R&D ที่กล่าวมาข้างต้นถือว่าเป็นฝ่าย "สสาร"  ผมยังไม่ได้กล่าวถึง R&D  ที่เป็นฝ่าย "อสสาร" ด้าน จิตวิทยา  หรือด้านสังมศาสตร์  รวมทั้งครั้งนี้ด้วย

จาก R&D  ที่เกี่ยวกับเครื่องบินที่ยกตัวอย่างมาในบันทึกก่อน  จะเห็นว่า "ผู้ทำการ R&D "  จะ "คิดลึก"ไปถึงระดับ "โมเลกุล"  ระดับ "อะตอม" หรือระดับ "อนุภาค"   ซึ่งระดับที่เล็กมากๆเหล่านี้  ต้องใช้มาตรวัดที่ละเอียดมากระดับ Nanoscale ทีเดียว  เช่น  การ R&D เกี่ยวกับ "การตัดต่อพันธุกรรม" เป็นต้น  ซึ่ง  ถ้า"ไม่มอง"ถึงระดับเล็กๆมากๆเหล่านั้นแล้ว  การแข่งขันก็จะแพ้แก่ผู้ที่มองระดับที่ลึกกว่า

อนึ่ง การ R&D  ก็จัดเป็นพวก Technology   และถ้ามองในระดับลึกมากๆดังกล่าวก็จะเป็น เทคโนโลยีระดับสูง เช่นที่เรียกว่า   Nanotechnology

คณะวิชาที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรงก็คือ  คณะวิชาที่ชื่อ "เทคโนโลยี" ทั้งหลาย  หรือบางแห่งก็เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ก็มี  สถาบันเหล่านี้จะต้อง "ผลิต" นักศึกษาระดับดุษฎีบัณฑิตให้ถึงระดับนี้ได้จึงจะพอช่วยให้วงการอุตสาหกรรมของเราพอจะแข่งขันได้ในโลกของการแข่งขัน

อ้อ -- ยังไม่พอครับ  นักศึกษาดังกล่าวจะต้อง "คิดสร้างสรรค์"สูงด้วย มิฉะนั้นแล้ว  ก็จะได้แค่"ผู้เรียนจบหลักสูตร"  ที่ทำได้เพียง "ลอกแบบ"งานของคนอื่นก็ได้

การมองที่"ระดับลึกมากๆ"เช่นนี้  ถ้า"มุ่ง"ที่ผลผลิตของงานเพื่อ"การใช้สอย" เป็นสำคัญ  ก็จัดเป็น Technology  แต่ถ้า "มุ่งค้นหาความรู้ใหม่ๆ"เป็นสำคัญแล้ว  ก็จะเป็น Theorist  หาใช่ Technologist ไม่

พวก Technologists จะอยู่ในคณะวิชาทางเทคโนโลยี  ส่วนพวก Theorists  หรือพวก Pure scientists  ก็จะอยู่ในคณะวิทยาศาสตร์

เมื่อราวเดือนที่ผ่านมา  ผมอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์บางฉบับรายงานว่า จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เอาจริงกับเรื่องนี้เป็นทางการแล้ว  จึงเป็นข่าวที่น่ายินดีอย่างยิ่ง  แต่ถ้ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเพิ่งจะกล่าวอย่างนี้บ้าง  ก็เป็นเรื่องที่น่าสงสัย?!