เหงา

       วันนี้เป็นคืนที่แสนยาวนานจริงๆๆๆฉันนอนไม่หลับจริงๆๆมัวแต่คิดถึงเรื่องงานที่อาจารย์สั่งมา  เปิดเทอมใหม่การบ้านเยอะมาก  จนฉันต้องหยุดงานพิเศษเพราะไม่มีเวลาไปทำงานพิเศษ  ฉันเคยทำงานพิเศษอยู่ที่ศุภาลัยพาร์ค  ที่รัชดา  ทำงานเป็นคนเก็บตังค์ที่สระว่ายน้ำ  เขาให้ชั่วโมงละ 100 บาท ค่ารถไปกลับประมาณ 20 บาท  ถึงแม้เงินที่ได้จะน้อย แต่ฉันก็ภูมิใจที่ได้ทำงาน ได้เงินมาเป็นของตัวเอง  ฉันได้เดือนละประมาณ 2,000บาท  มันเป็นเงินที่ได้มาด้วยความภาคภูมิใจจริงๆเลย  ตอนนี้ฉันกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม  ปีที่3 เอกไทย  ตอนนี้ฉันก็เกือบจะด้ไปสังเกตการสอนแล้ว  ยังไม่รู้เลยว่าจะไปสังเกตโรงเรียนที่ไหน  ฉันรู้สึกตื่นเต้น  ฉันคิดว่าการเป็นครูไม่ได้ง่ายเหมือนที่ใครหลายคนคิด  เมื่อก่อนฉันก็คิดว่าเรียนครูง่าย  แต่ตอนนี้ความคิดฉันเปลี่ยนไปแล้ว  แต่ฉันก็ต้องบอกกับพ่อแม่ว่า"ไม่ว่ายากแค่ไหนก็จะต้องสู้ต่อไปกับการฝึกสอนครั้งนี้"  ฉันนอนคิดเรื่องต่างๆมากมาย  จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้  (ว๊า................แย่จัง)ตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเช้าตรู่เลย  ไปเรียนแล้ว  ก่อนไปเรียนฉันก็โทรหาแม่  ดีใจที่ได้ยินเสียงแม่เป็นคนแรก  อยากบอกแม่เสมอว่า  "ลูกคนนี้รักพ่อกับแม่มากค่ะ"