ท่านอาจารย์ป๋วย อึ้งภากรณ์ ได้วางรากฐานเรื่อง “ค่ายบัณฑิตอาสา” ไว้อย่างเป็นรูปธรรม สมัยผมเป็นเด็กรุ่นกระทง เคยไปเยี่ยมค่ายบัณฑิตที่ว่านี้ ได้พบท่านอาจารย์ น.พ.อวย เกตุสิงห์ และคณาจารย์ท่านอื่นมาร่วมเรียนแบบนอนกลางดินกินกลางทรายให้เวลากับโจทย์ชีวิตจริงในชนบทร่วมกับนักศึกษา แต่ปัจจุบันกระบวนการค่ายบัณฑิตอาสาถูกดองไว้ในขวดโหลไหนไม่รู้
นานๆจะเห็นโครงการจัดสรรแบบเอื้ออาทรโผล่มาวับๆแวมๆ แม้แต่การทำวิทยานิพนธ์ก็ มียังมีน้อย ที่สนใจจะบุกเข้าไปถึงช่องโหว่ของสังคม สภาพการณ์ที่คิดและมองกันคนละมุมตรงนี้เอง ได้สะท้อนถึงบทบาทสถาบันอุดมศึกษาว่าได้ละเลยและทอดทิ้งชนบท ต่อไปคนชนบทก็จะทิ้งมหาวิทยาลัย ..พูดให้ตายก็ไม่เชื่อหรอก ทั้งๆที่ตอนนี้เรามาคุยกันที่ข้างเชิงตะกอนแล้ว เรื่องนี้รู้ๆกันอยู่แก่ใจ ขออนุญาตข้ามเลยไป เพราะป่วยการที่จะมาถามว่านักบริหารการศึกษา-คิด-ทำ-วางแผน-กับเรื่องนี้อย่างไร ..รู้แล้วจะหนาว และตอนนี้ก็เข้าสู่หน้าหนาวแล้วด้วย
ถามว่า..เรื่องนี้จะทำอย่างไร
ถ้าใครบังเอิญไปวิเคราะห์กระบวนการของหมอลำ ไปศึกษาดูว่าเขามีการเรียนการพัฒนามาอย่างไร ประยุกต์ใช้ภูมิรู้ภูมิธรรมทั้งแบบเก่าใหม่ได้อย่างไร สร้างเสริมทักษะในหมู่กันเองอย่างไร อะไรที่เรียกว่ารู้เขา อะไรที่เรียกว่ารู้เรา คนไทยชอบเต้นชอบซิ่ง ชอบเพลงสตริง ก็มาเต้นสนุกหน้าโรงหมอลำได้ ตัวอย่างชัดๆเหล่านี้ ถ้ามีถ้าเกิดขึ้นตามสไตล์ของวิชาการในสถาบันต่างๆ ให้มีการรับ-ส่ง ถึงสังคมภายนอกได้ ถึงจะอธิบายได้ว่า สังคมชาวมหาวิทยาลัยเป็นส่วนหนึ่งของประชาคม ที่มีกระบวนการพัฒนาเพื่อชีวิตและสังคมแบบมีส่วนร่วม และมีส่วนรับผิดชอบได้บ้าง
วิสัยทัศน์หรือปรัชญาของแต่ละมหาวิทยาลัย เขียนให้เก๋ไก๋ให้ดูดีไปอย่างนั้นเอง ในทางปฏิบัติ ใช้กล้องจุนทัศน์ส่องหาก็ไม่แน่ใจว่าจะเจอรึเปล่า ผู้บริหารบางกลุ่มเป็นมนุษย์ใจพลาสติก พิการทางสายตา ..ตาส่อนแถมยังสายตายาว ชอบมองข้ามชาวบ้านไร่นาและป่าสวน ชอบเอาทฤษฎีบ้าๆมาครอบชาวบ้าน ไม่มีแผนที่จะส่งบุคคลากรออกไปร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสังคมรอบข้าง ผลัดกันเล่นเก้าอี้ดนตรีจนซี่โครงบาน เหนื่อยแล้วก็ไม่มองหน้ากัน แถมใครเตือนก็โกรธง่าย ตาขวางด้วยนะ ท่านไร้กรอบช่วยขยายความในจุดนี้ว่า..
เขียนแรง ก็โกรธ
เขียนเบา ก็ เฉย
ไม่เขียน ก็ ..
เขียนสุภาพ ก็ ไม่ เฉลียวใจ<p align="justify">เขียนไม่สุภาพ ก็ ไม่ยอมอ่าน</p><p align="justify">เขียนเอาใจ ก็ชอบ แต่ เฉย </p><p align="justify">เขียนไม่เอาใจ ก็โกรธ</p>
พ่อขา
พูดค่อยก็ไม่ฟัง พูดดังก็ว่าด่า
อ้าวขจิตว่าพาดพิงลุงเอกนะ เพราะมีแต่ความโง่รับเท่าไรก็ไม่เคยพอ
อ้าวลุงเอกขา อย่าขโมยซีนหนิงสิคะ อิอิ หนิงก็ไม่ค่อยฉลาดอ่ะค่ะ บางเวลาถึงงั้นโง่
ความดีก็ไม่ค่อยมี ทีความโง่หละเยอะจ๊าง....
ไปเที่ยวไหนมาหรือคะ..ป้ายมีแต่ตัวหนังสือฝรั่ง??
อ่านแล้วอึ้ง -ทึ่ง- เสียว ค่ะ...เย็นสันหลังวาบๆ พิกล...อิอิ...หวายอาบน้ำมันฉวัดเฉวียงใกล้ตัวจัง....