Tokiwa ที่ทุกคนรอคอย 

ขออนุญาตเล่าเรื่องการเดินทางเยือนหมู่บ้านหลังเขา เมืองโออิตะ ประเทศญี่ปุ่นต่อนะค่ะ ... ยังมาไม่ถึงเมืองไทยเลยค่ะ 

เวลาประมาณสี่โมงเย็นเราออกจากหมู่บ้านยุฟุอิน เพื่อเดินทางมาที่ตัวเมือง Oita เพื่อไปยัง Tokiwa ที่คุณไกด์ให้เราเลือกระหว่างไปอาบน้ำแร่ร้อน กับ Tokiwa … ในรอบแรกทุกคนยังติดใจที่จะไปแช่น้ำแร่ร้อน แต่เมื่อคุณไกด์บอกว่า…Tokiwa คือห้างสรรพสินค้าใหญ่ เปิดพื้นที่ส่วนหนึ่งสำหรับวางผลิตภัณฑ์ OTOP ของ Oita น่าไปดู… หลายคนเริ่มลังเล แต่เมื่อคุณไกด์บอกว่า ...นอกจากนี้ที่ Tokiwa ยังมีร้านขายของ 100 เยน ที่ใหญ่มีสินค้าราคา 100 เยน ขายเป็นจำนวนมาก เท่านั้นแหละค่ะ ทั้งรถตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า..ไป Tokiwa… คิดดูซิค่ะ…อุบส์...ขอโทษค่ะติดมาจากบันทึกที่แล้ว 

ก่อนการเดินทาง และในระหว่างการเดินทางไปญี่ปุ่น หลายคนคุยกันว่า ข้าวของ สินค้าที่ญี่ปุ่นแพงมาก ทำอย่างไรจึงจะไปซื้อของฝาก ของใช้ที่ราคาไม่แพง หรือมีอะไรที่น่าซื้อบ้าง...จึงเกิด ลปรร กันสรุปได้ว่าร้านที่น่าช้อปที่สุดคือ ..ร้าน 100 เยน... ขนมที่น่าซื้อที่สุดคือ...ขนม gulico Pocky…ส่วนดิฉันตั้งใจไว้แล้วค่ะว่า ดิฉันจะซื้อ เครื่องแกงกระหรี่ญี่ปุ่นและสาหร่ายทะเลอบแห้ง ค่ะ...ที่ Tokiwa มีทั้งมุมสินค้า OTOP มีร้าน 100 เยน มี supermarket ที่สามารถซื้อ gulico และเครื่องแกง สาหร่ายทะเลอบแห้ง...ดังนั้น Tokiwa จึงคือที่ๆ ทุกคนรอคอยค่ะ… เลือดนักช้อปอยู่ในจิตวิญญาน 

ประมาณ 5 โมงกว่าๆ เราเดินทางถึง Tokiwa … สิ่งที่เราเห็นก็คือ อาคารห้างสรรพสินค้าใหญ่มากๆ หลายหลังเชื่อมต่อกัน ในพื้นที่ ที่เป็นเหมือนพื้นที่ใหม่ ที่เพิ่งได้รับการเปิดใช้ … จากที่สังเกต อาจจะเป็นพื้นที่ที่มาจากการถมทะเลให้กลายเป็นพื้นที่สำหรับทำธุรกิจต่างๆ โดยเฉพาะห้างสรรพสินค้า แหล่งช้อปปิ้ง และแหล่งบันเทิง รวมถึงสถานที่พักผ่อนของชาวเมือง...(เหตุที่คาดอย่างนี้เพราะลืมถามไกด์ และสภาพพื้นคล้ายพื้นที่ที่เรียก Yomitan ที่เป็นื้นที่ที่ได้จากการถมทะเล แล้วสร้างเป็นแหล่งช้อปปิ้ง ร้านอาหาร โรงแรม โรงภาพยนต์ ที่เมือง Okinawa)  

สามนายแบบ กำลังอวดเสื้อกันหนาวที่ซื้อจาก Tokiwa...

เราเพลิดเพลินกับการดูและเลือกซื้อข้าวของ...เน้นนะค่ะว่า...ราคาไม่แพงโดยเฉพาะในร้าน 100 เยน (ประมาณ 30 บาท) จนเกือบจะล่วงเลยเกินเวลานัด ต่างคนต่างเร่งรีบกลับมายังบริเวณที่เป็นจุดนัดพบเพื่อขึ้นรถไปยังร้านอาหารที่อยู่ใกล้ๆกับหมู่บ้านที่ไปพัก ซึ่งโอโต้ซัง หรือ โอก้าซังแต่ละบ้านจะมารับสมาชิกของตัวเองกลับบ้าน...เราถามไกด์ว่าทำไมไม่พาเราไปทานที่ศูนย์ของหมู่บ้านดังเช่นวันแรก...ไกด์บอกว่า ตัวแทนของกลุ่มบอกว่าเป็นนโยบายการกระจายรายได้ เพื่อให้ทุกคนในพื้นที่มีรายได้ ร้านอาหารในหมู่บ้านก็ต้องอยู่ได้ด้วยกิจกรรมที่หมู่บ้านจัดด้วยเช่นกัน จึงต้องพาพวกเรามาทานที่ร้านอาหารแทนการจัดโดยกลุ่ม homestay ของหมู่บ้าน…เป็นแนวคิดแบบพึ่งพา หรือ พอเพียง หรือ เอื้ออาทร หรือ การมีส่วนร่วม หรือ อะไรดีค่ะ 

หลังอาหารเราแยกย้ายกันกลับบ้านแต่ละบ้านที่เราพัก บ้านที่ดิฉันพัก โอก้าซังเตรียมปูขน ไว้สำหรับเป็นอาหารมื้อพิเศษสำหรับพวกเราด้วย...ซึ่งโอก้าซังได้กระซิบบอกไว้แล้วตั้งแต่เมื่อวาน ...แล้วพวกเราก็ไปบอกสมาชิกบ้านอื่นๆ ทำเอาพวกเราที่พักบ้านอื่นต้องหาน้ำแข็งประคบตา ...อิอิ 

เมื่อเราถึงบ้าน อ.พรรณี จัดการแพคของด้วยกระเป๋าใบใหม่ที่ซื้อมาจาก Tokiwa ส่วนดิฉันไปช่วยโอก้าซังต้มปูขน และปอกลูกพลับเกือบกะละมัง จนหลานสาวตัวน้อยของโอก้าซังถามว่า ลูกพลับนี่ทานหมดเหรอ…หารู้ไม่...อิอิ

 

  

เมื่อปูขนต้มได้ที่ ลูกพลับพร้อม ทุกคนจึงมาล้อมวงรับประทานกันอย่างเอร็ดอร่อย หลังจากนั้นก็ถ่ายภาพร่วมกันเป็นที่ระลึกแล้วจึงแยกย้ายไปเก็บข้าวของอาบน้ำนอน เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นตี 5 เพื่อออกจากบ้านไปขึ้นรถที่ศูนย์ของหมู่บ้าน 6 โมงเช้า เดินทางไปเมือง Kumamoto ต่อไป 

โปรดติดตามการเยี่ยมชมปากปล่องภูเขาไฟ Aso เมือง Kumamoto ที่ยังคุกรุนอยู่...ในบันทึกต่อไปนะค่ะ