เข้าใจคำว่า...น้ำท่วมปาก..ดีมากๆ..ก็บ่ายวันนี้ 

น้ำท่วมปากครูอ้อยเอง  ที่ไม่สามารถพูดตามความเป็นจริงได้เลย....หากพูดไปแล้ว...แบบพูดไปสี่ไพเบี้ย   นิ่งเสียตำลึงทอง....อย่างไรอย่างนั้น.....

แถมยังต้อง....ขายผ้าเอาหน้ารอด   พูดๆไปให้พ้นตัว...ไม่อยาก..ฟื้นฝอยหาตะเข็บ...เพราะเรื่องมันแล้วไปแล้ว 

จากการประชุมเรื่อง....ประชุมเรื่องซอฟท์แวร์สื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ  แต่ยืดเยื้อมาตั้งแต่เดือน  กันยายนที่ผ่านมา 

ครูอ้อย  เพิ่งจะมาถึง...บางอ้อ..ก็เมื่อนั่งลงประชุม  จากข้อหารือ  ของตัวแทนโรงเรียนต่างๆ  ที่จัดซื้อสื่อ..ประเภทนี้ 

205 โรงเรียนในประเทศ..โรงเรียนที่ครูอ้อยสอนนั้น  เป็น 1 ในจำนวนนี้  ที่มีปัญหา  และ  ทางหน่วยเหนือเชิญไปเพื่อพูดกัน  ตกลงกัน  ให้เห็นถึงปัญหา.....

พอครูอ้อยนั่งลง  เลขา ฯ อ่านบันทึกหัวข้อร้องเรียนและหารือ  ที่ครูอ้อยเคยพูดกับท่านรองผู้อำนวยการที่โรงเรียน...   ถึงได้ถึง...บางอ้อ..

ประธานในที่ประชุม  ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็น...หน่วยเหนือใหญ่โดยตรง...พยายามให้ทุกคนพูด 

ครูอ้อยล่ะค่ะ  แนะนำตัวเสร็จ ก็ขอพูดเป็นคนแรก  ในกรณี...ซื้อแล้ว  มีปัญหา  ..

ท่านก็บอกว่า...เป็นหนทางเดียวที่โรงเรียนต้อง  ปรับเปลี่ยนให้ใช้กับโปรแกรมนี้ได้ ...ทำไม  ครูอ้อยไม่พูดไปเลยว่า..เราถูก.....เราไม่รู้เรื่อง......

ครูอ้อยพูดไม่ได้เลย  ไม่ใช่ไม่รู้ว่าเรื่องจะพูด คืออะไร  รู้ทั้งรู้..ถึงได้บอกว่า...น้ำท่วมปาก..แม้แต่จะเล่าในบันทึกนี้...ยังเล่าไม่ได้เลย   ใครอ่านบันทึกนี้ ก็คงงง  ประติดประต่อกันเองนะคะ...ครูอ้อยพูดไม่ได้ 

ถึงได้บอกว่า...วันนี้ครูอ้อยพูดโกหก

แต่โรงเรียนอื่นสิมีปัญหาหนักมาก  ...เขาพูดปัญหากันได้ทุกคน  ครูอ้อยคิดตาม  ตัวแทนจากโรงเรียนต่างๆ  ที่ได้ทำอะไรตามหลักการที่ถูกต้อง

และต้องมีกรรมการตรวจตามสเป็ค....นับว่า..โชคดีที่ได้ผ่านกระบวนการนี้ 

อาจารย์ท่านหนึ่งบอกกับครูอ้อยว่า....แสนสาม..เราขอคืนหลวงไปดีกว่า..ขอหาเงินมาซื้อ...อันที่เราใช้ได้นาน  มากกว่า 1 ปีดีกว่า....เรื่องนี้  ใครผิดกันแน่..

ใครละจะก้าวเท้าออกมาแล้วบอกว่า...ฉันผิด...

มีแต่คนบอกว่า...วันนี้ฉันโกหก...เท่านั้นเอง