ใครอยากอ่านเรื่องเกาหลีต่อก็ชวนเพื่อนๆมาอ่าน แล้วช่วยกันวิจารณ์ภาพ ไม่งั้นก็จะไปเขียนเรื่องตาหลกให้มันเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย จริงๆนะเนี่ย

            ไปเกาหลีคราวนี้บอกแล้วว่าไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนเล่น  เพราะนอกจากประชุมในห้องประชุมถึง 2 วันเต็มแล้ว  เวลาออกไปข้างนอกก็ต้อง ( ติดสอยห้อย ) ตามท่านนายกเทศมนตรีนักพัฒนาทั้งสามท่าน  คือนายกเทศมนตรีนครพิษณุโลก  นายกเทศมนตรีเมืองท่าข้าม  และนายกเทศมนตรีเมืองแกลง  แต่ละที่ที่ท่านไปย่อมต้องไม่ธรรมดาเพราะมีการประสานงานไว้ล่วงหน้า 
           นอกจากไปดูตลาดสด  ถนนคนเดิน  ห้างสรรพสินค้าเพื่อดูวิถีชีวิตของคนเกาหลีแล้ว  (  ไอ้ของที่ติดไม้ติดมือมาบ้างจนต้องซื้อกระเป๋าเพิ่มอีกใบนึงน่ะเป็นผลพลอยได้ อิอิ )  ก็ไปดูพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน,  สโมสรหรือศูนย์ผู้สูงอายุของเทศบาลนคร Gumi ,  บ้านเกิดของท่านประธานาธิบดีปัก จุง ฮี , นิคมอุตสาหกรรมระยะที่ 4 ,  บริษัท LG  และบริษัท Samaung
           ที่กรุง Seoul ก็ได้ไปเดินดูที่ Cheonggyecheon  ซึ่งเป็นโครงการอนุรักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ( เดิมเป็นลำธารที่ใช้กันมานานแล้ว  ต่อมาก็มีการสร้างถนนปิดทับลำธาร  แถมยังสร้างทางด่วนคร่อมทับลงไปอีก )  ทางเทศบาลกรุง Seoul  ก็ทุบทางด่วนทิ้ง  รื้อฟื้นลำธารสายนี้ขึ้นมาใหม่  ใช้เงินไปหลายหมื่นล้านบาท  ไม่ได้วิ่งได้เดินก็ยังดี  เดินระยะทางทั้งสิ้น 5 กิโลเมตรเศษ  ตั้งแต่ 1 ทุ่มถึง 3 ทุ่ม  อิอิ 
           แถมยังไปคุยกับสำนักงานพัฒนากรุง Seoul อย่างสมดุลย์อีกครึ่งวัน  ที่นานเพราะต้องแปลเกาหลีเป็นอังกฤษ  แล้วแปลอังกฤษเป็นไทย  เวลาถามก็ต้องถามเป็นไทย  แปลไทยเป็นอังกฤษ  แล้วแปลอังกฤษเป็นเกาหลี อิอิ
           ตอนนี้หอมปากหอมคอ  เล่าแค่พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านก่อน  ถ้าไม่ค่อยมีคนอ่านก็จะเลิกเขียน  ไปเล่าเรื่องตาหลกดีกว่า  อิอิ
           พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านที่เมือง Gumi  ก็จะคล้ายๆกับพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านของลุงจ่าทวีที่พิษณุโลก  (  แต่ของลุงจ่าใหญ่กว่าและน่าสนใจกว่าเยอะเลย )

     

           มีการจำลองเหตุการณ์ต่างๆในอดีตไว้่  มีทั้งพิธีไหว้บรรพบุรุษ  การทอผ้า  ความเป็นอยู่ของคนเกาหลีในอดีต  ตอนที่ไปเยี่ยมชมก็เจอเด็กๆเกาหลีมากับคุณครู  เด็กๆก็มาเยี่ยมชมกันด้วยความสนุกสนานและสนใจ  

     


           แต่ที่โดนที่สุดในพิพิธภัณฑ์ก็คงจะเป็นรูปนี้แหละ  ขยายให้ดูเลย  แล้วเปิดให้ผู้อ่านวิจารณ์ภาพ  คนที่วิจารณ์ได้ถูกใจกรรมการที่สุดจะได้รับรางวัล  เป็นเสื้อรุ่น อะไรก้อ กู  1 ตัว  จะตัดสินกันที่ดงหลวง  คนที่ไม่ไปดงหลวงก็ร่วมสนุกได้นะครับ

 


           กรรมการก็คงรบกวนท่านครูบาตั้งให้แล้วหละครับ  อิอิ  ใครอยากอ่านเรื่องเกาหลีต่อก็ชวนเพื่อนๆมาอ่าน  แล้วช่วยกันวิจารณ์ภาพ  ไม่งั้นก็จะไปเขียนเรื่องตาหลกให้มันเป็นเรื่องเป็นราวไปเลย  จริงๆนะเนี่ย