ขอขอบคุณที่คุณบอกเลิกรักกับฉันเพราะทำให้ฉันรู้ว่าถ้าคุณไม่เลิกกับฉันตอนนี้ คุณก็ต้องตายไปจากผมอยู่นั่นเอง "สรรพสิ่งสิ้นสุดที่วิบัติ สรรพสัตว์สิ้นสุดที่ความตาย"

 

 

            บางครั้งเรารู้สึกระอา เบื่อหน่าย เอือม อึดอัด กระอักกระอ่วนใจ เมื่อเจอสิ่งเลวร้ายรุมเร้าเพื่อนก็จากลา หมาก็จากหนี ผีก็สิงลูกสาว ข้าวปลูกก็ถูกหนูทำลาย คนร้ายก็มาลักของหวงแหน แฟนกันก็มาหมิ่นหาเรื่องหนีตีจาก ว่าเราพูดเลวอัปปรีย์ แล้วก็จากหนีโดยทิ้งความผิดให้เราว่าเป็นคนทำ ยามเมื่อก่อนที่ยังไม่เจอคนรวย ทำไมพูดล้อกันได้ ยามเธอเห็นใครรวยกว่าทำไมต้องด่าทออีกคน คนที่เคยรักกันในยามนั้นก็คนเดียวกันและเธอเองที่บอกว่าแม้จนก็จะช่วยกันทำมาหากิน แต่วันนี้คำนั้นมันหายไปไหนแล้ว...

            แต่บางครั้งในความเลวร้ายมันก็ยังมีสิ่งดีอยู่ ในความตายก็ยังทำให้คนไม่ล้นโลก ในยามโศกก็ทำให้เราได้คนที่รักเราแท้ ๆ ยามที่เรานอนอยู่บนแคร่บาดเจ็บก็ทำให้เรารู้ใจคนรักว่ารักเราจริงขนาดไหน ยามเลวร้ายเราอาจเห็นเพ็ชรเม็ดงาม เรียกกันง่ายๆว่า เพชรพลอยในโคลนตม เพ็ชรพลอยในรอยน้ำตา เพ็ชรพลอยในรอยยิ้ม...เราควรลดชั่วเพิ่มดีเพื่อทำให้ชีวิตมีสุขหัดมองโลกในแง่ดีเช่น

         ขอขอบคุณสำหรับเสื้อผ้าที่พอดีจนเกือบจะคับเกินไปเพราะนั่นหมายถึงฉันยังมีกิน ดีกว่าไม่ใส่ อย่างน้อยพอได้บังอายบ้าง แม้ไม่สวยก็ยังดีกว่าไม่มีสักตัว
       
      ขอขอบคุณสำหรับการให้เสียภาษีหรือประกันสังคมที่ต้องเสียเพราะนั่นหมายถึงฉันมีงานทำ และเงินนั้นยังเป็นประโยชน์ต่อคนหลายคน 

       ขอขอบคุณสำหรับข้าวของต่าง ๆ ที่ต้องคอยเก็บหลังงานปาร์ตี้เพราะนั่นหมายถึงฉันถูกห้อมล้อมด้วยเพื่อนฝูง ดีกว่าเหงาใจ ยามหนุ่มเพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก ยามแก่เพื่อนตายหาง่ายแต่เพื่อนกินหายากเพราะฟันหล่นและอายุมากตายเรื่อยๆ

      ขอขอบคุณสำหรับลูกสาววัยรุ่นที่กำลังบ่นเรื่องล้างจานอยู่ เพราะนั่นหมายถึงเธออยู่บ้าน ไม่ใช่ที่ถนน ปลอดภัยกว่ากันเยอะ ไม่ต้องกลัวไปติดเกม
   
      ขอขอบคุณสำหรับพื้นที่ต้องคอยขัดถู และหน้าต่างที่ต้องทำความสะอาด เพราะนั่นบ้านถึงฉันมีบ้านให้ดูแลรักษา 
      ขอขอบคุณสำหรับคำบ่นต่างๆ ที่มีต่อรัฐบาลเพราะ นั่นหมายถึงเรามีอิสระ ในการที่จะแสดงความคิดเห็น  ไม่รู้ว่าวันไหนเขาจะไม่พูดอะไรอีก 

      ขอขอบคุณสำหรับเงาที่คอยมองดูฉันทำงาน เพราะนั่นหมายถึงฉัน กำลังได้รับแสงแดด และทำให้คนซักเสื้อผ้าได้เงินคาซักผ้า

      ขอขอบคุณสำหรับที่จอดรถที่อยู่ไกลสุดของลานจอดรถเพราะนั่นหมายถึงฉันสามารถเดินได้  และฉันมีรถ เพราะถึงแม้นรถจะเก่าแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีใช้ 
      ขอขอบคุณสำหรับผ้ากองโตที่รอการซักรีดเพราะนั่นหมายถึงฉันมีเสื้อผ้าสวมใส่  ดีกว่าไม่ซักสักทีเหมือนคนบ้าที่เดินจากหนองคายถึงอำเภอบึงกาฬไปกลับตลอดปี น่าสงสารมากเลย
      ขอขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ากับการทำงานทุกวันเพราะนั่นหมายถึงฉันสามารถทำงานหนักได้ เรายังมีกำลังสู้ชีวิต ดีกว่าเป็นอัมพฤกนอนอยู่ตลอดชาติ

      ขอขอบคุณสำหรับใครที่นอนกรนทั้งคืนข้างหูเพราะนั่นหมายถึงคุณกำลังหลับอยู่ที่บ้านกับฉัน ไม่ใช่กับคนอื่น อย่างน้อยคุณก็ไม่ไปเที่ยวเกเร 
      ขอขอบคุณสำหรับเสียงปลุกในทุกๆ เช้า  เพราะนั่นหมายถึงฉันยังมีชีวิตอยู่ และได้ลุกมาทำดีเช่นตักบาตร ทำงาน ออกกำลังกาย พุดคุยกับเพื่อนร่วมออกกำลังกาย
     ขอขอบคุณที่คุณบอกเลิกรักกับฉัน เพราะทำให้ฉันรู้ว่าถ้าคุณไม่เลิกกับฉันตอนนี้ คุณก็ต้องตายไปจากผมอยู่นั่นเอง "สรรพสิ่งสิ้นสุดที่วิบัติ สรรพสัตว์สิ้นสุดที่ความตาย" นพ.พงศักดิ์ เคยสอนวัยรุ่นไว้อย่างนาคิดว่า ถ้าเรารักใครสักคนเราต้องท่องคาถาป้องกันการอกหักไว้ แล้วจะไม่อกหักและจะไม่เศร้าเสียใจคาถามีแค่ ๖ คำจำง่ายคือ "สักวันมันต้องทิ้งเรา" เวลาเขาทิ้งก็จะได้รู้ทันและหัวเราะทันว่า ฮ้าๆๆ กูว่าแล้ว สักวันมันต้องทิ้งกู และก็ทิ้งจริงๆ

     ดังนั้น หากคิดจะมีคู่ชีวิตจำไว้เสมอว่าเราต้องมีความรับผิดชอบมีความพร้อมทั้ง เงิน งาน บ้าน เมียหรือ เงิน งาน บ้าน สามี เมื่อคิดจะเลือกคู่ชีวิตพึงคำนึงเสมอว่าการเลือกคู่ชีวิตคิดให้ดี เพราะถ้าเลือกผิดเราอาจทุกข์ใจไปจนตาย