การรู้ความจริง จนเห็นทั้งส่วนย่อย เห็นความเชื่อมโยง และการอิงอาศัยกัน ของสรรพสิ่ง เห็นความเป็นทั้งหมด คือสิ่งที่ขาดหายไป

    บันทึกเรื่อง ข้าวมาจากไหน ? ที่ผมเขียนไว้หลายวันมาแล้วนั้น  ตั้งใจเขียนค่อนข้างมาก  ตั้งใจเอาไปสอนนักศึกษาถึง ตัวอย่างการเขียนบันทึก ในแง่การลำดับเรื่อง  การสร้างอารมณ์ ความรู้สึกผ่อนคลาย และการสอดใส่สาระ ที่ต้องใช้ความคิด ฯลฯ  เรียกว่าตั้งใจเขียน และหวังว่าจะมีญาติ ระดับ แกนนำทางความคิด ด้านการจัดการความรู้ หรือด้านการศึกษา  เข้ามาช่วยระดมความคิด ตีแผ่ความจริง ในสิ่งที่ผมจุดชนวนเอาไว้  แต่ค่อนข้างผิดหวังครับ  คาดว่าส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะ 2-3 ความเห็นแรก เป็นของนักศึกษา ที่เขาเข้ามาแล้ว บรรเลงความคิดเห็นโดยยังจับประเด็นไม่ค่อยได้  เลยทำให้คนเข้ามาทีหลังอาจเซ็งๆ  ทำให้ ขออ่านเฉยๆดีกว่า  ก็เป็นได้  อย่างไรก็ตาม  ผมก็ได้ใช้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เป็นสื่อการเรียนรู้ได้ทั้งหมด  ใช้ทุกเหลี่ยมมุม ให้เกิดประโยชน์ในการเรียนการสอน
    อย่างไรก็ตาม ก็มีความเห็นของน้องบ่าว เจ้าประจำ “ขจิต ฝอยทอง “ เข้ามาช่วยกระตุ้น หรือดึงให้เข้าประเด็น ด้วยเรื่องบัตร ATM และ ตามด้วยข้อสรุปที่สมบูรณ์ ของ อ. คุณนายดอกเตอร์ ที่อยากเก็บมานำเสนอให้ชัดเจนอีกครั้ง ดังนี้ …

<div class="comment_item"> P <div class="info">7. คุณนายดอกเตอร์
เมื่อ จ. 26 พ.ย. 2550 @ 15:40
471646 [ลบ]

</div>

เป็นประเด็นสำคัญที่ต้องให้สังคมไทยหันมาตระหนักเรื่องนี้กันมากๆนะคะ การที่เด็กๆและคนรุ่นใหม่โตมาแบบไร้ราก ไม่รู้ที่มาที่ไป ความลำบาก เหนื่อยยาก ของชาวนา ชาวไร่ ชาวสวน น้ำดื่มก็นึกว่าได้มาจากขวด อาหารการกินก็นึกว่าได้มาจากร้าน มองไม่เห็นคุณค่าของดิน ของน้ำ ของอากาศ(วันๆอยู่แต่ในห้องแอร์ นั่งรถติดแอร์ นอนห้องแอร์) จึงไม่คิดดูแลสิ่งแวดล้อม

เรามักเอาสิ่งที่ตนเองปรารถนาจะได้ จะมี จะเป็น ให้เป็นหน้าที่ของคนอื่นเสมอ ทำให้ต้องบนบานศาลกล่าว อาหาร น้ำ อากาศ ก็ยังให้มีตัวกลางมาจัดการให้เรา เรามักไม่ค่อยคิดว่าหากไม่มีตัวกลาง เช่น คนผลิตโอวัลติน แล้วเราจะกินอะไร ใช่มั้ยคะอาจารย์

     ผมอ่านแล้วรู้สึกว่า ใช่เลย  ใช่เลย จึงไปสรุปปิดท้ายว่า ...

P
8. Handy
เมื่อ อ. 27 พ.ย. 2550 @ 08:16
472527 [ลบ]

ขอบคุณ อ.คุณนายดอกเตอร์ มากครับ

  • เป็นข้อสรุปที่เสมือนถอดหัวใจเจ้าของบันทึกมาพูดเลยครับ  ชัดเจนหมดจด ครบถ้วนครับ
  • การศึกษาที่ทำให้คนเห็นอะไรเพียงเสี้ยว เพียงส่วน เป็นเศษความรู้ที่กระจัดกระจาย มักนำไปใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ นอกจากท่องจำ และ บอกต่อ
  • การรู้ความจริง จนเห็นทั้งส่วนย่อย เห็นความเชื่อมโยง และการอิงอาศัยกัน ของสรรพสิ่ง เห็นความเป็นทั้งหมด  คือสิ่งที่ขาดหายไป
  • ครู-อาจารย์ พ่อแม่ ผู้ปกครอง และทุกคนที่เกี่ยวของกับการศึกษา จึงมีหน้าที่ร่วมกัน ที่จะทำให้การเรียนรู้ที่แท้จริง และถูกต้องเกิดขึ้นให้ได้ 

       นั่นคือควันหลง  ที่จงใจให้ลอยมาปรากฏที่หน้าบันทึกนี้อีกครั้ง เพราะว่าผมสนใจ จริงจังกับบันทึกดังกล่าวมากครับ  
       ก่อนจบใคร่ฝากเรื่องน่าสนใจ ที่มีผู้ไปฝากไว้ท้าย บันทึกนี้ คนเขียนชื่อ Dr.Paul เป็นอาจารย์ต่างชาติที่สอนอยู่ในเมืองไทย ท่านเขียนไว้อย่างไร ลองคลิกตามไปดูได้ครับ

</div>