ระยะสองสามวันที่ผ่านมา ครูอ้อยมีความสุขกับการได้โต้ตอบกับนักเรียนมัธยมปีที่ 3 คนหนึ่ง ที่กำลังค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อเตรียมตัวในการพูดสุนทรพจน์ ครูอ้อยเคยเขียนบันทึกเรื่อง.....การพูดสุนทรพจน์ขอบคุณวิทยากร เธอเข้ามาข้อมูลใน Google และใส่คำหลักว่า การพูดสุนทรพจน์ จึงมาพบกับบันทึกของครูอ้อย เธอเป็นเด็กฉลาด รู้จักหาข้อมูล และสร้างความมั่นใจให้กับตัวเอง.... ครูอ้อยพูดคุยกับเธอ สัมผัสความคิดของเธอได้เลยว่า...เธอเป็นคนฉลาด และรู้ตน หมายถึง รู้ความสามารถของตน และความสนใจของตน พยายามฝึกฝนความสามารถของตนให้เป็นที่ยอมรับ ครูอ้อยหวังว่า...เธอคงไม่เสียใจ หากเธอไม่ได้รับการตัดสินให้เป็นผู้ชนะ เพราะประสบการณ์ในการแข่งขันครั้งนี้ จะเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งที่เธอจะได้รับ... อย่างน้อย..ก็มิตรภาพ..ก่อนถึงความสำเร็จ น้องผักบุ้ง วัยเดียวกับน้องขวัญ ลูกสาวคนเล็กของครูอ้อย แต่ความคิดต่างกันมากเลย..... วัยต่างกันก็เป็นมิตรกันได้ ขอบคุณ GotoKnow....
ป่านนี้พูดได้ เป็นอย่างไรหนอ
สวัสดีค่ะครูอ้อย ^/\^
โทดทีค่ะที่ไม่ค่อยได้เข้ามาคุย พอดีช่วงนั้นผักบุ้งไม่ได้นั่งหน้าคอมพ์เลยTT^TT สัปดาห์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้เรียนหรอก กีฬาสีทั้งอาทิตย์กันเลย - - เหนื่อยยยยยยยยมากกกกกกกกกกก TT TT
คือว่าผักบุ้งจะมาพูดถึงหนังสือดีๆ(ในสายตาหนูอ่ะนะ ^^)ให้ฟังค่ะ(จะได้ค่าโฆษณาไม๊เนี่ย - - )
เล่มแรกเลย หนักกะลาหัวเด็ก พี่วีนัสเป็นคนเขียน ก่อนหน้านี้ผักบุ้งมันจมอยู่ในความคิดก็จริง แต่จะคิดก็ต่อเมื่อมีปัญหา ประมาณว่าคิดมากนั่นล่ะค่ะ แต่ตั้งแต่ได้รู้จักกับหนังสือเล่มนี้ (เป็นหนังสือเล่มแรกเลย ที่ผักบุ้งว่ามันมีผลกระทบต่อผักบุ้งอย่างแรงมาก) หนังสือเล่มนี้ล่ะ ที่ค่อยๆเปลี่ยนให้มุมมองทางความคิดผักบุ้งกว้างขึ้นเรื่อยๆ บุ้งชอบการคิดของพี่วีนัสมากๆ หนังสือเล่มนี้พี่ผักบุ้งซื้อมาค่ะแล้วผักบุ้งไปเจอ พี่กับผักบุ้งเป็นพวกชอบอ่านหนังสืออยู่แล้วโดยเฉพาะการ์ตูน 555 ผักบุ้งชอบเล่มนั้นมากๆ ขนาดที่ว่าแอบมั่วนิ่มเหมารวมว่าเป็นของตัวเองซะเลย ก็อ่านะ เราถามsheว่า เนี่ยๆเล่มเนี้ย ดีมากๆเลย เค้าไม่คิดเลยว่าตัวเองจะซื้อหนังสือดีๆยังงี้อ่าน(มีแซว อิอิ) คำตอบของพี่ผักบุ้งคือ หรอ เรื่องนั้นเค้ายังอ่านไม่จบเลยอ่ะ - -* หนังสือซื้อมาเป็นปีแล้วอ่ะ อ่านไม่ถึงครึ่งเล่ม ต๊ายยย น่าปลื้มใจจัง หนังสือเค้าออกจะดีแท้ๆ เรางี้พออ่านแล้วไม่วางเลย แล้วผักบุ้งก็เวียนไปให้เพื่อนอ่านค่ะ ^^เพื่อนคนนึงชอบมาก แต่ส่วนใหญ่เพื่อนผักบุ้งจะอ่านหนังสือไม่เร็ว พอมาอ่านพวกหนังสือแบบนี้แล้วจะขี้เกียจอ่าน (เศร้าใจเลยล่ะTT0TT) ผักบุ้งชอบบบบบบบแนวความคิดพี่เขามากกกกก และพี่วีนัสเนี่ยล่ะ ที่เป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อความคิดของผักบุ้ง การคิดส่วนใหญ่ของผักบุ้งเนี่ย ได้รับอิทธิพลมาจากการอ่านหนังสือของเขาเต็มๆเลยค่ะ แล้วที่ผักบุ้งอยากมากๆเลยก็คือ ถ้าได้เจอพี่คนนี้ คงไม่ใช่จะขอลายเซ็นในฐานะแฟนหนังสือ แต่คงจะอยากนั่งลงแล้วคุยกับพี่เขามากกว่า ตอนนี้ได้ซื้อหนังสือของพี่เขาอีกเล่มมาอ่านแล้วล่ะ กุลสตรีนอกกะลา ยอมรับเลยนะ พี่เขาเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่มีความคิดแรงๆ แต่เป็นความคิดที่ดีมากๆ ทำให้บุ้งเข้าใจเลยว่า การคิดเป็น นั่นหมายความว่ายังไง บุคคลที่2ที่ผักบุ้งชื่นชม(แต่ไม่ได้มีอิทธิพลมากเท่าพี่วีนัส) พี่หนูดี หรือคุณหนูดีเนี่ยแหละค่ะ ผักบุ้งไม่ได้ชอบพี่เขาตรงที่ว่า หูยยยยพี่เขาเก่งรอบด้านเลยอ่ะ (ผักบุ้งซื้อหนังสือของพี่หนูดีมาอ่าน อัจฉริยะสร้างได้ ) เพราะดูๆไปแล้วก็ไม่ใช่ที่ว่าพี่เขาเก่งรอบด้าน แตกต่างจากเรา พี่เขาจบโทจากฮาร์วาร์ดด้านสมอง เป้นครูสอนโยคะก็ได้ พายเรือแคนนูก็เป็น เต้นได้อีกสารพัดแนว แอนด์อื่นๆอีกมากมาย (จำไม่ไหวค่ะ) เราเห็นพี่เขาเป้นเยอะ นึกว่าเก่ง ต่างจากเรา...หรอ? เราลองรึยัง เราเคยเล่นโยคะรึยัง เราไปเรียนเต้นบ้างรึยัง ลองพายเรือรึยัง ลองเรียนที่ฮาร์วาร์ดแล้วรึยัง ทั้งหมดเนี่ยถ้าลองแล้วทำไม่ได้ พี่เขาก็เก่งใช่ค่ะ แต่บางอย่างเรายังไม่ได้ทำ พอไปเจอคนที่ทำได้ก็คิดว่าเขาเก่งต่างจากเรา(ความคิดเพื่อนน่ะค่ะ ที่ว่าเห็นคนที่เป็นอะไรบางอย่างที่แล้วบอกว่าเก่ง ทั้งๆที่ตัวมันถ้าลองแล้วทำไม่ได้จะไม่ว่าเร้ยย - - ก็เลยขอยกเอามาพูดซะเลย) ชอบความคิดพี่เขามาก พี่เขาบอกว่า ถ้าอยากทำอะไรสักอย่างอย่ารอ เช่นจะอยากว่ายน้ำเป็น ว่าจะไปเรียนวันเสาร์ อ๊ะ วันเสาร์ไม่ว่าง งั้นเอาไว้ก่อน พี่เขาบอกว่าอย่าคิดงี้ ให้จัดตารางไปเลย ว่าวันเสาร์เนี่ยละจะไป ไม่ต้องรอให้มันว่างก่อน ผักบุ้งคิดว่าพี่เค้าทำได้เพราะอยากทำแล้วลงมือทำมันให้ได้ ไม่ใช่ทำได้เพราะเก่ง (นี่ก็เป็นอีกบุคคลหนึ่งที่ผักบุ้งคิดว่าถ้าเจอตัวจะขอนั่งลงคุยกับพี่เค้าดู)
ตอนนี้ผักบุ้งกำลังหาซื้อหนังสือพี่วีนัสให้ครบทุกเล่มอยู่ (ได้มาแล้ว2 หุๆ) คิดแล้วปลื้มใจตาย ถ้าวันรุ่นทุกคนคิดได้แบบพี่เขานะ โห~ สุดยอด ประเทศไทยพลิกจากสถาพสังคมที่นับวันจะเสื่อมลงทุกที จากหน้ามือเป็นหลังมือ รับรองได้!!!
ปล.พี่วีนัสเขียนถึงเรื่องดีๆแต่ไม่น่าเบื่อ เพราะพี่เค้าเองก็เป็นวัยรุ่น แบบอ่านแล้วเนี่ย โหได้ใจว่ะ หูยถึงใจมากกก แรงแต่สุดยอดของความคิดโครตสาระ เนี่ยแหละVENUS
สวัสดีค่ะน้องผักบุ้ง
อิอิ ก่อนหน้าที่จะเข้าไปอ่านผักบุ้งลองสำรวจบทความของครูอ้อยไปก่อนแล้วล่ะ น่ารักมากๆเลยค่ะแต่ล่ะอัน ตอนนี้ยังอ่านไม่หมดแต่ไม่ต้องเปนห่วงค่ะ อ่านทั้งหมดแน่ๆ (หนอนๆ หนอนหนังสือ...อยู่แว้ว) จริงๆแล้วผักบุ้งออกจะเขินๆ ที่ครูอ้อยพูดว่า เปนตัวทงตัวแทน คิดดี ทำดี ประพฤติดีนั่นน่ะ ไม่ใช่ว่าผักบุ้งจะดีเลิศขนาดนั้นหรอกค่ะ ผักบุ้งมีออกนอกลู่นอกทางก็มิใช่น้อยนา โดนเรียนก็เคย เพียงแต่ยังคุมผลการเรียนให้อยู่ในความต้องการได้ เอาแต่ใจก็เคย แต่ไม่ไร้สาระจนเกินเหตุ มีความคิดบ้าๆก็มี แต่ไม่ได้ทำตามความคิดนั้นจริงๆ
เพียงแต่ว่าสิ่งที่ผักบุ้งเก็บไว้และรักษาอย่างดีไม่อยากให้มันเปลี่ยนแปลงคือความคิดของตัวเราเองนี่ล่ะ กลัวนะ กลัวว่ามันจะแย่ลง จากที่ไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นคนที่คิดเป็นรึป่าว จะกลายเปนคนคิดไม่เป็น ต่อจากนั้นน่ะหรอ ไม่อยากจะคิดเรย ว่าตัวเองจะแย่ลงไปขนาดไหน......
สวัสดีค่ะน้องผักบุ้ง...ตุ่งแช่
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย หมู่นี้ผักบุ้งไม่ค่อยได้เล่นคอมพ์ แล้วเข้ามาทักทายเลย^^" ยุ่งนิดหน่อยค่ะ พรุ่งนี้ก็มีงานวิชาการ 13-15เข้าค่าย 18ไปแข่งขันวิชาการ 5 สาระ
เหมือนจะเยอะไม๊คะ ไม่หรอกแต่ดูวุ่ยวาย(ดี)ค่ะ^^"
แถมเพิ่งจะผ่านช่วงสอบมาหมาดๆ -*- วิชาที่ได้ไม่ถึงครึ่ง....ตกน่ะ ก็ไม่ใช่ว่าไม่มี T^T ก็เลยต้องทำรายงานส่ง (สงสัยต้องถอนคำพูดที่ว่า"ถึงจะเคยเกเรียนบ้าง แต่ก็ควบคุมให้อยู่ในระดับความต้องการได้" ก็"ตก"เนี่ย มันอยู่ในความต้องการซะเมื่อไหร่ล่ะ) วันนี้มาหาพวกคำถามวิทย์ที่ไม่เข้าใจในเน็ตก็เลยแวะมาทักทายค่ะ
Happy New Year ย้อนหลังด้วยนะคะ
(ครูอ้อยแฮปปี้เบิร์ทเดย์ผักบุ้งล่วงหน้าทีสิคะ วันศุกร์ที่11นี่ล่ะ ^^ ได้ทำบัตรล่ะคราวนี้.... อ่อ ขอบคุณล่วงหน้าจ้า)
สวัสดีปีใหม่ค่ะน้องผักบุ้ง ตุ้งแช่
สวัสดีจ้าครูอ้อย
แหม่~ ผักบุ้งห่ายหน้าไปซ้านาน ลืมกันอ๊ะยังเอ่ย
ก็แหม ช่วงก่อนหน้านี้รวมทั้งตอนนี้อารายนักก้อม่ายยรู้ เยอะแยะไปโม้ดดด แบบว่าเด็กมันเก่งไงกิจกรรมเยอะ(พอๆ อย่าแตหลอ เอิ้กๆ)
แต่แหม มันก็แทบไม่ได้จับคอมพ์เลยจริงๆ เซงแด่วๆมาก ผักบุ้งก็คิดถึงครูอ้อยอะนะ แต่แบ่บว่าส่งโทรจิตไปแต่จะจูลคุยกันไม่รุเรื่อง( อย่ามาปัญญาอ่อน!!) จริงๆแล้วก็ยังไม่ใช่ช่วงว่างหรอกค่ะ TT^TT เรียกว่ายุ่งยาวจนปิดเทอมนั่นล่ะ ไม่สิ จนเปิดเทอมเลยล่ะมั้ง อังคารที่จะถึงสอบNTอีก2อาทิตย์สอบปลายภาค อาทิตย์ถัดไปสอบเข้า (ต่อร.ร.อื่น) แถมช่วงนี้ต้องมานั่งตามงาน ที่เราไม่ทัน เรียกว่างานท่วมหัว(แทบ)เอาตัวไม่รอดเลยล่ะ TT^TT
แต่ก็นะ ได้มาจับคอมพ์(ที่สามารถเข้าเน็ตได้= =)อีกครั้ง ก็เลยเข้ามาทักทาย และเล่าเรื่อง(พูดมาก)เหมือนเดิม ^^ ก็ดีใจอีกครั้ง หุๆ แล้วครูอ้อยละคะช่วงนี้เป็นไงบ้าง ยุ่งเหมือนกันอ๊ะป่าว
(ปล. อ๊ากกกก ผักบุ้งจะเรียนต่อสายไรดีเนี่ยยยTT0TTทำไมถึงไม่ตัดสินใจเด็ดขาดสักทีนะ T^T )
สวัสดีค่ะน้องผักบุ้งตุ้งแช่
คิดถึงนะคะ
"= =a เหอะๆ ที่สะดุดใจผักบุ้งมากมายก็ไอตรงที่แว่ เรียนสายศิลป์ต้องเก่งจริงนี่ล่ะ....ง่า~ ครูอ้อยรุม๊ายยยยกว่าผักบุ้งจะตัดสินใจเลือกเรียนสายไรดีระแหว่ง คณิตกะอิงลิชเนี่ยยย ใช้เวลานานมากมายก่ายกอง บานเบอะเยอะแยะ โลเลไปโลเลมา แต่ผักบุ้งก็ตัดสินใจเรียนศิลป์ง่ะ แล้ว... แล้ว..... แล้วครูอ้อยก็พูดให้บุ้งโลเลอีกครั้ง! TT0TTโกดแล้ว! โป้งด้วย
- -" ว่าไปนั่น ช่างเต๊อะๆ พอๆ ผักบุ้งจะเรียนสายศิลป์-คณิตนี่ล่ะ ไม่โลเลละ ไม่เปลี่ยนใจละ จะบังคับใจให้ไม่เขวแระนะ -*- ก็คนมันชอบอะ (Engนะ มะช่ายคณิต -*-) วันนี้มาแก้ไขข้อมูลสมัครเรียนออนไลน์ให้เพื่อนน่ะค่ะ เลยแวะมาทักทาย เหมียนเคย!
โย่ว บั๊บบายย~ ^0^
วายวาย น้องผักบุ้งตุ้งแช่ ตะลุ้งตุ๊งแช่
* มาแก้ไขอะค่ะ สายตอนแรกที่ผักบุ้งจะเลือกเรียนคือสายวิทย์-คณิต กับศิลป์-คณิต ซึ่งจริงๆแล้วอยากหนีคณิต.... หนีไม่พ้น....
หนีอะไรก็หนีไม่พ้นค่ะ เลือกสิ่งที่เรารัก และประมาณตนได้ค่ะ น้องผักบุ้ง นะคะ
ครูอ้อยยย ครูอ้อยช่วยผักบุ้งหน่อยจิคะ คืองี้ค่ะ เพื่อนผักบุ้งคนนึงเค้าไปเรียนต่อทางด้านโปรแกรมที่อินเดียอะค่ะ แล้วผักบุ้งอยากส่งเมลไปคุยกะเค้าน่ะ
ปันหามันอยุ่ที่แว่ .... ผักบุ้งไม่ได้เกงEng หรอกค่ะ แต่ว่าชอบน่ะ คือครูอ้อยช่วยผักบุ้งหน่อยจิT^T คือผักบุ้งไม่แน่ใจน่ะค่ะ ว่ามันถูกไม๊ ไม่อยากหน้าแตกง่ะ-*- ถึงแม้ว่าเพื่อนผักบุ้งอาจจะพอเข้าใจก็เถอะ
คือที่ผักบุ้งจะถามก็ประโยคพวกนี้อะค่ะ
ยังจำกันได้รึเปล่า?
มีกิ๊กบ้างรึยังอะ? (ในที่นี้คำว่ากิ๊ก ผักบุ้งหมายถึงทำนองคนที่ถูกใจประมาณนั้นน่ะค่ะ ไม่ได้แปลเป็นภาษาไทยในทำนองว่า ชู้ นะ)
อ่า...เอาแค่นี้ก่อนละกาน จริงๆแล้วผักบุ้ง ไม่ได้จะเขียนอะไรมากมายอ่ะค่ะ นอกนั้นพอถูไถไปได้ -*-
^ ^" ขอบคุณด้วยนะค๊า
(ปล. อ่อก่อนจะมาพูดคุยวันนี้ผักบุ้งแวะไปให้พี่ข้างบ้านเพื่อนติวคณิตให้แหละ โอ้โห ทำให้ได้รู้เลยล่ะค่ะ ว่าตัวเองขาดพื้นฐานใช่เล่นเลย แต่สนุกดี พี่เค้าเก่งด้วย สอนเข้าใจ แต่ไม่รุ้ว่าเข้าห้องสอบจะลืมอ๊ะเปล่า...-*-)
สวัสดีค่ะครูอ้อย
เฮ้อเมื่อเช้าว่าวันนี้จะมานั่งร้านคอมพ์ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้จะสอบNTก้อเถอะ อุตส่าห์อารมณ์ดี ก่อนออกจากห้องไอ้อารมณ์ดี กระเจิงหมดค่ะ ตังค์หาย แบงค์พันหายไปไหนไม่รู้ แทบอยากร้องไห้ สมเพสน่ะ มันสลดใจมากเลย ยิ่งกระเป๋าแห้งๆอยู่ช่วงนี้ ประเทศไทยชักจะเงินเฟ้อขึ้นเรื่อยๆ พ่อติดตังค์ไว้เพิ่งจะให้ ตังค์หายซะงั้น!! พ่อให้ตังค์ไปซื้อนาฬิกา ดันมาหายซะที่นี้จะเอาไงล่ะ นาฬิกาอดน่ะไม่เท่าไหร่หรอก จริงๆแล้วอยากเก็บตังค์ไว้ไม่อยากไปซื้อละ แต่รับรองว่าพ่อด่าน่วม....ก็สมควร.... ไหนจะอยากได้ดิกค์ ซึ่งดันทำหายไป คราวนี้เลยคิดจะเก็บตังซื้อใหม่เอง เวรของกรรมจริงๆ ทำไมตังค์ต้องหายเนี่ย....TT TT
วันนี้ ไปโรงเรียนแล้วก้อเม้าท์กับเพื่อนตามปกติ คุยกันเรื่องหนังที่เมื่อวานไปดู ชอบมากกกกกกอ่ะ ช็อกโกแลต ครูอ้อยไปดูมายังคะ ชอบพี่จีจ้าจังเลย เล่นได้ใจ ในหนังเหมือนนะคะ เหมือนเป็น ออทิสติก จริงๆ ....
นี่พอกลับบ้านไป ต้องหาข้าวของกระจาย ไม่ได้ค่ะ ตังค์พันนึง ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นจำนวนที่ใช้แปปเดียวหมดก็เหอะ แต่มันก็ตังค์ที่โค-ตะ-ระ เยอะสำหรับเด็กเลย จิงไม๊ ที่สำคัญตอนนี้อยากได้ดิกค์มาก ลำบากมากเลยค่ะ เพราะหมู่นี้งานเยอะ ผักบุ้งก้อเครียดๆ ผักบุ้งเป็นพวกบ้าเพลง คือชอบเพลงน่ะ เหอะๆ จึงใช้เพลงในการช่วยให้อารมณ์ดี บางครั้งอารมณ์สุนทรีย์จัด ฟุ้งซ่านเกิน ก็แต่งเพลงเองซะงั้น(เพื่อนต่อให้ว่า ร้องเอง เจ๊งเอง ไอบ้าเด๋วก้อถีบซะนี่) แล้วคราวลำบากก็เริ่มขึ้น ช่วงนี้ผักบุ้งชอบเพลงEngมากกกกกก มันเป็นตัวทำให้ตัดสินใจเลือกเรียนศิลป์-คณิตด้วยนะเนี่ย เมื่อคืนดูประกวดมิสไชน่า อินเตอร์เนชั่นแนล มีเพลงแนวฮิพแด๊นซ์ ภาษาจีน(ปนEng)ขึ้นมาก็ชอบ ตอนนี้เลยคิดว่าจะตัดสินใจเรียนวิชาเพิ่งเติมภาษาจีนด้วยอย่างไม่ตะขิดตะควงใจแล้ว(ตอนแรกไม่อยากเลยไม่ชอบเพลงภาษาจีน แต่ที่ไม่ชอบมันเป็นแนวของสมัยก่อน เลยรับไม่ได้ -*-) ช่วงที่ผ่านมานุ๊จะดูรายการหนึ่งแล้วมันมาดึก ง่วงก็ง่วง เลยต้องหาอะไรทำ เพราะผักบุ้งจะนอนแล้วตั้งนาฬิกาปลุกแล้วค่อยตื่นไม่ได้ เราจะขี้เกียจตื่นเลยต้องไม่หลับ แล้วตอนนั้นกำลังชอบเพลงๆหนึ่งอยู่ นานแล้วเป็นเพลงน่ารักๆ เราลองแปลเนื้อเป็นภาษาEng )ปรากดว่าเอ๊ะ มันก้อดั้ยนี่หว่า(ทึ่งตัวเองค่ะ) เลยลองแปลต่อไปเรื่อยๆ สะดุดอยู่2คำ มองหาดิกค์ อ้าวกรรม หายไปแล้วเฮ้อ เลยต้องมานั่งใช้หนังสือเปิดหาไม่สะดวกเลย เกิดอารมเซงตะงิดๆ แต่พอแปลออกมาเสร็จแล้ว ลองปรับพยางค์ร้องตามทำนอง โอ้โหจ๊อด มันยอดมาก ไม่น่าเชื่อ หนอนมันทำได้!(เพื่อนมันให้มา ประโยคนี้ -*- ดูถูกกันจั๊ง) เนื่องจากแปลลงมาเลย เราไม่ได้ปรับใช้คำศัพท์ให้มันคล้องกัน มันเลยเป็นเพลงที่ขัดๆหูอยู่บ้าง แต่ก็รู้สึกดี เลยคึกอยากลองแต่งเพลงสั้นๆ เป็นภาษาอังกฤษขึ้นมา แต่ติดอยู่ที่ว่าผักบุ้งย้ายร.ร.แล้ว ร.ร.ที่ย้ายมานี่ไม่มีการท่องคำศัพท์ทุกวันเมื่อที่ร.ร.เก่า(ผักบุ้งย้ายมา2ปีแล้ว) ทำให้ลืมของเดิมแล้วไม่ได้เพิ่มเติม รู้สึกลำบากมาก เลบเบรกไว้กลางคันก่อน รอดิกค์มา ช่วงนี้ก็เอาหนังสือร.ร.เก่ามานั่งท่องศัพท์ใหม่ รื้อฟื้นความจำ แต่ก็ซึ้งเลยยยยย มีดิกค์สะดวกกว่า แต่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด แกทำตังหายทำม๊ายยยยยย ห๊า~ไอ้บุ้ง!
TT TT เลยต้องสลดหดหู่ ทั้งๆที่พรุ่งนี้มีสอบNTอุตส่าห์ร่าเริงเถิดเทิงทิงนองนอยรับการสอบ กะลางตื่นเต้นได้ที่ ดันมีเรื่องแบบนี้เข้ามา จะว่าไปแล้วผักบุ้งที่ของหายบ่อยชะมัด ไปทำบุญสะเดาะห์ซะดีไม๊เนี่ย
เฮ้อ~ ยาวมากเกินไปแระ เด๋วครูอ้อยจะขี้เกียดอ่าน งั้นผักบุ้งพูดมากแค่นี้ก่อนนะคะ^^"
บั๊บบาย~!
น้องผักบุ้งจ๋า
ครูอ้อยมาอ่านแล้ว
ครูอ้อยรักหนูนะ
ครูอ้อยมีข้อจำกัดด้วยเวลา
ครูอ้อยคิดว่า..เวลาไม่ได้ทำให้เราพรากจากกัน
ตะแหง่ว... คือผักบุ้งออกจะพูดมากเกินไปนิด(ไม่หน่อย --เพื่อนต่อให้) ครูอ้อยรอรวบยอดแล้วค่อยอ่านทีเดียวก็ได้ค่ะ- -"
วันนี้ของผักบุ้ง
วันนี้สอบNT...
วันนี้โดนลอก...
วันนี้เจอคนปากดี...
วันนี้สุดเซง...
จบ! ไปแล้วนะคะบั๊บบาย
แหง่ว ล่อเล่นค่ะ อย่างผักบุ้งอะนะ จะพูดน้อยๆเป็น (หยุดไม่ได้ ขาดใจว่างั้น --เพื่อนขัดอีกละ ทีหลังจะเอามันไปเก็บก่อนมาคุยกะครูอ้อย -*-)
วันนี้เค้าจัดโต๊ะสอบNT จัดห่างๆ ห้องก็เลยไม่พอ แต่ละห้องเหลือเศษๆ ก้อให้ไปอยู่ห้องใหม่ ผักบุ้งโดน! เลขที่ท้ายๆเลยซวยไป ต้องไปนั่งกับเด็กห้องอื่น เพื่อนๆของผักบุ้งจะมีประโยคติดปากก่อนสอบอยู่ว่า "บอกๆกันมั่งนะ" พูดๆกันทั้งนั้น เวลาสอบเค้าจริงๆ ไม่มีถามกัน... น่ารักมากค่ะ...
วิชาแรกภาษาไทย ทำไปสัก2-3ข้อ รู้สึกเหมือนโต๊ะด้านซ้ายมือมองมาทางเรา เราก็ยังไม่กล้าหันไปดู เพราะนี่ครูจากร.ร.อื่นมาคุม กลัวเค้าหาว่าเราหันไปลอก เลยคิดๆซะว่าเราอุปปาทาน แต่แหมม หางตามันเห็นอะค่ะ เราฝนปุ๊บ มันฝนปั๊บ เราลบปุ๊บ มันตามปั๊บ หอยหลอด!! โดนซะแล้วไอ้บุ้ง!! (เพื่อนเป็นคนพูดขึ้นมาทั้งประโยคเลย จิงๆแล้วคำที่สบถออกมาคำนั้นมันก็เป็นคำพูดติดปากของผักบุ้งน่ะแหละ ไม่ต้องคิดไปไหนหรอก พูดให้ขำๆไปงั้น เพื่อนชอบถามหอยใคร น่าถีบไม๊นี่ -*-) เราเหลือบไปมอง มันมองเราจิงๆแฮะ! นั่งนิ่งอยู่2วิ เอาวะ ช่างหัวหูมัน ภูมิใจก็เชิญ ผักบุ้งเคยคิดจะถามเพื่อนตอนสอบเหมือนกัน แต่ไม่เคยคิดจะลอก แต่ผักบุ้งก็ไม่ถาม ไม่ลอก เพราะมันลำบากเพื่อน เราโดนมันสมควร แต่ถ้าเพื่อนพลอยโดนหางเลขไปด้วย มันน่าเกียด ซึ่งที่ผักบุ้งกลายเป็นเป้าหมายของsheคงเป็นตอนก่อนสอบ คุยกันเรื่องคะแนนNTตอนม.2กัน คะแนนของผักบุ้งห่วยแตกมาก แต่ถ้าเทียบกับเพื่อนแล้วถือว่าดูดีพอสมควรเลย เลยซวยเลย! พอทำๆต่อไปสัก2-3ข้อ หงุดหงิด ก็พอเรานั่งคิดคิด มันหยุดทำตาม มันรอเรา!! โอ้โห ช่างกล้า! บุ้งเลยทำฟอร์มขยับกระดาษ คือเอากระดาษทับกันไม่ให้ดู แต่ทำเป็นเนียนๆขยับกระดาษ แล้วทำต่อแบบนี้ไปเรื่อยๆ she ก็เลยพึ่งตัวเอง แหม่~ ที่จริงน่าจะคิดได้
วิชาถัดๆมา ผักบุ้งลืมปิดบ้าง มันก็เอาอีกและ -*- เรียกว่าทั้งวัน มันจะหันมามองผักบุ้งตลอด ตอนไหนไม่ได้ปิด เสร็จมัน ว่างั้น! ผักบุ้งไม่ได้รมเสีย แค่คิดว่า ความเห็นคุณค่าตัวเองของsheแกอยู่ที่ตรงไหน เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อคาบสุดท้าย...
ผักบุ้งไม่ได้เก่งEng แต่ถ้าดูจากเพื่อนๆแล้วผักบุ้งถือว่ามีพื้นฐานพอถูไถไปได้เลยแหละ แล้วเรากำลังจะไปเรียนต่อสายศิลป์-คณิต คะแนนNTจะโชว์หรากลางในปพ. เราเลยตั้งใจ ส่วนใหญ่รีบทำกัน คาบสุดท้ายแล้วจะรีบกัน ผักบุ้งเลยนั่งคิดอยู่คนเดียว! (น่าภูมิใจมาก เด็กร.ร.ชั้น-*-) "ดูดิ จะคิดอะไรนักหนาวะ แมร่งไม่รีบทำจะได้รีบๆไป" ไอ้ตัวที่อยู่ด้านซ้ายมือพูดให้เพื่อนมันฟังชี้ๆมาทางเรา โอ้โห แทบพุ่งเข้าไปฆ่าทิ้ง "แกลอกชั้นตั้งแต่วิชาแรกยันวิชาสุดท้าย แต่ดันปากDงี้เร๊อะ" (คิดในใจนะ) แต่ด้วยความที่ว่าเพื่อน she เกๆ กันทั้งนั้น ไม่อยากมีเรื่องเลยข่มอารมณ์ไว้ 5ข้อสุดท้าย เลยไม่มีอารมณ์ทำมั่วไปตามใจปราถนามัน (ไม่ดีเลย)
ผักบุ้งเลยอารมไม่ดีเลย รู้สึกแย่มาก.... เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนบอกทำไมไม่บอกอาจารย์ "ชั้นไม่อยากให้เป็นเรื่อง มันจะเสียถึงร.ร.ด้วย"
ในขณะที่ผักบุ้งข่มอารมณ์ มองเหตุผล แล้วsheแก คิดอะไรบ้าง?
วันนี้ผักบุ้งไปสมัครเรียนมาค่ะ ผักบุ้งไม่ค่อยได้เข้ามาคุยกะครูอ้อย ครูเลยไม่รู้ว่าผักบุ้งเปลี่ยนร.ร.ที่จะไปต่อเข้า ซึ่งไม่รู่ว่าตัดสินใจถูกต้องไม๊...-*-
ร.ร.ที่ตอนแรกผักบุ้งจะไป คือเบญจมฯ ฉะเชิงเทรา 1(จ.ผักบุ้งมีเบญจม 5 โรง-*-) ซึ่งเป็นร.ร.ประจำจังหวัด การแข่งขันเลยสูงแล้วเขารับแค่100เศษ ซึ่งผักบุ้งตัดสินใจมาสมัครที่ นวมินเตรียมพัฒน์ ซึ่งรับแค่94คน(ดูในระเบียบการ)วันที่ไปสมัครมา ผักบุ้งเลือกสายEng-จีน...
ครูอ้อยT^T มันเปลี่ยนแปลงอ่ะค่ะสายทั้งหมดมี4สาย(ยกเลิกไปสายหนึ่ง สายEng-ฝรั่งเศส)
1.วิทย์-คณิต รับ 48
2.วิทย์-คณิต-คอม รับ 11
3.Eng-คณิต ไม่รับ(เต็ม)
4.Eng-จีน รับ8
-*- ไม่ว่าจะ+ - * / ผักบุ้งก็ไม่เห็นว่ามันจะเท่ากับ94...T^Tง่า เค้าเปลี่ยนยังงี้แล้วผักบุ้งจาเหลืออารายง่ะ ตอนไปลงชื่อ ผักบุ้งเป็นคนที่200กว่า-*- ถึงแม้ว่าไม่ได้มาเลือกสายเดียวกัน แต่ผักบุ้งจะเป็น1ใน8???!!!! รุสึกเหมือนเกินความสามารถT^T แต่คิดว่าที่เบญเองก็คงไม่แตกต่าง...เฮ้อ~ ไม่ได้ก็แค่กลับมาเรียนที่เก่าT^Tง่า แต่บุ้งอยากเรียนสายภาษาอ่า ที่เก่าผักบุ้งไม่มีง่า~
แต่ก็นะ มะค่อยคุยกะครูอ้อย ก็คิดถึง ก้อมาเล่าเรื่อง(พูดมาก)ให้ครูฟัง(อ่าน)อีกละ คริๆ ครูอ้อยคงสบายดีนะคะ รักษาสุขภาพน้า
^^
สวัสดีค่ะน้องผักบุ้งตุ้งแช่
ขอบคุณนะที่เป็นห่วงครูอ้อย มาคุยบ่อยๆนะคะ
รักเสมอ