารย์ปัทเช่นกันนะคะ
สวัสดีค่ะ อ.ตุ้ม ...แวะเข้ามาอ่านเรื่องราวดีๆ เพื่อเป็นข้อคิดให้ตัวเองและแบ่งปันให้คนรอบข้างค่ะ
เรื่องของแบงค์น่าสนใจดีนะคะ เหมาะที่จะเป็นแบบอย่างให้แก่เยาวชนรุ่นใหม่ แล้วจะติดตามเรื่องราวดีๆ ของอาจารย์ต่อไปนะคะ
ยินดีค่ะ ยังมีเรื่องราวดี ๆ ของเยาวชนคนรุ่นใหม่ที่จะเป็นแบบอย่างให้เพื่อน ๆ ได้เรียนรู้อีกมากมายค่ะ พี่จะพยายามแบ่งเวลาจากภารกิจที่มีอยู่ เพื่อจะได้ถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านี้ผ่าน G2K ให้มากขึ้นค่ะ
หนูก็อยู่โครงการนี้เช่นกันค่ะ หนูพยายามแบ่งเวลาจากภารกิจที่มีอยู่ เเละจะพยายาม
ทำดีต่อไปจนสิ้นชีวิต เเละเหมาะที่จะเป็นแบบอย่างให้แก่เยาวชนรุ่นใหม่ นะค่ะ
ดีใจค่ะที่มีดาวแห่งความดี...V-Star เข้ามาทักทายใน Blog ค่ะ
ขอเป็น "กำลังใจ" ให้ดาวแห่งความดีดวงนี้ส่องแสงสว่างไสว เป็น "ดาวนำทาง" ให้กับน้อง ๆ เยาวชนที่อาจกำลังเดินหลงทาง...แสงจากดาวแห่งความดีที่รวมพลังกันจะช่วยให้น้อง ๆ เยาวชนเหล่านั้นเดินเข้าสู่เส้นทางที่งดงามด้วยความดีนี้ค่ะ
โครงการนี้มีกิจกรรมบ่อย ๆ ...เราคงได้มีโอกาสพบกันบ้างนะคะ....