ฉันมีแค่ลมหายใจที่รักคุณ...ตลอดไป

(^o^) 

…วันพรุ่งนี้…ที่เราไม่ได้รักกัน…

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฉันตื่นขึ้นมาในกลางดึก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คืนหนึ่งที่สายลมนอกหน้าต่างพัดแรง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จนได้ยินเสียงใบไม้ไหว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สิ่งที่ปลุกฉัน…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่ใช่สายลมแรง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่เป็นความหวาดกลัว</p>   <blockquote><blockquote>

ฉันหนาวสั่นมาจากข้างในหัวใจ

ส่วนที่อยู่ลึกมากจนไม่อาจจะเรียกชื่อ

ค่ำคืนว้าเหว่ที่ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงอย่างผิดปกติ

คำถามที่ฉันถามตัวเอง

ฉันตื่นขึ้นมาทำไมไม่รู้

รู้แค่ว่าในใจตอนนี้มีเพียงความหวาดกลัว

และกังวลใจในอะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับคุณ

</blockquote></blockquote>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แทบจะไม่มีสักครั้งที่รู้สึกว่าเราอยู่ห่างไกล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แม้ในยามที่ดวงตามองไม่เห็น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ดวงใจก็ยังมีภาพของคุณกระจ่างชัด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งในยามฝัน  และในยามตื่น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เช่นนั้น…จะมีวินาทีใดในชีวิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ไม่มีคุณ</p>   <blockquote><blockquote>

ความหวาดกลัวในใจของฉัน

เนิ่นนานเหมือนโมงยามหยุดการเคลื่อนไหว

ฉันพยายามหลับตาลงอีกครั้ง...

ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่

ฉันเฝ้าถามตัวเองว่า  ฉันกำลังหวาดกลัวอะไร

</blockquote></blockquote>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่มีคำตอบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทุกอย่างมีแต่ความว่างเปล่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ฉันรู้สึกถึงความเงียบนิ่งในทุกสรรพสิ่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จริงสิ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สายลมข้างนอกหยุดพัดแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ใบไม้หยุดสั่นไหว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีเพียงหัวใจของฉันที่ยังไหวสั่น</p>   <blockquote><blockquote>

ฉันเปิดหน้าต่าง

ความอ้างว้างคืบคลานมา...จนจับหัวใจ

กลิ่นหอมเศร้าของดอกราตรี

ร้องขอให้ฉันลุกขึ้นมาดูความมืดเงียบแห่งค่ำคืน

ที่สุดขอบฟ้าฟากนั้น

มีแสงสว่างวูบตัดกับความมืดดำแห่งท้องฟ้า

ดาวดวงหนึ่งร่วงลงจากฟ้าอย่างไม่แยแส

และดาวดวงนั้นเองที่เป็นคำตอบของฉัน

</blockquote></blockquote>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่ามกลางความเดียวดายของค่ำคืน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และความอาดูรของท้องฟ้า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่กำลังร่ำไห้ต่อการจากไปของดวงดาว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทุกความหวั่นไหวที่เกิดขึ้นอยู่ในใจทั้งมวล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และ…ชั่วขณะที่ดาวดวงนั้นทิ้งฟ้าไปไม่อาทร</p>   <blockquote><blockquote>

ฉันรู้ในนาทีนั้น

สิ่งเดียวที่ฉันกลัว

คือ...พ รุ่ ง นี้

ที่ เ ร า ไ ม่ รั ก กั น

</blockquote></blockquote><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือฉันมีแค่ลมหายใจที่รักคุณ : โดยลูกปัด </p>