มีอะไรอีกมากมายในตัวชายผู้นี้......น้องชายขอบคือน้องบ่าวที่ผมนับถือจริงๆ

น้องชายขอบ น้องบ่าวที่ผมนับถือ

ชายขอบ หรือน้องอนุชา หนูนุ่น นักวิชาการสาธารณสุข แห่ง สพช.เป็นบุคคลที่ผมถวิลหาและอยากพบปะพูดคุยด้วยเป็นที่สุด พบปะจิบน้ำชากันไม่ได้ก็ติดต่อทั้งอีเมลล์ โทรศัพท์พูดคุย บล็อก ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้แลกเปลี่ยนกับน้องเขา เขาคือนักนวัตกรรม ค้นหา สร้างเครื่องมือการทำงานแนวการจัดการความรู้ให้ผมได้ตื่นเต้นตลอดเวลา เคลื่อนไหวงานทั้งเชิงประเด็นและพื้นที่ให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรม อยู่ในหัวใจของผมและนักเรียนโรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอนทุกคน

ล่าสุดผมได้เรียนรู้เครื่องมือที่น้องเขาทำคือ เวทีประชาเมธี เวทีประชาเมธีเป็นเวทีของผู้รู้จริงการที่ได้ทำเรื่องหนึ่งเรื่องใดมาแล้ว บุคคลเหล่านี้เป็นเมธีได้ เมธีไม่ต้องถึงขึ้นปรมาจารย์ คนธรรมดาที่ทำงานสำเร็จแล้วรู้เข้าใจ ถ่ายทอดเรื่องราวในฐานะผู้ให้การเรียนรู้แก่ผู้อื่นก็สามารถเป็นเมธีได้ ผมได้เรียนรู้เรื่องนี้เมื่อ 26-27 พ.ย.2550 ในเวที "เส้นทางการหลอมร่วมรวมพลังเครือข่ายคนพิการระดับจังหวัด" ณ โรงแรมไดอิชิ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ซึ่งเป็นงานของศูนย์ประสานงานเครือข่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่นจังหวัดพัทลุง ได้มีการทำกำหนดการ ลปรร.เวทีประชาเมธี กันเรียบร้อยแล้ว

วงเรียนรู้นี้เป็นวงเรียนรู้ของคุณกิจคนทำจริงจริงๆเลย คนพิการหรือคนที่เคลื่อนงานคนพิการแสดงพลังกันร่วมไม้มือกันเต็มที่ มากันเกินเป้าหมายที่โครงการกำหนด ผมทึ่งกับภาพนี้จนบางครั้งถามตนเองเองว่าคนพิการอยู่ที่ไหน หาไม่เห็นคนพิการในงานประชุมเสวนานี้เลย สมกับเป็นเวทีหลอมร่วมรวมพลังเครือข่ายคนพิการ

น้องชายขอบหรือน้องอนุชา บอกผมว่าคนที่เข้าร่วมโครงการบางคนออกอาการจดๆจ้องในวันแรกว่าจะร่วมดีไม่ดี ลังเล อยากดูลาดเลา ไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าสำหรับพักค้างคืน แต่เมื่อได้เห็นกระบวนการเรียนรู้แล้วเห็นว่าจะเกิดประโยชน์กับงานของเขาจริงๆจึงได้ตัดสินใจไม่กลับบ้าน ขออนุญาตออกไปซื้อเสื้อผ้าเพื่อร่วมเสวนาต่อในวันรุ่งขึ้น น้องชายขอบหรือน้องอนุชากระซิบบอกผมว่าการตัดสินใจไม่กลับบ้านแต่กลับไปซื้อเสื้อผ้าเพื่อพักค้างคืนคือวิธีการประเมินความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมประชุมเสวนาได้ดีกว่าแบบสอบถามเสียอีก.......

น้องเขาจะสกิดบอกผมถึงเทคนิค วิธีการ เครืองมือที่เป็นธรรมชาติๆแบบนี้ตลอดเวลาของการเรียนรู้ในเวที รายละเอียดบางด้านลองอ่านบันทึกของคุณชาญวิทย์-นครศรีฯที่นี่ซิครับ KM เพื่อนช่วยเพื่อน

การเรียนรู้ในลักษณะอย่างนี้จะมีต่อๆไป น้องชายขอบเขาให้เกียรติผมและคณะนักเรียนโรงเรียนคุณอำนวยเมืองคอนเข้าไปเรียนรู้อีกครั้งในวันที่ 16-18 ธ.ค.2550 ที่หาดใหญ่ ในเวทีสร้างบทเรียน "ความงดงามของอุดมการณ์นักพัฒนาสุขภาพชุมชนชายแดนใต้"ซึ่งเป็นเวทีของกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เสียดายที่ครั้งนี้ผมไปร่วมด้วยไม่ได้ติดภารกิจไฟท์บังคับ แต่นักเรียน ร.ร.คุณอำนวยเมืองคอนเรา อย่างคุณชาญวิทย์-นครศรีฯ ครูราญเมืองคอน จาก กศน.อำเภอเมือง และหมอวิเชียร จาก   ร.พ.มหาราชนครศรีฯ จะไปร่วมด้วยแน่นอนแล้ว ซึ่งวาระร่อนเร้นอันหนึ่งที่ทราบจากน้องชายขอบคือการเคลื่อนงานโรงเรียนคุณอำนวยภาคใต้

มีอะไรอีกมากมายในตัวชายผู้นี้......น้องชายขอบคือน้องบ่าวที่ผมนับถือจริงๆ