การจัดการศึกษาทุกชนิดและทุกประเภทควรใช้กระบวนการจัดการความรู้เข้ามาเป็นเครื่องมือของการพัฒนาสมรรถนะของมนุษย์...

        ได้อ่านหนังสือ "ระบบการเรียนรู้ใหม่ไปให้พ้นวิกฤติแห่งยุคสมัย" ของ ศ.นพ.ประเวศ  วะสี  ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน  พ.ศ.2550  มีหลายข้อความที่สะท้อนการจัดการศึกษาของบ้านเมืองเราที่อยากแนะนำให้อ่าน โดยเฉพาะคนในวงการศึกษา  เช่น
        *โลกวิกฤตเพราะการศึกษาทิ้งชีวิต  เพราะปัจจุบันเราเอา “วิชา”เป็นตัวตั้ง จึงเป็นการแยกส่วนว่าชีวิตก็อย่างหนึ่ง การศึกษาก็อย่างหนึ่ง  ซึ่งที่จริง  ตัวตั้งของการเรียนรู้คือชีวิตจริงในสถานการณ์จริง
       *ชีวิตคือการอยู่รอด  การอยู่ร่วม และการมีคุณภาพชีวิตที่ดี  การมีชีวิตร่วมกัน(Living Together) ควรจะเป็นเป้าหมายและวิถีชีวิต  ไม่ใช่ตัวใครตัวมัน ทอดทิ้งกันแบบปัจจุบัน  ความเป็นมนุษย์อยู่ที่การมีความดี  การศึกษาจะต้องพัฒนาความเป็นมนุษย์
      *ควรเคารพศักดิ์ศรีและคุณค่าความเป็นคนของคนทุกคน การศึกษาจะต้องทำให้คนทั้งหมดมีเกียรติ  มีศักดิ์ศรี  มีศักยภาพ  มีความมั่นใจ เป็นพลังอันเข้มแข็งของชาติ  ความรู้ในตัวคนมีฐานอยู่ในวัฒนธรรม  ความรู้ในตำรามีฐานอยู่ในวิทยาศาสตร์  ระบบการศึกษาควรจะมีฐานอยู่ในวัฒนธรรม และเอาวิชาการในตำราเป็นตัวประกอบ  การจัดการความรู้(KM) เป็นรูปธรรมของการเคารพความรู้ในตัวคน และเกิดพลังทางสังคมอันยิ่งใหญ่
        การจัดการศึกษาทุกชนิดและทุกประเภทควรใช้กระบวนการจัดการความรู้เข้ามาเป็นเครื่องมือของการพัฒนาสมรรถนะของมนุษย์...
       (มีต่อ)