หน้าบ้านใหม่ของผม มีสิ่งบันเทิงใจอยู่อย่างหนึ่งครับ ผมเห็นมันตั้งแต่ตอนซื้อที่ดินใหม่ๆ และถามทีมที่ซื้อมาด้วยกันว่า ไอ้สิ่งนี้อยู่ในที่ดินใคร คำตอบคือ สิ่งนี้อยู่กลางถนน ผมก็เลยโล่งใจว่า งั้นผมก็มีสิทธิ (ฮิฮิฮิ) ครั้งแรกที่เห็นมัน มันมีผลที่แดง ชวนให้เด็ดกินเป็นอย่างยิ่ง ผมได้ผลมันมาช่อใหญ่ แล้วนำกลับไปให้แม่บ้านได้ร่วมชิมอีกสองผล (ฮิฮิฮิ)
สำหรับปีที่ผ่านมา อยู่ระหว่างสร้างบ้าน มันก็ยังส่งผลแดงๆ ของมันออกมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งๆ ที่มีการปรับแต่งพื้นที่ไปเยอะมาก ผมยังชมในใจว่า มันทนจริงๆ สงสัยต้นนี้จะอยู่รอดแน่ แต่ปีนี้ยังไม่ได้ลิ้มรสผลของมันเลยครับ เพราะยังไม่ทันจะแดงดี ผลมันก็หายไปแล้ว ฮาฮาฮา
บ้านผมเสร็จ เข้าอยู่ใหม่เรียบร้อยแล้ว ปรากฏผลมันออกมาเต็มต้นเลยครับ ผมยิ้มอย่างยินดี ผลไม้โปรดของผม มีอยู่หน้าบ้านผม แถมผมไม่ต้องปีนเหมือนปีแรกที่เจอกัน เพราะดินที่ถมถนน ทำให้มันสูงเพียงเอื้อม ฮาฮา
ผ่านผลเขียวๆ ไปได้สองสัปดาห์ จากใบเขียวๆ กลายเป็นใบสีน้ำตาลภายในสองวัน ฮาฮาฮา ไม่ต้องถามถึงผลครับ มันกำลังเหี่ยวตาย
ความฝันดับสลาย ต้นเงาะหน้าบ้านมันกำลังตายไปพร้อมๆ กับความหวังที่จะเด็ดผลสดๆ กินจากต้น
ฮาฮาฮา ขอบคุณครับ อ.ขจิต ที่แวะมาเยี่ยม วิธีที่ดีกว่านั่นคือ ไปกินที่สวนเงาะบ้านเพื่อนๆ ดีกว่าครับ ฮาฮาฮา