GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ใครเคยปีนขึ้นเขาบ้าง ๑

เช้าวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2549 ฉันนัดพบพวกเด็กๆ เวลา 07.30 น. เหลือเชื่อว่าทุกคนมากันอย่างพร้อมเพรียง จัดเตรียมเสบียงและสัมภาระพร้อมทั้งอุปกรณ์คือกล้องและสมุดบันทึก เราแยกออกเป็นสามกลุ่มๆ ละ 6 คนจากเดิม 5 กลุ่มๆ ละ 4 คน เพราะกล้องถ่ายรูปไม่เพียงพอ การเดินทางแยกออกเป็นสามเส้นทาง

ตัวฉันเองนั้นทีแรกคิดว่าจะเดินไปส่งเด็กๆ ที่บริเวณทางขึ้น แต่พอตามเข้าไป บรรยากาศมันชวนให้เดินขึ้นไปจริงๆ เพราะทางเดินขึ้นไปนั้นเป็นทางเดินหลังอ่างเก็บน้ำ ความครึ้มของป่าความเย็นความร่มรื่นทำให้ฉันเดินตามเด็กๆ ไปเรื่อยๆ จนตกหลุมพรางพวกเด็กๆ กลุ่มที่ฉันตามไป เลยตามเลย เลยไปด้วยกันซะเลย

ฉันเดินขึ้นไปกับ 4 สาวโชคดีที่กลุ่มนี้มีผู้หญิงแท้ 2 คน ผู้ฉิงอีก 2 คน ฉันเลยได้รับการดูแลเป็นพิเศษจากผู้ฉิงในกลุ่ม เธอคอยดูแลให้ฉันเกาะแขน คอยช่วยถือกระเป๋าให้ คอยพัดให้เวลาพักเหนื่อย คอยส่งยาดมให้เวลาฉันเกือบจะเป็นลม

เส้นทางเดินสำหรับพวกเด็กๆ เป็นการไต่หน้าผาทางลาดชันมากฉันหยุดพักเสียหลายครั้ง บอกเด็กๆ ว่าให้ทิ้งฉันไว้เดี๋ยวฉันจะหาทางลงไปเองเด็กๆก็ไม่ยอมเพราะกลัวว่าฉันจะหลงฉันจึงเดินไปหอบไปพักเหนื่อยไป จนไปถึงหน้าผาดำเล็ก ซึ่งเป็นหน้าผาแรกจุดพักชมวิว บริเวณนี้จะมองเห็นวิทยาลัยของเราทั้งหมด มองเห็นมหาวิทยาลัยศิลปากร มองเห็นถนนบายพาส พอถึงจุดนึ้ความเหนื่อยมันหายเป้นปลิดทั้งไปเลย เพราะวิวสวยจริงๆ อากาศช่วงสิบโมงกว่าๆ ก้กำลังสบายจนฉันอยากจะหลับอยู่ตรงนั้นแต่พวกเด็กๆ แรงเยอะจริงๆ เพราะ 2 กลุ่มแรกมาถึงผาดำเล็กก่อนพวกฉันตั้งเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วเขาเลยบอกว่าต้องไปต่อ ไปผาดำใหญ่กัน

ทางเดินขึ้นผาดำใหญ่นี้ชันมากกว่าผาดำเล็กเพราะต้องปีลักษณะ 90 องศาโดยตลอดฉันได้รับการช่วยเหลือจากหนุ่มๆ ในกลุ่ม รวมทั้งสาวๆ ด้วย ฉันเหนื่อยจนเกือบไม่มีเวลาสำรวจพันธุ์ไม้ แต่ส่วนใหญ่เป็นต้นไผ่ กับต้นงิ้ว ฉันสงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมต้นงิ้วจึงเยอะ พอลงมาถามคนเก่าๆ ได้คำตอบว่าท่านจอมพลสฤษดิ์ ท่านเคยมาลงเฮลิคอบเตอร์ที่ผาดำแล้วทำทางรถจิ๊ปใช้ฝึกทหาร จริงเท็จประการใดก็ไม่มีใครทราบแน่ชัดแต่ที่แน่ๆ คือมีที่ระลึก"บ้านจอมพล" อยู่ที่เชิงเขา

ก่อนจะถึงผาดำใหญ่พวกเราผ่านต้นมะขามป้อมเด็กๆ ปีนขึ้นไปเขย่าต้นเก็บมาได้กำมือนึงต้นนี้รสชาติดีมากไม่ฝาดเลยใช้แก้กระหายน้ำได้ดี พวกเด็กๆรู้สรรพคุณด้วยว่าสามารถลดความดันโลหิตได้ด้วย เดินต่อมาเจอต้นมะค่า เป้นไม้ที่มีราคามากพวกเด็กๆ เก็บเมล้ดมานิดหน่อยเพราะเมล้ดมีลักษณะแข็งสามารถนำมาทำพวงกุญแจได้

เมื่อมาถึงผาดำใหญ่ กลับมีขนาดเล็กกว่าผาดำเล็ก แต่ลงไปได้ลึกกว่าสามารถนั่งเล่นกันได้ถึงสามชั้น มีต้นไทรงอกอยู่ระหว่างก้อนหินฉันไปนั่งที่กิ่งไทรทำให้กิ่งหักดังเป๊าะแต่ข้างในกิ่งไทรมีปลวกเต็มไปหมด นี่คือการพึ่งพาอาศัยกันของธรรมชาติที่มีความงดงามแอบแฝงอยู่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): uncategorized
หมายเลขบันทึก: 14412
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)