เป็นผลงานแรกที่ไม่มีวันลืมค่ะ

    ผลงานชิ้นนี้เป็นกลอนสุภาพ ที่ดิฉันได้แต่งขึ้นเอง ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่  2/1 วันนั้นเป็นวันไหว้ครูค่ะ  คุณครูที่โรงเรียนจัดให้มีการประกวดแต่งกลอนสุภาพ ในหัวข้อ  ...ครูของฉัน.....

       ดิฉันได้รางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งด้วยแหละ  เพื่อนๆ คงจะอยากทราบแล้วล่ะสิว่าสมกับรางวัลหรือเปล่า  รองมาพิจารณากันนะคะ  บทกลอนนี้มีเนื้อความว่า.................

                                     ครูของฉัน

                           ครูคือผู้ปกครองรองพ่อแม่

                   ไม่เปลี่ยนแปรผันไปใจประสงค์

                   ให้การศึกษาให้ความรู้อยู่ดำรง

                   ศิษย์ยืนยงคงอยู่เพราะครูดี

                          ครูเปรียบเหมือนเรือรับจ้างส่งทางศิษย์

                  ด้วยดวงจิตมุ่งหวังสร้างวิถี

                  อนาคตของศิษย์ให้เปรมปรี

                 สมกับที่ครูมุ่งมั่นสรรค์สร้างมา

                         ครูเปรียบเหมือนโคมทองอันผ่องแผ้ว

                โอ้ครูแก้วครูดีที่ไฝ่หา

               โปรดประกาสก้องไปทั่วโลกา

               ให้ศิษย์มาไหว้ครูผู้อารี...........

    และอีกหลายบทกลอนที่เป็นผลงานที่ดิฉันได้ประพันธ์ขึ้น.

โอกาสหน้าจะนำมาเสนอใหม่ก็แล้วกันนะคะ   .........อิ....อิ  ......