แม้มิได้เป็นดอกกุหลาบหอม       ก็จงยอมเป็นเพียงลดาขาว
แม้มิได้เป็นจันทร์อันสกาว        จงเป็นดาวดวงแจ่มแอร่มตา
แม้มิได้เป็นหงส์ทะนงศักดิ์        ก็จงรักเป็นโนรีที่หรรษา
แม้มิได้เป็นน้ำแม่คงคา           ก็จงเป็นธาราใสที่ไหลเย็น
ม้มิได้เป็นมหาหิมาลัย           จงพอใจจอมปลวกที่แลเห็น
แม้มิได้เป็นวันพระจันทร์เพ็ญ     ก็จงเป็นวันแรมอันแจ่มจาง
แม้มิได้เป็นต้นสนระหง           จงเป็นพงอ้อสะบัดไม่ขัดขวาง
แม้มิได้เป็นนุชสุดสะอาง          จงเป็นนางที่มิใช่ไร้ความดี
อันจะเป็นอะไรนั้นไม่แปลก       ย่อมผิดแผกดีงามตามวิถี
ประกอบกิจบำเพ็ญให้เด่นดี       สมกับที่ตนเป็นเช่นนั้นเทอญ <p> </p>

เก็บไว้นานแล้ว... จำไม่ได้ว่าเอามาจากไหน แต่ชอบมากค่ะ

</span>