ตอน:กฐินน้ำตา

 

      ( ในภาพ อ.ขจิต กำลังเรียนวิชาครูเพื่อสังคมเชิงประจักษ์) 

ข่าวการบุกดงหลวง ทยอยออกมาเป็นระยะตั้งแต่เราปักธง ว่าจะจัดดงหลวงเฮฮาศาสตร์ครั้งที่3 จากข้อมูลที่ท่านบางทรายออกแบบ ผมคิดว่าไม่มีอีกแล้ว ใครก็ไม่สามารถจัดเยี่ยงนี้ ..คนมีใจ  จัดด้วยใจ ให้ใจได้ประจักษ์ใจ.. 

งานนี้ คนที่ออกอาการยิ่งกว่าลงแดง คือเจ้าลูกชายนายขจิต เพราะเขาอยู่ฝ่ายเต้นแร้งเต้นกา ประสานงานกับใครต่อใครไปทั่ว..แต่ก็ติดปัญหาที่ตนเองต้องไปโอเรกอน จึงออดอ้อนรำพันพิไรวอน ทำเอาใจพี่ป้าน้าอาสั่นคลอนไปตามๆกัน

สุดท้ายสวรรค์ก็มีตา

ยืดเวลาการเดินทางสหรัฐอเมริกาออกไป  

กามนิตหนุ่มดีใจ ประหนึ่งแม่ยายยกลูกสาวให้ เที่ยวประกาศบอกใครต่อใคร..ผมได้ไปดงหลวงแล้ว แล้วเจอกันนะจ๊ะ..หนุ่มหล่อดีใจบอกเพื่อนๆ แต่แล้ว..วาสนาก็อักเสบ เป็นครั้งที่99 เจ้าลูกชายกล้ำกลืนบอกทั้งน้ำตา ..ก่อนแยกขึ้นรถทัวร์กลับกรุงเทพฯเมื่อคืนนี้!!

”พ่อผมไปดงหลวงไม่ได้”

“ทำไมละ”

“อาจารย์ที่ปรึกษา จะมาที่ผมวันที่15-18 นี้”

“อาจารย์เพิ่งMailมาบอก” 

ช็อค! ช็อค! ช็อค!

ขจิตหัวใจล่มสลายอีกวาระหนึ่ง จึงขอส่งข่าวถึงชาวแซ่เฮทั้งหลาย นอกจากซองกฐินแล้ว เราต้องการรับบริจาคผ้าเช็ดหน้า7,000ผืน

เอามาทำไมรึ

ก็เอามาให้เจ้าลูกชาย ซับน้ำตานะสิ

ป่านนี้ น้ำตามิตกในไปกี่ปิ๊บแล้วก็ไม่รู้ 

ฮือๆๆ และ ฮือๆๆ

จากเฮฮา จะเปลี่ยนมาเป็นเฮเหี่ยว

คงจะมีกฐินกองเดียวนี้มั๊ง ที่ต้องทำพิธี อย่างสุดแสนเสียดาย

นอกจากร่วมบุญกฐินแล้ว ฝากให้ช่วยกันส่งแรงใจอธิฐาน ให้เหตุการณ์พลิกล็อค!!  

ใจเย็นๆนะเจ้าลูกชาย

อย่าเพิ่งจับ ไม้สั้น ไม้ยาว

..ชะตากรรม ย่ำตาม มายอกย้อน

ใจอ่อนๆทนได้สักแค่ไหน

ขจิตเอยเคยทำกรรมอะไร

จึงทำให้ พลิกโผ ร่ำโฮเอย..