มันไม่ใช่การบังเอิญ...แต่มันเป็นความตั้งใจของผองพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน และในไม่ช้านี้สิ่งดี ๆ ...แห่งเฮฮาศาสตร์ก็จะบังเกิดขึ้น

         ที่ดงหลวงมากด้วย ความรัก ความผูกพัน ความใส่ใจ มันน่าแปลกใจนะ...ทำไมจึงสามารถรวมหัวใจเป็นหนึ่งเดียวกันได้...
         เฮฮาศาสตร์...เป็นตัวอย่างหนึ่งของการรวมตัว รวมใจได้อย่างชัดเจน ตัวอย่างหนึ่ง  ไม่อาจบอกได้ว่าดีที่สุด แต่เป็นสิ่งที่ดีที่ได้เริ่มรวมตัวกันเพื่อสรรสร้างสิ่งดี ๆ เพื่อตอบแทนสังคม
          มีคนหลากหลาย  มาจากหลายสาขาอาชีพ  พี่ทวีศิลป์ จากเครือซีเมนต์ไทย  ครูอ้อย อาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษ   อาจารย์ลูกหว้า อาจารย์สอนศรษฐศาสตร์จาก ม.ราชภัฏ  ดร.แสวงจากม.ขอนแก่น ครูบาจากมหาชีวาลัย  อ.ภูคาจากม.นเรศวร   หมอคนชอบวิ่ง รองนายกเทศมนตรีพิษณุโลก  นักการเมี่ยงจากก๊วนรักษาความสะอาดแห่งเมืองพิษณุโลก  นอกจากนี้ยังมีอีกหลายท่านที่ไม่ได้กล่าวถึง น้องออต คุณสะมะนึก พี่องุ่น น้องเดี่ยว  ครูสุ พี่หนิง ฯลฯ
           มันไม่ใช่การบังเอิญ...แต่มันเป็นความตั้งใจของผองพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคน  และในไม่ช้านี้สิ่งดี ๆ ...แห่งเฮฮาศาสตร์ก็จะบังเกิดขึ้น
           ถึงแม้จะเหนื่อยจากการไปเรียนรู้นอกห้องเรียนมาในวันนี้  แม้เหนื่อยมาเพียงไหน  แต่ภายในจิตใจก็ยังสดชื่นและเบิกบาน
           คงปฏิเศษไม่ได้เลย...ว่าทริปแห่งความสุขในครั้งนี้ จะตราตรึงในหัวใจของผู้หญิงคนหนึ่งตลอดไป  ก่อนจากกันวันนี้นะคะ  นกได้เก็บภาพไว้ ทุกภาพมีชีวิตและจิตวิญญาณ์ ค่ะ
             ยามเย็นที่...อ่างเก็บน้ำห้วยไผ่

                      ทะเล  ภูเขา  ... สองเรา
                                      สงบ...
                        ขอกอด...สักครั้ง
                  กับนักวิชาการ..ในฝัน
                  การเรียนรู้นอกห้องเรียน...