กว่าจะจบเวทีเสวนาเข้าสู่การนำเสนอกรอบและร่างระบบกลไกในการจัดทำธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติและแนวทางการประชุมกลุ่ม ซึ่งดำเนินรายการโดย นพ.อำพล จินดาวัฒนะ ก็ล่วงเลยเวลาไปจนเกือบจะ ๑๒.๓๐ น. แล้ว คุณหมออำพลจึงใช้เวลาอย่างรวดเร็วในการชี้แจงเรื่องการประชุมกลุ่มในภาคบ่าย ๔ กลุ่มคือ
- กลุ่มที่ ๑ ระบบและกลไกการจัดทำธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ
- กลุ่มที่ ๒ ระบบและกลไกการจัดสมัชชาสุขภาพ
- กลุ่มที่ ๓ ระบบและกลไกการพัฒนานโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพ
- กลุ่มที่ ๔ ระบบและกลไกการจัดการความรู้เพื่อการปฏิรูประบบสุขภาพ
ตัวแทนคณะทำงานแต่ละเรื่องเสนอภาพให้เห็นสั้นๆ เพราะมีเอกสารส่งให้ผู้เข้าประชุมอ่านมาล่วงหน้าแล้ว และบอกว่าจะทำอะไร คาดหวังจะได้อะไร และชักชวนคนเข้าห้องของตน
อาหารกลางวันเป็นบุฟเฟ่ต์ที่มีคนต่อคิวยาว มองไปก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน กินเยอะไม่ได้เพราะท้อที่ต้องต่อคิวไปตักอีก
ช่วงบ่ายดิฉันเข้าห้องกลุ่มที่ ๔ เจอน้องอ้อม สคส. (อุรพิน ชูเกาะทวด) ซึ่งเป็นหนึ่งในคณะทำงานชุดนี้ ดิฉันตั้งใจจะไปให้ข้อเสนอแนะ แต่เมื่อเข้าไปแล้วได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองประธาน (ในแต่ละห้องมีประธาน ๑ คน รองประธาน ๓ คน ซึ่งเสนอชื่อและรับรองโดยผู้เข้าประชุม) เลยต้องฝากข้อเสนอแนะให้อาจารย์ปิ่นนเรศ จาก วพบ.พระปกเกล้า จันทบุรี เครือข่ายเดียวกันช่วยเสนอแทน
ประธานชี้แจงกระบวนการประชุมและกติกา การเสนอแนะให้ทำในนามเครือข่าย ต้องเอาป้ายชื่อเครือข่ายตั้งขึ้นให้ได้ฉากกับโต๊ะ (มีร่องให้เสียบป้ายได้) ไม่ใช้วิธียกมือ ทีมเลขานุการการประชุมจะจัดคิวให้ประธานเชิญผู้นั้นให้ข้อเสนอแนะตามลำดับ
ประธานขอให้ผู้เข้าประชุมแสดงความเห็นอย่างกระชับ ไม่เกิน ๓ นาที ดิฉันแอบเห็นว่าท่านประธาน (ขอโทษที่จำชื่อไม่ได้) มีคู่มือบอกด้วยว่าทำอะไร อย่างไร ดิฉันถามท่านประธานว่ารองประธานต้องทำอะไรบ้าง ท่านบอกว่าคอยเก็บประเด็นให้ด้วย เพราะท่านอาจจะต้องปรึกษา
ดิฉันได้ทำหน้าที่คอยเรียงลำดับผู้ที่จะให้ข้อเสนอแนะตามที่ทีมเลขานุการบอก และจดประเด็นต่างๆ เท่าที่จะจดได้ การตั้งป้ายนั้นมองไกลๆ ก็อ่านไม่ได้ว่าเครือข่ายอะไร ทีมเลขานุการต้องเดินไปดูใกล้ๆ บางคนก็ยกป้ายที่ไม่ใช่เครือข่ายของตนเพื่อให้ได้พูด เพราะแต่ละเครือข่ายมีป้ายเดียวและนั่งกระจัดกระจายกัน (คนที่ไม่มีโอกาสพูด ให้เขียนลงในกระดาษสำหรับข้อเสนอแนะที่เตรียมไว้ให้)
ผู้เสนอแนะบางคนพูดแล้วลืมเวลา เราจึงขอให้ฝ่ายเลขานุการยกป้ายหมดเวลาให้เห็นด้วย รายละเอียดของข้อเสนอแนะมีเยอะมาก ต้องชื่นชมทีมเลขานุการที่ทำงานแข็งขัน เก็บประเด็นต่างๆ ได้รวดเร็ว ดิฉันฟังดูแล้วคิดว่าความเข้าใจเรื่องการจัดการความรู้ของผู้เข้าประชุมมีหลากหลาย บางคนคิดว่าเป็นเรื่องการให้ความรู้ บางคนมองว่าเป็นการสร้าง/สังเคราะห์/สั่งสมความรู้ ความสำคัญอยู่ที่ว่าคณะทำงานชุดนี้เข้าใจอย่างไร ถ้ามองว่าการจัดการความรู้เป็นการสร้างและใช้ความรู้ ก็อาจจะลืมค้นหาความรู้ (ปฏิบัติ) ดีๆ ที่มีอยู่แล้ว
ข้อเสนอแนะที่ดิฉันมีความเห็นว่าดีมากๆ มักมาจากเครือข่ายภาคประชาชน พูดให้เราได้คิดหลายครั้ง ในขณะที่นักวิชาการ/นักวิชาชีพบางคนเสนอแนะให้แก้ไขภาษา แก้คำเล็กๆ น้อยๆ เรียงลำดับข้อใหม่ เป็นต้น
ก่อนจบทีมเลขานุการนำเสนอว่าได้ปรับแก้ตามข้อเสนอแนะในส่วนใดและอย่างไรบ้าง เราใช้เวลาถึง ๑๗.๐๐ น. ตามที่กำหนดไว้ แต่หลังพักรับประทานอาหารว่างมีคนหายไปเยอะเหมือนกัน (ช่วงแรกเต็มห้องประชุม)
วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
