ครูก็คือแม่ ถึงจะเหนื่ยแค่ไหน ครูทนได้ทุกอย่างเพื่อ(ลูก)ลูกศิษย์

วันนี้ ต้องตื่นตั้งแต่ 5.00 น. เพื่อที่จะมาขึ้นรถของมหาวิทยาลัยให้ทัน 6.00 น. เพื่อที่จะมาสอนนักศึกษาที่ศูนย์อุดมศุกษาแม่สอด วันนี้เหนื่อยมากและเพลียมาก อาจเป็นเพราะเมื่อคืนอยู่ทำงานดึกจนถึงตี 3 บางครั้งก็รู้สึกท้อ แต่ทุกครั้งที่เหนื่อยจะคิดถึงลูกศิษย์ที่เขาตั้งหน้าตั้งตารอว่าวันนี้อาจารย์จะมาสอนเราไหม และทุกครั้งที่เราไปถึง ลูกศิษย์จะวิ่งมารับด้วยรอยยิ้ม ทำให้ความเหนื่อยความท้อที่เราเป็นอยู่หายเป็นปลิดทิ้ง และพร้อมที่จะสอนลูกศิษย์ต่อด้วยความสุขใจ อาชีพครูจึงเป็นอาชีพที่เราภูมิใจที่สุด ลูกศิษย์ก็คือลูกของเรา เรารักลูกเราเท่าไหน เราก็รักลูกศิษย์ของเราเท่านั้น ดังนั้น ครูก็คือแม่ ลูกศิษย์ก็คือลูก เราคือครอบครัวเดียวกัน เราต้องการให้เขาเดินไปสู่เส้นทางตามที่เขาฝันให้สำเร็จ หน้าที่ของครูคือ เรือจ้าง ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน ทนได้ เพื่อลูก (ลูกศิษย์) พ่อพิมพ์แม่พิมพ์ทั้งหลาย รู้สึกเหมือนครูจิตตะ ไหมคะ