ความตาย

          การพึงระลึกถึงความตาย

          จากการกำหนดระยะเวลาให้มีชีวิตอยู่อีก 10 ปีนั้น ทำให้ทุกคนที่เจอกับเหตุการณ์นี้ต้องวางแผน การดำเนินชีวิตในอีก 10 ที่เหลืออยู่ซึ่งแต่ละคนนั้นต่างก็วางแผนที่จะสร้างความสุขให้กับตนเอง และครอบครัว โดยที่จะทำงานเก็บเงิน แล้วพาครอบครัวไปเที่ยว ไปทำบุญ ทำกิจกรรมต่างๆร่วกันภายในครอบครัวของตน สำหรับดิฉันก็เช่นกัน วางแผนที่จะทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะๆ แล้วพาแม่และน้องไปเที่ยว ไปทำกิจกรรมต่างร่วมกัน

          เมื่อกำหนดให้มีชีวิตอยู่ภายใน 24 ชั่วโมง ซึ่งเป็นระยะเวลาอันสั้นนั้นคงจะวางแผนดำเนินชีวิตอะไรไม่ได้มาก ซึ่งทุกคนต่างก้ทำใจแต่ก็ยังไม่ลืมครอบครัว ถึงแม้เวลาจะสั้นมากจนไม่สามารถทำอะไรได้เท่าที่ควรนั้น แต่ทุกคนก็ยังพยายามที่จะกลับบ้านไปหาครอบครัว หรือบางคนที่บ้านไกลก็ใช้การโทรศัพท์ไปหาที่บ้าน ดิฉันก็เลือกที่จะเดินทางกลับไปที่บ้านเช่นกัน อย่างน้อยสิ่งที่ได้ทำเป็นครั้งสุดท้ายก็คือ การได้อยู่กับคนที่เรารักและรักเราอย่างบริสุทธ์ใจ คนที่ห่วงใยเราตลอดเวลา ถึงแม้จะแทนคุณท่านได้ไม่มาก แค่เพียงคำว่า"รัก"ที่ได้บอกท่าน ดิฉันคิดว่ามันก็ทำให้หัวใจท่านพองโต

         จากการได้เรียนรู้เรื่องความตายนั้นสิ่งที่ได้รับก็คือ การสอนให้เราได้ตระหนักถึงอนาคตข้างหน้าซึ่งเหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นเมื่อใดนัน้ ไม่มีใครสามารถทราบล่วงหน้า ดังนั้นการที่เราได้พึงระลึกถึงความตายนั้น ทำให้ทุกคนกระตือรือร้นที่จะทำในสิ่งที่ตนต้องการ กล่าวคือ ทำให้เราได้คำนึงถึงเวลาที่มีค่าที่เราได้ปล่อยให้มันล่วงเลยไปโดยไม่เกิดประโยชน์ ซึ่งเมื่อคำนึงถึงความตายนั้นทำให้การใช้เวลาในแต่ละวันมีคุณค่าทุกวินาที