สภาพคล่องของมหาวิทยาลัยสูงเกินไป
ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เมื่อวันที่ ๒๑ ธ.ค. ๕๐ มีการนำเสนอรายงานการเงิน ประจำปีงบประมาณ ๒๕๕๐ และมีข้อสรุปว่า สภาพคล่องสูงเกินไป คณะกรรมการการเงินและทรัพย์สิน มีข้อแนะนำว่า “น่าจะนำเงินไปลงทุนสินทรัพย์หรือหลักทรัพย์ประเภทอื่นในระยะยาวที่ให้ผลตอบแทนมากขึ้น”
ทำให้ผมเสนอว่า การลงทุนที่สำคัญที่สุดตามหน้าที่ของมหาวิทยาลัย ไม่ใช่เพื่อหวังผลตอบแทนเป็นเงิน แต่เน้นผลตอบแทนเป็นปัญญา ดังนั้น มหาวิทยาลัยที่มีสภาพคล่องสูง ควรนำเงินไปลงทุนด้านการวิจัย หรือด้านการพัฒนาคน ในลักษณะของการลงทุนทำกิจกรรมที่สร้างความเชื่อมโยง สร้างผลตอบแทนเชิงเครือข่ายวิทยาการ อีกโสดหนึ่งด้วย เน้นความคล่องตัวที่เป็นเงินของเราเอง สร้างรูปแบบการจัดการที่ซับซ้อน เพื่อใช้การพัฒนาคนและการวิจัยให้เสริมแรง (synergy) กัน และเสริมแรงกับการสร้างเครือข่ายวิทยาการกับฝ่ายต่างๆ ในประเทศและต่างประเทศ ให้เกิดเครือข่ายทางปัญญาที่เป็นพลวัต ต่อเนื่อง และงอกงาม
สภาพคล่องสูงนี่ดีจริงๆ เปิดโอกาสสร้างสรรค์ได้มากมาย
แต่คำว่า "สภาพคล่อง" ถูกใช้บอกเรื่องเงินเท่านั้น ไม่น่าจะถูกต้องสำหรับมหาวิทยาลัย จริงๆ แล้ว สภาพคล่องที่สำคัญที่สุดสำหรับมหาวิทยาลัย คือสภาพคล่องในการทำงานสร้างสรรค์วิทยาการ ดังนั้นจุดสำคัญคือ การใช้สภาพคล่องทางการเงินไปสร้างสภาพคล่องทางการจัดการการสร้างสรรค์วิทยาการ
วิจารณ์ พานิช
๒๑ ธ.ค. ๕๐
ระหว่างร่วมประชุมสภา มวล.
เรียน ท่านอ.วิจารณ์ พานิชค่ะ