เมื่อคืนนั่งดูหนังประโมทัยฝีมือการเชิดของ “นิสิต มมส” ในงานฉลองกฐินของมหาวิทยาลัยอย่างสนุก ลีลาชั้นเชิงยังไม่เป็นเลิศแบบมืออาชีพ แต่ลูกเล่นลูกฮาก็เรียกได้ว่า “ไม่เบา” เหมือนกัน
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานกฐินของมหาวิทยาลัยในปีนี้เป็นกฐินพระราชทาน แต่ก็แปลกอยู่ไม่น้อยที่ทางเราไม่ได้รับการประสานจากมหาวิทยาลัยในเรื่องของนิสิต กระนั้นทางทีมงานของผมและผู้อำนวยการนิสิต ก็ไม่อิดออดที่จะนำนิสิตเข้าร่วม</p><p> </p><p>
</p><p></p><p>เราคุยกับนายกองค์การนิสิตในทำนองว่า กฐินพระราชทานของมหาวิทยาลัยในปีนี้ ถึงแม้จะไม่มีการแจ้งให้นิสิตได้เข้าไปเป็นส่วนร่วมในกิจกรรม แต่หากใคร่ครวญว่าเป็นเรื่องอันดีงาม ก่อเกิดประโยชน์ต่อคนหมู่มาก จึงไม่มีเหตุอันใดที่เราจะเกี่ยงงอนและนิ่งเฉยอยู่อย่างไม่รู้ร้อน </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้นทางองค์การนิสิต จึงตกปากรับคำที่จะรวมมวลชนและขอรับบริจาคจากหมู่มวลนิสิต โดยที่ผมย้ำว่าไม่เน้นเรื่องจำนวนเงิน ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่ใจ และการเข้าร่วมโดยปราศจาการเชื้อเชิญนั้น จะเป็นตัวยืนยันได้ว่า “นิสิตพร้อมเสมอสำหรับการเป็นส่วนหนึ่งในพันธกิจของมหาวิทยาลัย”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนอกจากนี้เรายังมีสัญญาใจเป็นการภายในว่า ปีหน้าฟ้าใหม่เราจะจับมือกับนิสิตจัดกฐินขึ้นมาเอง ส่วนจะถอดถวายวัดเดียวกับมหาวิทยาลัยหรือไม่นั้น – ค่อยว่ากัน !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เช้าวันนี้ผมจึงต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปดูความเรียบร้อยของนิสิต ด้วยความที่เรามีระยะเวลาในการตระเตรียมอะไรต่อมิอะไรค่อนข้างน้อย ทั้งคนและจำนวนเงินจึงดูไม่มากมายนัก แต่การที่ขบวนแห่กฐินของมหาวิทยาลัยมีนิสิตเข้าไปร่วมอย่างไม่คาดคิดนั้นก็ดู “สมบูรณ์” อย่างน่าประทับใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขบวนแห่ดูจะไม่ยาวเหยียดนัก แต่ดนตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ทั้งขบวนกลองยาวและสาวนักฟ้อนก็สร้างสีสันได้เป็นอย่างดี ขณะที่บุคลากรหลายหน่วยงานก็แต่งตัวภูมิฐานเข้าร่วมอย่างโก้หรู ตรงกันข้ามกับชาวเราทั้งหลายที่ดูแต่งกายเรียบง่าย ดูเผิน ๆ ราวกับเป็นนิสิตเลยทีเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระยะการเดินเท้าของขบวนแห่ยาวไกลไม่ใช่น้อย นิสิตดูมีอาการอ่อนล้าอยู่บ้าง ผมถือโอกาสแวะเข้าตลาดใจกลางตัวเมืองซื้ออาหารว่างแจกจ่ายให้น้องนิสิตทานรองท้อง จากนั้นก็วิ่งเข้าร้านค้าริมทางซื้อน้ำเย็น ๆ มาให้นิสิตได้ดื่ม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันเป็นหน้าที่ที่ผมต้องรับผิดชอบ มันเป็นการแสดงความขอบคุณแก่นิสิตที่ยังเป็นส่วนหนึ่งกับเราอย่างสนิทแน่น ถึงแม้งานครั้งนี้เราและเรา ซึ่งหมายถึงนิสิตจะไม่ได้การบอกกล่าวเชื้อเชิญอย่างเป็นทางการ แต่การมาของนิสิตก็น่าจะสะท้อนเรื่องในบางแง่มุมได้เป็นอย่างดี ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขบวนทั้งหมดเคลื่อนเข้าสู่วัดมหาชัยในเวลาประมาณ 4 โมงเช้า นิสิตจากคณะศิลปกรรมอีกกลุ่มหนึ่งที่มาในรูปของวงดุริยางค์และวงดนตรีไทยเตรียมพร้อมอยู่อย่างครบครัน นั่นคือนิสิตในกลุ่มที่มหาวิทยาลัยประสานให้มาช่วยในเรื่องดนตรี แต่นิสิตที่เดินอยู่ในขบวนนั้น คือนิสิตที่เราชวนให้มากันด้วย “ใจ” ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานบุญในครั้งนี้เต็มไปด้วยผู้หลักผู้ใหญ่จากภาคส่วนต่าง ๆ และก็สมแล้วที่เป็นกฐินพระราชทาน ผมถือโอกาสคุยกับนายกองค์การนิสิตในทำนองว่า “ดีแล้วนะ … ถึงเราจะไม่ค่อยมีบทบาทที่ชัดเจนในเวทีครั้งนี้ แต่การมาของนิสิต คือ การบอกกล่าวให้รู้ว่า นิสิตเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย และพร้อมเสมอที่จะเป็นส่วนหนึ่งในพันธกิจของมหาวิทยาลัย…”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>กระนั้นก็เถอะ ผมเองก็อยากนำเสนอต่อมหาวิทยาลัยอยู่มิใช่น้อยว่า การตั้งองค์กฐินแต่ละปีนั้น มหาวิทยาลัยน่าจะนำนิสิตเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรม มอบหมายงานให้นิสิตมี “ที่ยืน” อย่างชัดเจน ให้นิสิตได้เป็น “ส่วนหนึ่ง” กับงานบุญอันเป็นพันธกิจของมาวิทยาลัย เพราะเมื่อคำว่ามหาวิทยาลัย ก็น่าจะครบองค์ประกอบทั้งบุคลากร และนิสิต … และถ้ามีพื้นที่ของการเป็นส่วนร่วมชัดเจน ผมก็เชื่อเหือเหินว่า “นิสิตยินดี.. และภูมิใจที่จะเป็นส่วนหนึ่งอย่างเต็มร้อย..” </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แน่นอนครับ.. ก่อนแยกย้ายจากกันกันนายกองค์การนิสิต เราก็ยังหนักแน่นในคำสัญญาว่า ปีหน้าฟ้าใหม่เราจะลุกขึ้นมาหยัดยืนเวทีเช่นนี้ด้วยตัวของเราเอง เราจะมีองค์กฐินของนิสิต …. เราจะขับเคลื่อนงานในแบบฉบับของนิสิตเพื่อนิสิต และนิสิตเพื่อชุมชน ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ข้อมูลเกี่ยวกับวัดมหาชัย… </p><p></p><p>วัดมหาชัย เดิมเรียกว่า “วัดเหนือ” ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2409 กระทั่งปี 2482 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัดมหาชัยตามชื่อของผู้ก่อตั้งวัด คือ เท้ามหาชัย หรือ พระเจริญราชเดช (เจ้าเมือง) ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่รวบรวมมรดกสังคมไว้อย่างหลากหลาย โดยเฉพาะในด้านศิลปะอันเก่าแก่หลายแขนง เช่น วรรณคดีท้องถิ่น พระพุทธรูปโบราณ เสมาหิน พระธรรมใบลาน เป็นต้น </p><p></p><p></p>
งานนี้เจ้าจุก นักเลงลูกทุ่งไปด้วยไหมครับ
อ.แผ่นดินครับ
ผมซาบซึ้งกับจิตวิญญาณของความเป็นครูบาอาจารย์ของท่านจริงๆครับ เราเพียงแค่ชี้แนะแนวทางให้กับเขาก็พอแล้ว การตัดสินใจเป็นเรื่องของเขา การที่เขาตัดสินใจร่วมขบวนกฐิน ต้องยอมรับว่าอาจารย์ได้ทำตัวเป็นอาจารย์อย่างแท้จริงครับ
ชื่นชมด้วยใจจริงครับ
สวัสดีครับ
งานกฐินครั้งนี้ เจ้าจุกและน้องแดน หรือแม้แต่แม่บ้านก็ไปร่วมด้วยเหมือนกัน แต่อยู่ไม่นาน เพราะต้องปลีกตัวออกไปงานแต่งของอดีตเจ้าหน้าที่ที่เคยทำนด้วยกัน
ผมเองก็อยู่กับนิสิตจนเอบ ๆ ห้วงสุดท้า เพราะต้องพาเจ้าหน้าที่อีก 3 คนไปร่วมงานแต่งงานด้วยเหมือนกัน
เราคุยกับนิสิตหลายอย่าง เพราะแคร์ความรู้สึกของเขา แต่ที่สบายใจก็คือ ปีถัดไปนิสิตน่าจะมีตัวตนที่ชัดเจนในเรื่องเหล่านี้
...
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ
งานครั้งนี้เรามีเวลาเตรียมตัว 2 วัน การที่นิสิตสามารถรวมคนได้แค่นี้และเงินจำนวนหนึ่งที่นำไปต่อยอดกับมหาวิทยาลัยได้นั้น ผมถือว่า พวกเขาเยี่ยมยอดแล้ว
แต่เสียดายอยู่ไม่หายว่ามีเวลาในการเตรียมตัวน้อยไปหน่อย และถ้าสามารถนำนิสิตเข้าไปร่วมได้ตั้งแต่ต้น น่าจะคึกคักมากกว่านี้ ...
สวัสดีครับ
งานทุกอย่างมีปัญหาอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองเห็นปัญหานั้น ๆ ได้เร็วแค่ไหน ซึ่งการมองเห็นก็คือการก้าวไปสู่การแก้ปัญหา
ผมมองว่าการทำงานกับนิสิต ไม่ใช่อะไรยุ่งยากนัก เพียงแต่ต้องจริงใจในการสื่อสารเท่านั้นเอง .. และนิสิตก้พร้อมเสมอในการที่จะทำอะไรดี ๆ เพื่อสังคม ขึ้นอยู่กับว่า จังหวะนั้นลงตัวหรือไม่..
ไม่ว่าจะทำอะไรสักอย่าง สำหรับกองกิจการนิสิตแล้วจะมองนิสิตเป็นอันดับต้น ๆ เสมอ เพราะเราเชื่อว่า มหาวิทยาลัยต้อมมีนิสิตเป็นองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้
...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ