การเรียนรู้ "การคิดถึงความตาย"
การที่เราได้หยุดคิดสิ่งต่างๆในชีวิตโดยลองตั้งคำถามเกี่ยวกับการที่เราจะมีเวลาอยู่บนโลกแห่งนี้ได้อีกไม่นาน แล้วเราต้องตายจากไปนั้นจะเห็นได้ว่าคนส่วนใหญ่คิดถึงการทำบุญทำทานเข้ามาก่อนทั้งที่ตอนมีชีวิตอยู่ไม่ค่อยสนใจเรื่องการทำบุญทำทานมากนักและสิ่งที่คนใกล้ตายอยากทำก็คงเป็นเรื่องราวต่างๆในชีวิตที่ไม่เคยทำ การท่องเที่ยวหรือการตั้งใจทำงานเพื่อให้ครอบครัวได้อยู่อย่างสุขสบายเมื่อเราจากไปแล้ว
ครอบครัวเป็นสิ่งแรกที่ทุกคนคิดถึงเมื่อถึงเวลาต้องจากกันแต่ในความเป็นจริงการใช้ชีวิตประจำวันครอบครัวจะเป็นคนรับรู้สุดท้ายหรือถูกละเลยมองข้ามความหวังกีต่างๆเป็นเรื่องที่น่ารำคาญซึ่งจากกิจกรรม ณ วันนี้ทำให้ย้อนคิดถึงการกระทำต่างๆที่ไม่ดีทำให้ครอบครัวต้องเสียใจว่าเราควรเริ่มเปลี่ยนแปลงเสียใหม่หันมาสนใจคนที่รักเรา และเรารักให้มากขึ้นเห็นถึงความหวังดีต่างๆที่มีให้และเริ่มต้นการเป็นคนนี้นับจากนี้ต่อไปจะเป้นเด็กดีและไม่ทำให้ครอบครัวเสียใจ
จากกิจกรรมการคิดถึงความตายนั้นทำให้เกิดความตระหนักขึ้นว่าการใช้ชีวิตของคนในสังคมเป็นไปอย่างไม่สร้างสรรค์และเสียเวลาไปกับความไร้สาระต่างๆ เช่น การดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกม เป็นต้นซึ่งสิ่งเหล่านั้นอาจจะทำให้เวลาสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์และเนื่องจากชีวิตคนเราไม่แน่นอนดังนั้นหากยิ่ปล่อยเวลาไปเรื่อยๆก็จะส่งผลให้เราเสียโอกาสการเรียนรู้ที่ดี พลาดการเรียนรู้ที่เป็นประโยชน์ในการพัฒนาความรู้และประสบการณ์ให้กับตัวเองเมื่อเวลาตายเข้ามาถึงเราก็ไม่ได้สร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งต่อตนเอง ครอบครัว และสังคมและหากเราหมั่นประพฤติตนเป็นคนดีทำบูญมากๆ นั่งสมาธิและตั้งจิตอธิษฐานเพื่อเป็นการสร้างผลบุญตั้งแต่วินาทีนี้เพื่อให้เสียเวลาไปเฉยๆ แล้วเราก็จะมีความสุขสงบทั้งชิวิตและจิตใจ คิดดี ทำดี พูดดี สิ่งที่ดีๆก็จะผ่านเข้ามาในชีวิตและเมื่อเราพยายามเรียนรู้ในสิ่งต่างๆให้มากเราก็จะเป็นผู้ที่รอบรู้และมีแต่ความสุขสงบ สร้างสรรค์แต่สิ่งที่ดีซึ่งจะย้อนเข้าหาตัวเราชีวิตก็เป็นสุข ครอบครัวก็เป็นสุขและตายโดยหมดห่วงกังวลใดๆทุกสิ่ง
