แต่ละคนที่มาเรียนมีประสบการณ์การทำงานไม่ต่ำกว่า 10 ปี ส่วนมากจะทำงานที่โรงพยาบาลชุมชนและโรงพยาบาลทั่วไป

 หลังจากที่มาอยู่ที่ขอนแก่น เป็นเวลาเกือบ 2 เดือน ตอนนี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายแล้วครับ จะได้กลับไปทำงานแล้ว ดีใจมากเลย ตอนมาเรียนที่ขอนแก่นไม่รู้คิดถูกหรือเปล่า  ครับ ตอนมาใหม่ๆสนุกมากพอวันหลังๆ เริ่มไม่ค่อยสนุก ครับ อาจารย์แต่ละท่านอัดความรู้เต็มที่ เรียนจนสมองบวมแล้วบวมอีกครับ ตอนสอบไม่ต้องพูดครับ เดินออกจากห้องสอบเดินแบบโดนหิ้วปีกออกมาก็มี ครับ อ้วกก็มี อ่านหนังสือจนสว่างแล้วหลับ อาจารย์ต้องไปตามที่ห้องพักก็มี ครับ มันเป็นชีวิตที่บอกไม่ถูก  แต่มาถึงจุดนี้แล้วทุกคนล้วนมีกำลังใจและตั้งใจเรียนกันทุกคน  และอาจารย์ที่สอนจะชมอยู่ตลอดเวลาว่า section นี้น่ารักมากตั้งใจเรียนมาก ตอนอาจารย์ไม่มีเสียงให้ได้ยินเลย(ที่เงียบเพราะมันมึนครับ เรียนบางวันเลิก 2-3 ทุ่มจะไม่ไห้นั่งเงียบได้งัยครับ )

          แต่ละคนที่มาเรียนมีประสบการณ์การทำงานไม่ต่ำกว่า 10 ปี ส่วนมากจะทำงานที่โรงพยาบาลชุมชนและโรงพยาบาลทั่วไป โรงพยาบาลมหาลัยมี 2 คน ครับ คือ พี่พินสุดา (ศรีนครินทร์ ม.ขอนแก่น)และอีกคน คือผม เองครับ

         ผมเองตอนเวลาว่างๆผมไปนั่งคุยกับพี่ๆและเพื่อนในเรื่องการทำงานในห้อง lab ของแต่ละคนเป็นอย่างไรกันบ้าง มีประโยนช์มากเลยครับ เพราะการทำงานแต่ละคนจะมีเทคนิคและวิธีการทำงานที่แตกต่างกันไป อย่างเรื่อง ระบบคอมพิวเตอร์ภายในโรงพยาบาลชุมชน(ขนาด30 เตียง)บางโรงพยาบาลทันสมัยกว่าที่ผมอยู่เสียอีก คือระบบของเขาไม่ต้องมา key in (ลงทะเบียนแบบทุกอย่าง) ของเขาจะจบที่แพทย์ และห้องไม่ต้องทำอะไรมากเลย แต่ไม่รู้นำมาใช้กับโรงพยาบาลขนาดใหญ่ได้หรือไม่