ความสุขหาได้ง่ายๆ ใกล้ๆ ตัวเรา

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ ต้องบอกว่าเป็นเรื่องที่มีความสุขมากๆ

เรื่องของเรื่องก็คือ  เมื่อเดือนสิงหาคม ที่ผ่านมี ดิฉันได้ "ให้" ด้วยความไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็เต็มใจจะให้ คือ การบริจาคเลือด จำได้ว่าวันนั้นมีงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร ทางโรงเรียนได้จัดให้นักเรียนได้เข้าร่วมทุกคน และให้ครูที่ปรึกษาคุมไป ดิฉันก็เลยถือโอกาสที่รอนักเรียนชมนิทรรศการไปตรวจสุขภาพประจำปีกับครูอีกคนหนึ่ง ผลออกมาก็ปกติดี แต่เผอิญช่วงที่ดิฉันรอพี่เขาสอบถามแพทย์เรื่องการอ่านค่าของผลการตรวจเลือดอยู่ ก็ถามไถ่พี่เขาว่าตอนเขาเป็นไข้เลือดออกเกล็ดเลือดต่ำไหม พี่เขาก็ตอบว่าต่ำ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งรออยู่ข้างๆ เธอถามต่ำเท่าไร ของลูกสาวเธอก็ต่ำ ตอนนี้กำลังรอคนบริจาคเลือดอยู่ ดิฉันก็ถามว่าเลือดกรุ๊ฟอะไร เธอตอบว่า บี ซึ่งตรงกับดิฉันและพี่คนนี้พอดี พี่เขาเลยชวนดิฉันไปบริจาคเลือด รู้ไหมค่ะดิฉันรู้สึกอย่างไร ตอบทันทีเลยว่ากลัวคะ  กลัวเข็มและก็กลัวเลือด (5 5 5) คงนึกภาพออกหญิงร่างใหญ่ แต่กลัวเข็มและก็กลัวเลือด แต่ตอนนั้นก็ได้พยักหน้ารับคำชวนไปเรียบร้อยแล้ว ก็คิดในใจละว่าเอาไงเอากัน คงไม่เป็นไหรอก ก็ไปที่ธนาคารเลือดของโรงพยาบาล รอซักพัก เวลานั้นก็มาถึง ถ้าเขาไม่เปิดแอร์ คงจะมีคนรู้ความลับของฉันแน่ๆว่ากลัวแค่ไหน เพราะรู้สึกเลยว่าเหงื่อเต็มหลังไปหมด แต่ยังหัวเราะสู้ จนถึงเวลาแทงเข็ม พระเจ้า เข็มทำไมใหญ่อย่างนี้ เท่ากับหัวปากกาเลย เอาละซิ จะรอดไหมเนี้ย กลัวจะเป็นลม แล้วคนจะหัวเราะเอา และเกรงว่ารูปร่างอย่างนี้ เขาจะช่วยเราไหวไหมเนี้ย เกรงขาสุดฤทธิ์ ลุ้นนานมาก เพราะเจ้าหน้าที่หาเส้นไม่เจอ (5 5 5) แต่ก็ไม่เกินความสามารถในที่สุดก็เจอหลังจากเปลี่ยนไปหาอีกแขน และแล้วภายในเสี้ยววินาทีเข็มก็เข้าไปในเส้นเลือด เกินคาดไม่เจ็บเลย พยายามไม่ดูสายยางที่เป็นทางเดินของเลือด เพราะกลัวหมดแรง ใช้เวลาแค่ 4 นาทีก็เต็มถุง พอเสร็จแล้ว ความรู้สึกที่เกิดขึ้น ไม่รู้จะอธิบายยังไง เหมือนนั่งฝันหวาน ยิ้มอย่างมีความสุข และตั้งใจว่าจะมาอีก แล้วทางเจ้าหน้าที่ก็นัดให้มาบริจาคอีกในเดือนนี้ (พฤศจิกายน) คราวนี้เกร็งนิดหน่อย เพราะมาด้วยความตั้งใจ ความกลัวเลยเหลือน้อยลง แต่ครั้งนี้ในขณะที่ให้เลือด ก็นึกถึงพ่อแม่ เจ้ากรรมนายเวร แต่ที่ไม่ลืมเลย ก็คือขอให้การทำกุศลครั้งนี้ ส่งผลให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หายจากพระอาการประชวร

วันนั้น ดิฉันมีความสุขมาก และรู้ว่าความสุขจากการให้เป็นความสุขที่หาได้ง่ายเพียงหากเราสนใจและเต็มใจที่จะทำมาจากใจจริงๆ และสัญญากับตัวเองว่าจะทำอีกไปเรื่อยๆ ตามสุขภาพที่จะอำนวย