สองวันมานี้ พูนพลังได้ต้อนรับชาวสระแก้วติดๆกันเลยค่ะ
เริ่มจากวันศุกร์เย็น อาจารย์สิทธิชัย จันทร์คลาย จากโรงเรียนบ้านไทยสามัคคี อ.ตาพระยา จ.สระแก้ว พาน้องๆ 7 คนมาเยี่ยมพูนพลังถึงที่ กว่าจะเดินทางมาถึงก็สะบักสะบอมไปตามๆกัน อาจารย์สิทธิชัยเล่าว่า คืนวันพฤหัสบดีเด็กๆมารวมตัวนอนด้วยกันที่บ้านคุณครู เพราะวันศุกร์ต้องออกเดินทางกันแต่เช้า นั่งรถออกมาราว 70 กิโลเมตรเพื่อขึ้นรถไฟที่สถานีอรัญประเทศ มาถึงกรุงเทพฯเกือบเที่ยงก็เข้าที่พักแถวแฮปปี้แลนด์ สมาชิกต่างสลบไสลไปตามๆกัน ช่วงเย็นพอนั่งแท็กซี่ออกมาก็พบกับรถติดคู่ถนนลาดพร้าว น้องบางคนไม่ชินแอร์ก็เมารถ กว่าจะถึงมูลนิธิก็เกือบทุ่มเข้าไปแล้ว เด็กๆร้องหิวกันใหญ่ ดีที่อาหารเย็นเตรียมพร้อมลงท้องได้ทันที พอได้นั่งโต๊ะทีนี้ก็มีแต่เสียงช้อนส้อมกระทบจานอย่างเดียวล่ะค่ะ
น้องๆกลุ่มนี้มีพี่ป.6กับน้อง ป.3 เขาจะมาแข่งวาดรูปที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในวันเสาร์ ก็เลยต้องเดินทางมาล่วงหน้าหนึ่งวัน โรงเรียนบ้านไทยสามัคคีมีคุณครูสิทธิชัยคอยสอนให้เด็กๆวาดรูปมาหลายปี แม้แต่รุ่นพี่ที่เรียนจบไปต่อที่โรงเรียนอื่นแล้ว ก็ยังมีคนที่กลับมาสอนรุ่นน้องให้วาดรูปได้เก่งมากทีเดียว มากรุงเทพฯครั้งนี้อาจารย์เล่าว่า ผอ.ให้เงินมา 1,000 บาท ซึ่งก็ต้องพยายามประหยัดกันเต็มที่ แต่ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่ากรุงเทพฯเป็นเมืองที่แพงไปเสียทุกอย่าง แค่วันเดินทางวันเดียวค่าใช่จ่ายที่ได้มาก็แทบไม่เหลือแล้วล่ะค่ะ ดีที่อาจารย์สามารถหาที่พักเป็นห้องของญาติที่กำลังเรียนหนังสือ ถึงจะแคบจนต้องนอนเบียดกัน กลางคืนคนที่จะลุกไปห้องน้ำต้องเดินระวัง แต่ก็ยังเผลอเหยียบเพื่อนเข้าจนได้ นั่นก็ยังดีกว่าต้องไปเสียค่าที่พักที่อื่น พูนพลังก็ดีใจที่ได้มีโอกาสเลี้ยงข้าวน้องๆหนึ่งมื้อ หวังว่าคงทำให้มีแรงไปวาดรูปสวยๆที่ ม.เกษตรนะคะ
วันอาทิตย์ก่อนจะกลับบ้าน น้องๆส่วนหนึ่งก็จะไปรับรางวัลประกวดวาดภาพรายการหนึ่งที่เสร็จสิ้นลงไปแล้ว ต้องไปถึงพระรามสองโน่นแน่ะค่ะ เสียดายที่น้องๆไม่ค่อยมีเวลาว่าง เราก็เลยสัญญากันไว้ว่า มาคราวหน้าจัดเวลามาดีๆ เลขาฯจะพาไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์เด็กข้างสวนจตุจักรใกล้ๆนี่เอง (ใกล้แค่นี้เลขาฯก็ยังไม่เคยไปเหมือนกันค่ะ)
ส่วนวันนี้ อาจารย์ปรัชญา ผอ.โรงเรียนบ้านไทรทองที่พูนพลังช่วยประกาศรับบริจาคคอมพิวเตอร์ไปเมื่อวันก่อน ก็มารับคอมพิวเตอร์ที่คุณเจี๊ยบ อาสาสมัครผู้แข็งขัน ไปหามาให้ได้ตั้งสามเครื่องแน่ะค่ะ ผอ.มาพร้อมกับพี่เล็ก ภารโรงแสนขยันที่นอนประจำโรงเรียนเป็นเพื่อนกันมาตลอด วันนี้รับคอมพิวเตอร์เสร็จแล้ว ยังต้องเอาเครื่องโรเนียวของโรงเรียนไปซ่อมอีก
ได้เห็นคุณครูที่ขยันและทุ่มเทอย่างนี้ ทำให้มีกำลังใจทำงานอีกเยอะเลยค่ะ
