หากเรารู้ว่าวันไหนเราจะต้องตาย ได้จริงๆก็คงจะดี อย่างน้อยเราจะได้รีบทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากกิจกรรมนี้ก็คือ ทำให้เรารู้ว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา ที่บ้างครั้งเราอาจจะหลงลืมมันไปบ้าง ไม่ค่อยให้ความสำคัญเนื่องจากเห็นว่ายังเหลือเวลาอีกมากมาย ไม่ต้องรีบทำก็ได้ ซึ่งบ้างครั้งกว่าเราจะนึกถึงก็สายเกินไปเสียแล้ว ทำให้เราได้ระลึกอยู่เสมอว่า "ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน" ชีวิตของคนเรานั้นไม่มีความแน่นอน เราไม่สามารถล่วงรู้ได้เลยว่าเราจะตายวันไหน เราไม่สามารถกำหนดความตายของเราได้ สิ่งที่เราจะสามารถทำได้ก็คือ การมีสติ และความไม่ประมาท ทำในสิ่งที่อยากทำให้สำเร็จตามที่ได้มุ่งหวังเอาไว้ เพื่อที่ว่าหากวันพรุ่งนี้เราจะต้องตายไปจริงๆ จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลังว่าเรายังทำไม่สำเร็จ สำหรับสิ่งที่ทุกคนมีความคิดเห็นเหมือนกันก็คือ ถ้าหากจะต้องตายไปจริงๆ สิ่งสุดท้ายที่อยากจะขอก็คือ ขออยู่กับครอบครัวก่อนตาย ซึ่งถ้าอาจารย์ไม่ได้ตั้งโจทย์นี้ขึ้นมา เชื่อได้ว่าหลายคนคงจะไม่คิดถึงเรื่องของรอบครัวเป็นอันดับแรกแน่ๆ และถ้าหากว่าเราสามารถกำหนดวันตายของเราได้ รู้ว่าวันไหนเราจะต้องตายไปจริงๆก็คงดี อย่างน้อยเราจะได้รีบทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ ได้ทบทวนเรื่องราวต่างๆ คือได้เคยผ่านเข้ามาในชีวิต ไม่ว่าจะเรื่องที่ดีหรือไม่ดี รวมทั้งได้คิดถึงเรื่องราวหรือบางสิ่งที่บางครั้งเราอาจจะหลงลืม หรือไม่เคยเห็นความสำคัญของสิ่งนั้นเลย