สวัสดี ทุกๆท่านครับ
ผมเริ่มปฏิบัติธรรม(สถาปนาตัวเองเสร็จสรรพว่าเป็นผู้ปฏิบัติธรรม)เมื่อเร็วๆนี้ สาเหตุเกิดจากป่วยเป็นกระดูกทับเส้น หมอแนะนำให้พักการใช้กล้ามเนื้อหลังที่ไม่ถูกวิธี ก็ได้ยามากินพร้อมกับท่าบริหารร่างกายตามสูตร แต่ยาที่กินนั้นทำให้ง่วงนอน พอกินยาหลังอาหารเช้าเสร็จ ก็นอนลูกเดียวเป็นอยู่ 4-5 วัน หลังจากนั้นร่างกายเริ่มคุ้นมันก็ไม่หลับ จำเป็นต้องนอนแต่ไม่หลับนี่แหละคือจุดเริ่มต้นของผมละ
ความเบื่อจากที่ต้องนอนแต่ไม่หลับทำให้ต้องหาหนังสือมาอ่าน คงเป็นโชคดีของผมกระมังที่ได้หนังสือเก่าๆเพื่อนเขาเอามาให้เป็นหนังสือของ หลวงพ่อเทียน บ้างของอาจารย์ เขมานันทะ บ้างหรือมรดกธรรมของ ก.เขาสวนหลวงบ้าง สรุปว่าอ่านหลายเล่ม และทุกเล่มล้วนเป็นของใหม่สำหรับผมทั้งนั้น (หนังสือส่วนใหญ่ได้รับบริจาค จากอาจารย์เสวต อักโขสุวรรณ )
ผมอ่านไปรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างตามประสาคนโลกๆนั่นแหละ บางเล่มก็อ่านสองรอบบ้างสามรอบบ้าง ก็หนังสือมีอยู่เท่านั้นแหละประกอบกับที่อ่านไปแล้วยังไม่ค่อยเข้าใจ
วันหนึ่งผมมานั่งคิด (ความจริงนอนคิด) ดูว่าที่เราไม่เข้าใจน่าจะเป็นเพราะเรายังไม่ได้ปฏิบัติตามที่เขาแนะนำก็ได้ พอความคิดตกผลึกดีแล้วผมก็ตัดสินใจว่าจะลองปฏิบัติตามหนังสือ ตามที่รู้ ตามที่เราเข้าใจนั่นแหละดูซิว่ามันจะเป็นอย่างไรบ้าง
นี่คือจุดเริ่มต้น
การปฏิบัติจะเป็นอย่างไรคงต้องตอนต่อไปแล้วละครับ เพราะนั่งนานๆยังไม่ได้เดี๋ยวอาการจะกำเริบขึ้นมาอีก ก็ยังไม่อยากจะดูเวทนาตอนนี้สักเท่าไรเพราะมันทรมานพอสมควร
ปู่หลง
