ในฐานะครูสอนภาษาไทยยอมไม่ได้ครับที่จะปล่อยให้มีการจงใจทำลาย อักษรไทย ไม่เช่นนั้นต่อไปอักษรไทย คงเพี้ยนเปลี่ยนไปเร็วกว่านี้

 

 

 

 

ไม้ยมก  กำลังถูกทำลาย

เขียนอย่างไร?  ใช้อย่างไร?  

 

        

                     ในบรรดาเครื่องหมายวรรคตอนของไทยที่เราใช้เขียน  อ่าน  กันอยู่ในปัจจุบัน พบว่ามีผู้ใช้ผิดพลาดกันอยู่บ้าง ซึ่งไม่ค่อยเป็นปัญหาทางภาษามากนัก แต่มีเครื่องหมายหนึ่งที่กำลังเป็นปัญหามาก นั่นคือ    ไม้ยมก    เพราะปรากฏว่าเด็กไทยอ่านไม่เป็น   ที่สำคัญเด็กไทยจำนวนมากเขียนรูปไม้ยมกผิด   คือ เขียนไม้ยมกโดยขีดเส้นขวางตรงหางไม้ยมก  ขีดเส้นเดียวบ้าง  สองเส้นบ้าง  จนกลายเป็นเครื่องหมายประหลาด  เรื่องนี้ในฐานะครูสอนภาษาไทยยอมไม่ได้ครับที่จะปล่อยให้มีการจงใจทำลาย  อักษรไทย   ไม่เช่นนั้นต่อไปอักษรไทย คงเพี้ยนเปลี่ยนไปเร็วกว่านี้  

       

รูปแบบไม้ยมกผิด  ที่พบมากในงานเขียนของนักศึกษา    

ไม้ยมก  ใช้อย่างไร  อ่านอย่างไร

 

               หลักเกณฑ์การใช้ไม้ยมกมีอย่างเดียวง่ายๆ คือ  ใช้เขียนหลังคำ วลี หรือประโยค ที่ต้องการให้อ่านซ้ำอีกครั้ง

      ซ้ำคำเดียว      สิ่งเล็กๆ เหล่านี้  - ซ้ำคำ  เล็ก  อ่านว่า สิ่งเล็กเล็ก

      ซ้ำสองคำ      ในวันหนึ่งๆ  - ซ้ำคำ วันหนึ่ง  อ่านว่า ในวันหนึ่งวันหนึ่ง

      ซ้ำสามคำ      แต่ละวันๆ  -  อ่านว่า  แต่ละวัน แต่ละวัน 

การใช้ไม้ยมกซ้ำคำ วลี หรือประโยค ใช้เพื่ออะไร ผู้เขียนต้องรู้และเข้าใจด้วย เช่น

      <h4 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ซ้ำให้เป็นพหูพจน์   -   เด็กๆ  ไปเรียกพี่ๆมากินข้าว (แสดงว่ามีเด็กและพี่หลายคน)</h4>

ซ้ำเพื่อให้มีความหมายแยกส่วน - เธอควรอ่านเป็นหน้าๆ ไป (ให้อ่านทีละหน้า)

 ซ้ำเพื่อให้มีความหมายเบาลง - คนใส่เสื้อสีดำๆ เป็นใคร (สีดำๆ ดำน้อยกว่า สีดำ)

</span><h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">

กรณีต่อไปนี้ห้ามใช้ไม้ยมก

 </h2><h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </h2><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(อ้างอิงภาษาวิทยานิพนธ์ รศ.ดร.บุญยงค์ เกศเทศ 2534)          </p><p> </p><h4>                ๑.เมื่อเป็นคนละบท คนละความ กัน เช่น</h4><h4>   - ฉันจะไปปทุมวันวันนี้ </h4><h4>   - เขาเคยมาทุกวันวันนี้ไม่มา</h4><h4>   - เขาซื้อสี 5 กระป๋อง  กระป๋องละ 50 บาท</h4><h4>   - นายดำดำนา </h4><h4>             ๒.รูปคำเดิมใช้ 2 พยางค์อยู่แล้ว  เช่น</h4><h4> - ต่างๆ นานา                                       - นานาประการ</h4><h4>- มองเห็นจะจะ                                     - นานาชาติ</h4><h4>           ๓. เมื่อเป็นคำคนละชนิดกัน เช่น</h4><h4>- คนคนนี้มีวินัย  (คำแรก เป็นคำนาม   คำที่สองเป็นลักษณนาม)</h4><h4>-รถเสียเสียแล้ว (คำแรก  เป็นคำกริยา  คำที่สองเป็นวิเศษณ์)</h4><h4>          ๔.ในคำประพันธ์ต้องการแสดงรูปคำตามข้อกำหนด (ยกเว้นในข้อกำหนดที่ต้องใช้ไม้ยมก) เช่น</h4><h4>หวั่นหวั่นจิตคิดหวนครวญครวญหา  </h4><h4>คอยคอยหายหลายหลายนัดผัดผัดมา</h4><h4>แทบเดือนเตือนเตือนว่าช้าช้าวัน</h4><p> </p><h4>            การเขียน การอ่านไม้ยมกดูจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ถ้าเราปล่อยปละละเลยเชื่อว่าจะสร้างความเสียหายแก่ภาษาไทยเรามาก จนในที่สุด รูปไม้ยมกของไทยเรา จะกลายเป็น เครื่องหมายประหลาด และสร้างความแปลกประหลาดใจแก่คนต่างชาติมาก  เหมือนที่นักศึกษาต่างประเทศตั้งคำถามถามผมว่า </h4><p> </p><h4>          "ทำไมนักศึกษาไทยเขียนไม้ยมกอย่างนี้ แต่อาจารย์สอนอีกอย่างหนึ่ง  อันไหนถูกคะ? " </h4><p> </p><h4>         เพราะฉะนั้น ผมจึงยอมไม่ได้ที่ให้นักศึกษาเขียนไม้ยมกเป็นเครื่องหมายประหลาด  เป็นไงเป็นกันครับ </h4><p>           </p>