คนสาธารณะ

ช่วงสักราว ๆ 5  โมงเย็นของวันนี้  ผมได้รับโทรศัพท์จาก อ.ขจิต  ว่าบัดนี้มาฝังตัวอยู่ที่มหาสารคามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สัมผัสแรกที่ได้ยินนั้น  ผมยอมรับว่าแปลกใจอยู่เล็ก ๆ  เหมือนกัน  เพราะนี่ยังไม่ถึงวันที่พ่อครูบา ฯ  ต้องเข้ารับพระราชทานรางวัลพระธาตุนาดูนทองคำ  แต่ อ.ขจิต  ก็สู้เดินทางมาเตรียมความพร้อมแล้วหรือไรกัน ?   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่พอฉุกคิดขึ้นได้ว่า วิถีเช่นนี้เป็นวิถีแห่ง “กามนิตหนุ่ม” ...ผมก็พลอยไม่กังขาใด ๆ  อีกต่อไป   เพราะการสัญจรอันรวดเร็วเช่นนี้  เป็นวิถีธรรมดาของผู้ซึ่งมีปีกอิสรภาพอันทรงพลังของกามนิตหนุ่มที่ใครก็อย่าคิดหวังว่าจะลอกเลียนแบบได้อย่างง่าย ๆ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>      <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้ผมออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด  และจนบัดนี้ก็ยังไม่แล้วเสร็จเสียทีเดียว  แต่เมื่อเวลาล่วงเข้าทุ่มเศษ ๆ   ผมก็ถือโอกาสจ่ายงานให้ผู้เกี่ยวข้องราวกับยิงกระสุนรัวออกมาเป็นชุด ๆ  จากนั้นจึงตะบึงรถออกมาทานข้าวกับท่านกามนิตหนุ่ม  โดยหวังที่จะเป็นเจ้าภาพรับขวัญผู้มาเยือนสักหน่อย     แต่จนแล้วจนรอดผู้มาเยือนอย่างท่าน อ.ขจิต  ก็ยืนยันอย่างหนักแน่นว่ามื้อนี้ขันอาสาเป็นเจ้ามือเสียเอง  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>      </p><p></p><p>โดยส่วนตัวผมต้องสารภาพว่า อ.ขจิต  เป็นผู้ที่มีจิตใจอันดีงามไม่แพ้กัลยาณมิตรท่านอื่น ๆ  ....  และผมเองก็สัมผัสได้ว่า  อ.ขจิต  มีความเป็น “คนสาธารณะ”  อยู่อย่างเต็มล้น  ซึ่งความเป็นคนสาธารณะที่ว่านี้หมายถึง  การเป็นผู้มี “จิตอาสา”  (จิตสำนึกสาธารณะ)  ที่พร้อมจะยื่นมือช่วยเหลือคนอื่นอย่างไม่เกี่ยงงอน   และผมก็ไม่กังขาเลยว่าในสมัยที่เรียนมหาวิทยาลัยนั้น  อ.ขจิต  เป็น “คนกิจกรรม”  ตัวจริง !  เสียงจริง !      </p><p> </p><p>การได้พบเจอมิ่งมิตรในห้วงยามของการกรำงานอันหนักหน่วงเช่นนี้   เป็นประหนึ่งสายลมแห่งมิตรภาพที่ผ่านพัดมาเพื่อปัดเป่าความอ่อนล้าให้จากหายไปจากหัวใจของตนเอง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และห้วงเวลาของการพบหน้าและพูดจากันอันน้อยนิด  และแสนสั้นเช่นนี้  กลับกลายเป็นห้วงเวลาอันยิ่งใหญ่ของชีวิตอย่างแทบไม่น่าเชื่อ  และหัวใจของผม  ก็ไม่กังขาที่จะจารึกห้วงเวลาอันน้อยนิดและแสนนั้นนี้ไว้เป็นความทรงจำอันยิ่งใหญ่และงดงามของชีวิตสืบไปอย่างไม่รู้จบ !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ในร้านอาหารเล็ก ๆ แคบ ๆ ริมทางเท้าที่จอแจไปด้วยผู้คน   เราพูดคุยกันหลายเรื่อง  แต่ละเรื่องไม่ได้ลงลึกในเนื้อสารนั้น ๆ  แต่ก็เพียงพอที่จะคลี่คลายในเรื่องที่คุยกัน  เพราะทั้งปวงนั้นเกิดจากฐานคิดที่ใกล้เคียงกัน,  และผ่านพ้นบรรยากาศในเรื่องนั้น ๆ มาในชนิดที่ไม่แตกต่างกันมากนัก  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เราพูดถึงสารัตถะชีวิตของนิสิตนักศึกษาอันมากล้นของเมืองมหาสารคาม  เราพูดถึงเรื่องแหล่งบันเทิงที่ผุดขึ้นอย่างน่าเป็นห่วง  เราพูดถึงธุรกิจการศึกษาที่สยายปีกอย่างน่าวิตก  เราพูดถึงมิตรภาพของชาวเฮฮาศาสตร์อย่างอิ่มสุข  และพูดถึงวิถีของ G2K  ในวันข้างหน้า (อันใกล้นี้)  ตลอดจนการพูดคุยถึงความดีงามของพ่อครูบาฯ  ที่มีต่อสังคม  ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แน่นอนครับ,  ห้วงเวลาอันน้อยนิด  เราไม่อาจหยั่งลึกในเนื้อสารแห่งการพูดคุยได้   แต่ผมก็สัมผัสได้ว่า  ทั้งผมและอาจารย์ขจิต  ต่างรับรู้และเข้าใจในสิ่งที่เรากำลังสื่อสารถึงกันอย่างชัดแจ้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่กระมังครับ…  ที่โบราณว่า  มองตาก็รู้ใจ… (ว้าว…!!!!)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แล้วท่านล่ะครับ,  วันนี้  มีโอกาสพบเจอและพูดคุยกับมิ่งมิตรอย่างสุขใจบ้างหรือยัง ?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>