อ่านรวมเล่มคอลัมน์ ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ ที่ประจำอยู่หน้า ๒๔ ของ มติชนสุดสัปดาห์ มา ๙ เล่มแล้ว เล่มนี้เลยนึกว่าน่าจะซ้ำๆ
อ่านครึ่งแรกของเล่มก็รู้สึกอย่างนั้นนะ
ชื่อ คุณตัน, เสี่ยเจริญ ก็วนเวียนอยู่ในเล่ม
แต่ที่รู้จักเพิ่มคือ คุณวิศว์ ลิปตพัลลภ บิดาของคุณสุวัจน์ ลิปตพัลลภ จากเล่ม "คนสร้างทาง" ท่านทำดีจนตอนคุณสุวัจน์ลงสมัคร ส.ส. แทนคุณพ่อ ชาวบ้านเลือก "ลูกคุณวิศว์" ไม่ใช่เลือกคุณสุวัจน์ เพราะคุณวิศว์ไปทำถนนที่ไหน ก็จะทำทางเข้าวัด ทางเข้าโรงเรียน ไว้ที่นั่น เพราะไม่ได้เพิ่มต้นทุนมาก และได้บุญ ทำไปเรื่อยๆ คนก็รับรู้ในความดีเอง
อีกประเด็นคือคนเป็นนายห้างจะเป็นคนจริง ซื่อสัตย์ มีสัจจะ อย่างของคุณวิศว์ ตอนกู้เงิน ธนาคารกรุงเทพให้กู้ หลังจากนั้นแกไม่เคยใช้บริการธนาคารไหนอีกเลย นี่แหละครับนิสัยนายห้าง รักแล้วรักกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลย ตอนที่จะลงเล่นการเมืองก็เพราะความรักต่อ พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก จนมีชื่อ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ ในปัจจุบัน
เคยอ่านเรื่องของคุณเชิด ทรงศรี ที่นับถือผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง เมื่อท่านลงเล่นการเมือง คุณเชิดก็ลงมาช่วยเต็มที่
ผมว่าคนจริง ต้องรักจริง รักแบบตายแทนกันได้ยิ่งดี
บทที่มักจะเรียกน้ำตาเวลาอ่านหนังสือประวัติคนต่างๆ คือบทที่คนรอบข้างมาพูดถึงคนๆ นั้น
เล่มนี้ก็จะมีด้วย
ตอนอ่านเล่ม นั่งคุยกับความตาย ของ เชิด ทรงศรี ก็ชอบส่วนที่คนรอบข้างมาพูดถึงเขาเหมือนกันนะ ได้ใจดี
กลับมาทบทวนตัวเอง คนรอบข้างจะพูดถึงเราอย่างไรบ้างนะ ทั้งหมดขึ้นกับการกระทำ และแนวคิดในการดำเนินชีวิตของเรา ขอยกคาถาของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา มาเพื่อใช้พิจารณาสิ่งที่จะทำหรือเรียนรู้ว่า ดีต่อผู้อื่นไหม ดีต่อตัวเราไหม
ผมแถมเองอีกข้อ ดีต่อโลกไหม ถ้าครบสามดี ทำได้เลย เรียนรู้ได้เลย
อีกชื่อที่กล่าวในเล่มนี้คือ เป็นเอก รัตนเรือง ที่แสนจะช่างคิด
หนังเรื่อง พลอย ถ่ายในห้องสี่เหลี่ยม เพื่อท้าทายทีมงาน
พูดถึงคุณเป็นเอก นึกถึงหนังเรื่อง เรื่องรักน้อยนิดมหาศาล ก็เรื่องนี้ผมดูในโรงภาพยนตร์คนเดียว เป็นประสบการณ์ที่ไม่ลืมเลย นี่ถ้าไม่อยากดูมากคงไม่ดูแล้ว แถมพากษ์ไทยในโรงน่ะ มีคนบอกว่าต้องพูดภาษาญี่ปุ่นถึงจะดี ก็ซื้อเก็บไว้อีก หนังเรื่องนี้ น่าจะดูอีกครั้งดีกว่า
แต่ถ้าผลงานของคุณเป็นเอกที่คนชื่นชมคือ มนต์รักทรานซิสเตอร์ ครับ
คุ้นๆ ว่า ฝัน บ้า คาราโอเกะ หนังโปรดของผมนี่ก็ผลงานคุณเป็นเอกเหมือนกันนะ
คิดเก่งแบบนี้ แต่เขาบอกว่า หากคิดหรือทำอะไรแล้ว ต้องเสียเรื่องชีวิตส่วนตัว พวกกินกาแฟอ่านหนังสือเช้าๆ ชิวๆ เขาก็ไม่ทำเหมือนกันนะ นั่นสิสุดท้ายชีวิตก็ต้องการอะไรไม่มากเลยนะ
ท้ายๆ เล่มมีปรัชญาจากเล่ม ชวนม่วนชื่น ที่หนุ่มเมืองจันท์เคยยกเรื่อง อิฐสองก้อน มาเล่า
เรื่องนี้ได้รับทาง E-Mail หลายครั้ง
เขาให้เรามองส่วนดี ที่มีเยอะกว่ามาก แต่คนเรามักไม่มอง อิฐสองก้อนจากพันก้อนที่เบี้ยว เราจะมองอิฐสองก้อนนั้น ทั้งๆ ที่ ๙๙๘ ก้อน ยังสวยงาม
เราชอบมองจุดดำบนกระดาษ แทนที่จะมองกระดาษขาวที่มีเนื้อที่มากกว่าเยอะ
มีเรื่องการมองสวนให้สวย แบบเซน ให้เห็นความสวยที่มันเป็นสวน อย่าไปนึกว่าต้องตัด ตกแต่ง อย่างไรให้สวย แต่ให้หยุดมาชื่นชมความสวยงามของสวนนั้นๆ อ่านบทนี้ข้างธารน้ำ ที่สีดารีสอร์ท นครนายก ฟังเสียงน้ำ ได้อารมณ์ดีจังครับ ได้ชื่นชมความงามธรรมชาติดี
ในเล่มเล่าถึงสุนทรพจน์ของ บิล เกตส์ ในงานรับปริญญาที่ฮาร์วาร์ด
เรื่องนี้ได้รับทาง E-Mail เหมือนกัน แต่หนุ่มเมืองจันท์ย่อยจนน่าสนใจจริงๆ นี่เป็นทักษะเด่นที่มีในตัวเขาจริงๆ
ประเด็นหลักคือ ทุกคนอยากทำดี แต่ต้องหาแนวทาง และต้องตั้งใจจริงครับ
ทำดีให้ทุกวันเลยนะครับ สักวันมันจะตอบแทนเราเอง รับรอง
เล่มนี้จริงๆ จะคุยเรื่องปัญหา และแนวทางแก้ไขด้วยปัญญา
ผมเคยอ่านบทความหนึ่งเขาบอกไว้ว่า
ปัญหา กับ ปัญญา เขียนต่างกันแค่อักษรตัวเดียว ดังนั้นไม่น่ายากนะครับที่จะแปลงไปหากัน แค่เปลี่ยน ห เป็น ญ เท่านั้นเอง
ใครมีปัญหา แต่ยังไม่รู้ว่าตัวเองโชคดี ลองอ่านเล่มนี้ดูครับ เผื่อจะได้อะไรดีๆ ให้กับชีวิต
