วันนี้ได้นั่งอ่านเพื่อตรวจปรู๊ฟวารสารสายใยพยา-ธิเล่มใหม่ คราวนี้มีเรื่องราวส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับงาน Patho Sport Day ที่เพิ่งผ่านพ้นไป โดยมีเรื่องราวที่เขียนเกี่ยวกับเบื้องหลังการเชียร์และการเตรียมขบวนพาเหรดของแต่ละสีจากตัวแทน ได้ติดใจสำนวนการเขียนของ"นักเขียนหน้าใหม่" อีกแล้วค่ะ อ่านแล้ว บอกได้เลยว่า คนนี้เขียนได้เหมือนพูด และน่าจะเป็นคนที่พูดสนุก บรรยายสิ่งต่างๆได้อย่างเห็นภาพ ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าน้องเขาเป็นคนช่างเขียนหรือเปล่า
ทุกครั้งที่ได้อ่านงานเขียนที่ชอบ จะอยากรู้ว่าคนเขียนเริ่มต้นตรงไหน คิดอย่างไร เขียนขึ้นมาได้ยังไง ถ้าเป็นสมัยก่อนที่ไม่ค่อยมีเรื่องเล่า เราก็จะติดใจนักเขียนเป็นคนๆที่มีสไตล์การเขียนที่เราชอบ ตัวเองก็เคยคิดอยากลองเขียนอะไรเองดูบ้าง เคยแต่งเรื่องสั้นส่งไปหนังสือ "สตรีสาร" เพียงเรื่องเดียวแล้วก็ได้ลง แล้วก็ไม่เคยคิดจะเขียนอะไรอีกเพราะรู้สึกว่าการเขียนไม่ใช่เรื่องง่าย คิดจะเป็นคนอ่านเท่านั้น ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า...ใครๆก็เขียนได้
แต่เมื่อมาเริ่มเขียนเล่าเรื่องราวความคิดในบล็อกที่ GotoKnow ก็ได้เรียนรู้ว่า เมื่อเราเขียนไปเรื่อยๆ กระบวนการเขียนของเราจะเป็นระบบระเบียบไปเองโดยธรรมชาติ เขียนเองอ่านเองก็ยังรู้สึกว่า มีบางบันทึกที่ชอบการเขียนและการเรียบเรียงความคิด นึกไม่ถึงว่าเราจะทำได้
เมื่อคุยกับหลายๆคนที่เขียนแล้วเราชอบวิธีการ ชอบสำนวน ก็พบว่าส่วนใหญ่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเขียนได้เหมือนกัน มีน้อยรายที่จะมั่นใจตั้งแต่ต้นว่าตัวเองจะเขียนเล่าเรื่องราวอะไรได้
พอได้อ่าน"นักเขียนหน้าใหม่"ทั้งหลายที่ได้รับการทาบทามจาก"คุณเอื้อ" ในวารสารสายใยพยา-ธิ ซึ่งก็จะมีสำนวนแตกต่างกันไปหลากหลาย ก็ยิ่งเพิ่มความเชื่อที่ว่า ใครๆก็เขียนได้
แต่สิ่งที่เรียนรู้จากการอ่านเรื่องเล่า ทั้งของตัวเองและผู้อื่น แบบที่มีใน GotoKnow นี้และในวารสารสายใยพยา-ธิ จะพบว่างานเขียนที่เราติดใจ มักจะเป็นงานเขียนที่เขียน "สิ่งที่คิด" ไปพร้อมๆกับเล่าเรื่องที่ทำ ใครเล่าความคิดได้ดีเท่าไหร่ เราก็จะ "อิน"และถูกใจไปด้วยมากเท่านั้น
แวะมาบอกว่า "เห็นด้วย" ครับ คุณโอ๋ อโณ
ชอบอ่านงานเขียนสนุก ๆ แต่ซึบซาบความรู้โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
คมดีครับ คำที่ว่า "งานเขียนที่เขียน "สิ่งที่คิด" ไปพร้อมๆกับเล่าเรื่องที่ทำ"
ขอบคุณครับ :)
เห็นด้วยเช่นกันค่ะ เพราะได้อ่านบันทึกของหลาย ๆ ท่าน ก็อยากที่จะเขียนได้แบบนั้นบ้าง อ่านแล้วน่าติดตาม และยังซ่อนมุข..ขำ ๆ ให้แอบยิ้ม หัวเราะกับคอม ฯ ได้ คนอื่นไม่รู้เค้าก็คงไม่คิดเป็นอย่างอื่นนอกจากชมในใจว่าบ้าหรือเปล่า ก็เท่านั้นเองค่ะ
มาสนับสนุนค่ะ
sasinanda
และบอกว่า คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะ
เป็นคำจำกัดความของนักเขียนยอดนิยมได้ดีจริงๆค่ะ ชอบคนเขียนในแบบที่คุณโอ๋บอกทุกคนเลยค่ะ เหมือนเรื่องเล่า ที่ถึงเวลาก็อยากให้เล่าให้ฟังอีก พอบันทึกขึ้นนะ จองก่อนเลยค่ะ
ขอบพระคุณค่ะพี่โอ๋
หนิงกำลังคิดเหมือนกันว่า..จะเขียนอะไร ยังไงดีน๊อ..
มีแต่คนไล่ให้เขียนอ่ะค่ะ ว่าเรามีเรื่องเขียนเยอะจะตาย แต่หนิงก็ไม่รู้จะเขียนยังไงดี ถ้าเขียนแต่สิ่งที่ทำและได้รับรางวัลมานั้น หนิงว่าไม่น่าจะเหมาะ คือไม่อยากให้เป็นการ SHOW อย่างเดียว อยากจะเขียนว่า อื้มม...เขียนยังไงนะ จะยั่วให้มีการ SHARE เพราะการ SHARE ต่างหากที่หนิงต้องการ
หรือเพราะว่างานของ DSS ไม่ค่อยมีคนสนใจนัก หรือเพราะเป็นงานในวงแคบๆ เลยมีคนมาช่วย SHARE น้อย
หรือเพราะว่าเราเขียนไม่เป็น ไม่มีเสน่ห์ จึงไม่สามารถยั่ว ใครๆได้ อิอิ
ขอบพระคุณค่ะพี่โอ๋ ขออนุญาตไปบริหารเสน่ห์ก่อน อิอิ
เห็นด้วย มากเลย ค่ะ อ โอ๋ที่รัก
ยิ่งเขียนไป เรื่อยๆ ก็ แก้น้อยลง และใช้เวลาเร็วขึ้นมากด้วยค่ะ