เพิ่งกลับถึงที่พัก เหนื่อยสายตัวแทบขาด บางจังหวะก็รู้สึกราวกับว่าอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายกำลังกระเด็นกระดอนออกจากตัวตนของตนเองอย่างไร้ทิศทาง
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ช่วงนี้ใคร ๆ ต่างพากันระดมความคิดและพละกำลังแห่งศรัทธาในการต่อยอดพื้นที่ทางความคิดให้กับ G2K ทุกทั่วสารทิศก็เกี่ยวก้อยร้อยความคิดกันอย่างน่าปลื้มใจ .. ใครทำอะไรได้ก็ไม่ลังเล .. ที่จะทำ ! </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>และนี่คือปรากฏการณ์พลัง “คนบล็อก” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนี่คือปรากฏการณ์แห่งรักที่ไม่จำเป็นต้องอธิบายด้วยถ้อยคำใด ๆ อีกแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมเคยแอบสะกิดตัวเองอย่างเงียบ ๆ ว่าจะช่วยอะไร G2K ได้บ้าง ? ซึ่งห้วงหนึ่งนั้นก็คิดที่จะพิมพ์หนังสือทำมือของตนเองสักเล่ม แจกจำหน่ายเท่าที่จะมีคนซื้อ ได้เท่าไหร่ไม่เกี่ยงงอน เพื่อนำเงินทั้งหมด (ซึ่งอาจจะน้อยนิด) มอบให้ G2K</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และความคิดอันเงียบสมถะนั้นก็มีเพียงไม่กี่คนที่แว่วยินเสียงแห่งความคิดของผม หนึ่งในนั้นก็คือ “น้องออต” และ “น้องสายลม” แต่ด้วยเงื่อนไขเวลาแห่งการเดินทางอันยาวนาน ความคิดของผมจึงตกตะกอนอยู่อย่างไม่เป็นท่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันก่อน, ขณะที่นั่งรถคืนกลับแผ่นดินที่ราบสูง ท่าน ผอ.เม็กดำ 1 ก็ส่งเสียงมาทักทายและเชิญชวนให้ไปรวมพลังร่วมกับพ่อครูบาฯ ในวันที่ 13 พ.ย. นี้ ณ มหาชีวาลัย เพื่อระดมความรักให้กับ G2K </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ได้เท่าไหร่เท่ากัน…” นั่นคือ พลังเสียงที่ผมอุ่นใจและกล้าพอที่จะกลับมาเปิดประตูใจเพื่อก้าวผ่านไปยังความคิดเดิม ๆ ของตนเองอีกครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้, ผมโทรหา อ.แพนด้าและน้องแจ๊ค เพื่อบอกกล่าวว่าขออนุญาตเชิญชวนชาวบล็อกเกอร์ มมส มาระดมทุนเป็นส่วนหนึ่งในการเป็น “ต้นทุน” ให้กับ “บ้านแห่งความคิดหลังนี้”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ได้เท่าไหร่เท่ากัน… และผมอาสาจะนำไปสมทบกับพ่อครูบาฯ เอง…”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> ….. </p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะ G2K คือ “ที่ที่ผมเป็นอยู่” คือ “ที่ที่ความรักคงอยู่” คือ “บ้านที่ผมสามารถพิงพักได้ในทุกฤดูกาลอย่างไม่ต้องเคลือบแคลง” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่รู้หรอกว่า อะไรบ้างในบ้านหลังนี้ที่ร้อยรัดให้ผมรักและผูกพันได้มากมายปานนี้ ถ้อยคำในบันทึก หรือเจ้าของตัวหนังสือทั้งที่คุ้นหน้าและไม่เคยพบหน้า ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ทั้งปวงนั้น ผมไม่เคยแคลงใจต่อสถานะของตนเอง ไม่เคยเคลือบแคลงต่อมิตรภาพทางปัญญาที่คนในบ้านมีให้แก่กัน …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แน่นอนครับ พรุ่งนี้ผมจะบอกข่าวกับชาวบล็อกเกอร์ มมส ให้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งกับ “งานบุญ” ในครั้งนี้ ขณะเดียวกัน ก็จะทำหนังสือเล่มเล็ก ๆ สักเล่มเพื่อเป็นส่วนหนึ่งกับงานบุญอันยิ่งใหญ่นี้ด้วยเหมือนกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครับ - คืนนี้ทั้งคืน, ผมตัดสินใจแล้วอย่างแรงกล้าว่าจะสืบค้นลำนำชีวิตในบันทึกต่าง ๆ มาเย็บเล่มง่าย ๆ … ใช้ต้นทุนทางจิตใจเป็นตัวตั้ง เพื่อลดต้นทุนทางการผลิตลงให้มากที่สุด …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมจะชวนคนของความรักมาช่วยกันนั่งเย็บ … ชวนลูก ๆ มานั่งเรียง … ชวนลูก ๆ มานั่งเขียนรูปลงในหนังสือทำมือเล่มเฉพาะกิจเล่มนี้ </p><p> </p><p>ไม่รู้สิครับ… </p><p>คนธรรมดาสามัญเล็ก ๆ อย่างผมคงช่วยอะไรได้ไม่มาก แต่ต้นทุนทางจิตใจที่มีต่อบ้านหลังนี้ก็ทำให้ผมไม่สามารถนิ่งเฉยอยู่ได้</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ผมยังไม่ตั้งชื่อหนังสือเล่มนี้ … <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลำนำทุกลำนำในบันทึกของผมล้วนเป็นส่วนหนึ่งของ “บ้าน” หลังนี้อย่างไม่มีข้อแม้ โดยที่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลำนำทุกลำนำ เกิดขึ้นและดำรงอยู่อย่างมีตัวตน ไม่เลิศเลอด้วยวาทกรรมและความคิด แต่ก็มีชีวิตพอที่จะบอกได้ว่า “เพราะมีบ้านหลังนี้ … ลำนำเหล่านี้จึงมีชีวิต”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ไม่รู้สิครับ… <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หนังสือเล่มนี้อาจจะดูแดกด่วนไปบ้าง แต่หนังสือเล่มที่ว่านี้ก็เป็นตัวตนของนายแผ่นดินผู้ซึ่งเอาแน่เรื่อง “วันว่าง” ไม่ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่อาจจะไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด ..นี่อาจจะไม่ใช่วิธีที่ยั่งยืน และนี่อาจจะไม่ใช่วิธีที่เหมาะสมและมีพลังอย่างมหาศาล </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่การระดมทุนหลากรูปแบบจากทั่วสารทิศเช่นนี้ คือ ปรากฏการณ์อันสำคัญของชาวบล็อกที่กำลังสะท้อนภาพให้ “สังคม” ได้รับรู้ว่า “ที่นี่ คือ เวทีแห่งความความรักและปัญญา” และเป็นเวทีที่อัดแน่นด้วยวัฒนธรรมทางปัญญาที่ควรค่าต่อการเป็น “มรดกของสังคม” ที่สังคม (ควร) ต้องช่วยกันดูแล (มิใช่หรือ..)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>และทั้งปวงนี้ก็คือ … “ใจ” ที่ว่ากันด้วย “ใจ” … ไม่ใช่ “แฟชั่น” … </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ไม่รู้สิครับ…ผมไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อหนังสือนี้ว่าอะไรดี รู้แต่ว่า บัดนี้ ไม่เขินอายที่จะประกาศขายระดมทุนให้ G2K .. </p><p>G2K … บ้านอันเป็นที่รักของนายแผ่นดิน </p><p></p><p>….. </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขอความโชคดีจงเป็นของผมด้วยเถอะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
สวัสดีค่ะอ.แผ่นดิน
ทุกสวรรค์ชั้นฟ้า รับรู้กุศลจิตของอาจารย์ แล้วและร่วมอนุโมทนาบุญ กฐินที่มีเป้าประสงค์ชัดเจน ผลแห่งกรรมดี ก็ต้องสนองชัดเจนเช่นกัน ปัญญาสว่างไสว แม้แต่การคิดหาวิธีการ ก็ยังเกินคาดหมาย สำเร็จแน่นอนค่ะ สาธุ สาธุ สาธุ
ขอความโชคดีจะเป็นของผมตลอดไปครับ
เป็นกำลังใจและร่วมแรงกายเคียงข้างเพื่อ G2K เช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะคุณน้องพนัส
เป็นไงบ้างค่ะ สบายดีแล้วยังค่ะ งานหนักจริง ๆ เห็นตารางการเดินทางค่ะ รักษาสุขภาพนะค่ะ
ดีใจแทนโกทูโนจริง ๆ ค่ะ และเห็นด้วยค่ะ ที่ว่า"ใจ" ที่ว่ากันด้วย "ใจ" ... ไม่ใช่ "แฟชั่น" ...
ทุกอย่างทำตามกำลังใจ และกำลังกายที่สามารถทำได้ ราณีก็เพิ่งกลับจากเชียงใหม่เมื่อเช้าค่ะ ไปตั้งแต่วันเสาร์เช้าค่ะ ตามเข้ามาด้วยความคิดถึงค่ะ
ยินดีด้วยครับ
ขอให้ประสบผลสำเร็จครับ
ขณะนี่ผมกำลังคิด คิด คิด และ คิด ว่า จะทำอย่างไรช่วยบ้านของเราดีครับ
ปลายปีคือห้วงของเวลาที่ยุ่งเหยิงมากสำหรับผมกับงานประจำที่ทำอยู่
แต่ถึงอย่างไร " ก็ต้องทำ " เพราะที่นี่คือ " บ้าน "
พี่น้องร่วมบ้าน gotoknow เป็นร้อยเป็นพันคงจะสานฝันให้ อ. แผ่นดิน สำเร็จตามที่มุ่งหวังและตั้งใจ ขอเป็นหนึ่งในความคิดของอ.ด้วยค่ะ
สวัสดีครับ...
ผมว่าการขยับตัวในเรื่องกฐินของบล็อกเกอร์น่าจะเป็นปรากฏการณ์ที่ดีงามของสังคมการเรียนรู้แห่งนี้ ที่เหลือคงต้องลงขันความคิดอย่างจริงจังว่า วิธีอื่นใดบ้างที่จะยั่งยืน ...
และไม่ว่าจะเป็นวิธีใด... ผมก็ยังอยากจะเป็นส่วนหนึ่งของการช่วยเหลือบ้าง... เล็ก ๆ ก็ยังดี...
สวัสดีครับ...
ผมอบอุ่นและมีกำลังใจเสมอ ... จากถ้อยคำและอ้อมกอดอันแสนอุ่นของพี่อึ่งอ๊อบ..
หนาวนี้... รักษาสุขภาพนะครับ
สวัสดีครับ...
เทให้ทั้งใจ.. และทำให้ดีที่สุดเท่าที่หัวใจจะทำได้
เพราะที่นี่คือ "บ้าน" ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ..
ขอบคุณนะครับที่แวะมาทักทาย ...
และขอให้มีพลังในการดำเนินชีวิต
สวัสดีครับ พี่สมนึก
ดีใจที่ได้ทำอะไรบ้าง...
มากน้อย ไม่ใช่ประเด็น ...
อย่างน้อยก็บอกให้รู้ได้ว่า ... ใจอยากให้ทำ !
ขอบคุณครับ
น้องสายลมครับ...
ช่วยกันเท่าที่ทำได้..
และเท่าที่ทำได้นั้น ขอเพียงทำอย่างเต็มที่ก็น่าจะยิ่งใหญ่แล้วล่ะครับ
สวัสดีครับ...
กำลังใจคือพลังอันสำคัญของการดำเนินชีวิต
การร่วมมือร่วมใจของชาวบล็อก คือ กำลังใจอันสำคัญที่ส่งถึง G2K ให้รู้ว่า สิ่งดี ๆ ย่อมได้รับการดูแลร่วมกัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ...
อ้อยควั้น ...
ทันทีที่เขียนบันทึกแรกลงใน G2K จากนั้นก็ไม่ลังเลที่จะเทใจให้ G2K
หลงรักอย่างลึกซึ้งเลยก็ว่าได้....
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ...