บางคนบอกว่าผมน่าจะอยู่ในช่วง "วัยทอง" อาจเป็นเพราะเห็นว่าช่วงนี้อารมณ์ของผมแปรปรวนอยู่บ่อยๆ บางวันก็คึกคักมีชีวิตชีวา มีพลังอยู่กับเรื่อง KM แต่บางวันก็รู้สึกหดหู่ เศร้าหมอง มองไม่เห็นอนาคตของ KM . . . แต่ถึงอย่างไรผมก็ซาบซึ้งใจครับ ที่หลายๆ ท่านห่วงใย และคอยเป็นกำลังใจให้ผม

     ลองคิดอีกที ผมว่าชีวิตก็เป็นอย่างนี้ นี่แหละครับ บางครั้งก็รู้สึกดี บางครั้งก็รู้สึก Down ขึ้นๆ ลงๆ อยู่ตลอดเวลา น่าจะคล้ายๆ กับชีวิตของ "แดจังกึม" นะครับ ได้ดีไม่เท่าไร เดี๋ยวโชคร้ายก็ตามมา ถูกกลั่นแกล้งใส่ความต่างๆ นานา แต่แล้วในความโชคร้ายนั้น ก็ทำให้ได้เจอสิ่งดีๆ อีกจนได้ . . . เป็นอย่างนี้เรื่อยไป ทำให้ผมเริ่มจับทางผู้สร้างภาพยนต์เรื่องนี้ได้แล้วว่า ที่คนชอบดูคงเป็นเพราะว่า สามารถสะท้อนชีวิตได้ดี เห็นการขึ้น การลง ของชีวิต ทำให้ได้เห็นอนิจจัง (ความไม่เที่ยง) ของชีวิต

     . . . ดูไปเรื่อยๆ จับอารมณ์ไปเรื่อยๆ ไม่แน่อาจจะ "หลุด" ก็ได้นะครับ สำหรับตัวผมเองรู้แน่ว่ายังไม่ "หลุด" ง่ายๆ เพราะในตอนวันอาทิตย์ที่เพิ่งผ่านมานี้ ดูแล้วยังแอบรู้สึก "สะใจ" ที่ตัวร้ายถูกจับขังถูกลงโทษ... แสดงว่ายังอ่อนเมตตาอยู่ครับ