เรื่องราวเกี่ยวกับหลวงปู่ ซึ่งได้ประสบกับบารมีของท่าน และยังจำตราตรึงไว้ในดวงจิตตลอดมา นับตั้งแต่วันที่ได้สัมผัสมา คือเมื่อเกือบ 6 ปีมาแล้ว หลายท่านอาจจะเคยได้สัมผัสได้รับรู้เกี่ยวกับท่าในบางลักษณะแต่สรุปแล้ว เราทุกคนก็สามารถกราบไห้วบูชาท่านได้อย่างสนิทใจเพราะท่านเป็น พระผู้ปฎิบัติดีปฎิบัติชอบอย่างแท้จริง
เรื่องราวที่ดิฉันได้ประสบมานั้น ก็เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พใสใ2525โดยในช่างนั้นดิฉันสอนอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ดิฉันได้จัดโครงการพานักเรียนไปทัศนศึกษาที่จังหวัดลำพูนส่วนใหญ่ที่ตั้งใจไว้ว่าจะไปเยี่ยมชมก็เป็นวัดวาอารามต่างๆเช่นวัดพระธาตุหริภุญชัย วัดกู่กุดและวัดพระพุทธบาทตากผ้า การไปเยียมชมและกราบไห้วสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้เป็นโอกาสที่หาได้ไม่ง่ายนัก ดิฉันก็เลยถือโอกาสพาลุกชายไปด้วยลูกชายดิฉันขณะนั้นมีอายุประมาณ 4 ขวบและปกติดิฉันก็เอาเขาไปฟากเลี้ยงไว้ที่บ้านคนรู้จักซึ่งดิฉันให้ความเคารพนับถือเหมือนแม่ ดังนั้นในตอนเย็นก่อนจะออกเดีนทาง ดิฉันก็ไปรับเขามา เมื่อไปถึงเขาก็รายงานว่าลูกชายเล่นมีดและโดนมีดบาดมือเป็นแผลลึกมาก
ดิฉันรู้สีกไม่สะบายใจเพราะช่วงนั้นก็มืดมากแล้วจะไปหาหมอก็ไม่ทัน ครั้นจะรอพรุ่งนี้ก็ต้องออกเดินทางไปลำพูนแต่เช้า นัดหมายไว้หมดแล้วไม่ไปก็เสียงานเลยตัดสินใจห่อแผลไว้เฉยๆ เป็นการห้ามเลือดไว้ก่อนและตั้งใจว่ากลับมาจากลำพูนค่อยพาไปคลินิกรุ่งเช้าก่อนจะออกเดินทางดิฉันได้เปิดดูแผลลูกอีกครั้ง เหมือนว่าแผลจะบวมแดงและเปิดอ้า ดิฉันรู้สึกกังวลใจเล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจเพราะหน้าที่ก็รออยู่และเขาเองก็ยังวิ่งเล่นไปมาได้ปกติ
