ได้อ่านหนังสือ "ระบบการเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤติแห่งยุคสมัย" ของ ศ.นพ.ประเวศ วะสี ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน พ.ศ.2550 มีหลายข้อความที่สะท้อนการจัดการศึกษาของบ้านเมืองเราที่อยากแนะนำให้อ่าน โดยเฉพาะคนในวงการศึกษา เช่น
*โลกวิกฤตเพราะการศึกษาทิ้งชีวิต เพราะปัจจุบันเราเอา “วิชา”เป็นตัวตั้ง จึงเป็นการแยกส่วนว่าชีวิตก็อย่างหนึ่ง การศึกษาก็อย่างหนึ่ง ซึ่งที่จริง ตัวตั้งของการเรียนรู้คือชีวิตจริงในสถานการณ์จริง
*ชีวิตคือการอยู่รอด การอยู่ร่วม และการมีคุณภาพชีวิตที่ดี การมีชีวิตร่วมกัน(Living Together) ควรจะเป็นเป้าหมายและวิถีชีวิต ไม่ใช่ตัวใครตัวมัน ทอดทิ้งกันแบบปัจจุบัน ความเป็นมนุษย์อยู่ที่การมีความดี การศึกษาจะต้องพัฒนาความเป็นมนุษย์
*ควรเคารพศักดิ์ศรีและคุณค่าความเป็นคนของคนทุกคน การศึกษาจะต้องทำให้คนทั้งหมดมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีศักยภาพ มีความมั่นใจ เป็นพลังอันเข้มแข็งของชาติ ความรู้ในตัวคนมีฐานอยู่ในวัฒนธรรม ความรู้ในตำรามีฐานอยู่ในวิทยาศาสตร์ ระบบการศึกษาควรจะมีฐานอยู่ในวัฒนธรรม และเอาวิชาการในตำราเป็นตัวประกอบ การจัดการความรู้(KM) เป็นรูปธรรมของการเคารพความรู้ในตัวคน และเกิดพลังทางสังคมอันยิ่งใหญ่
การจัดการศึกษาทุกชนิดและทุกประเภทควรใช้กระบวนการจัดการความรู้เข้ามาเป็นเครื่องมือของการพัฒนาสมรรถนะของมนุษย์...
(มีต่อ)
ระบบเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤติแห่งยุคสมัย ตามทรรศนะ ศ.นพ.ประเวศ วะสี
การจัดการศึกษาทุกชนิดและทุกประเภทควรใช้กระบวนการจัดการความรู้เข้ามาเป็นเครื่องมือของการพัฒนาสมรรถนะของมนุษย์...
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น