ครั้งที่ 3 ตื่นมาเพราะได้ยินเสียงกัปตันประกาศ (ตอนนั้นคิดว่าน่าจะถึงนครฯ แล้ว) แต่กัปตันกลับประกาศว่าจำเป็นต้องบินกลับดอนเมืองเพราะเครื่องขัดข้อง.. ดิฉันจับใจความได้ประมาณนี้.. ก็ตาสว่างหายง่วงเลยคะ...
เห็นชื่อบันทึกแล้วอย่าเพิ่งคิดว่าเขียนผิดนะคะ.... เพราะเรื่องนี้มีที่มา... ซึ่งจะขอเล่าต่อไปนี้
เนื่องจากวันที่ 31 ต.ค.50 - 2 พ.ย.50 สรส. (สถาบันเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข) จัดตลาดนัดความรู้เมืองคอน "พลังความรู้ สู่ชุมชนเป็นสุข" ที่ จ.นครศรีธรรมราช ... ดิฉันจึงไปเรียนรู้ด้วยโดยเดินทางไปพร้อมกับทีมงาน และภาคี สรส. รวมดิฉันด้วยก็ 18 คน... กำหนดการในวันเดินทางไป นครฯ วันที่ 31 ต.ค. คือ เครื่องออกเวลา 06.00 น. ที่สนามบินดอนเมือง ด้วยเที่ยวบินที่ DD7804 สายการบินนกแอร์
ดิฉันตื่นประมาณ ตี 3 ครึ่ง ไปถึงดอนเมืองก็ ตี 5 เพื่อ check in แล้วก็ไปรอที่ gate 67... พอใกล้ถึงเวลาพนักงานนกแอร์ก็ประกาศเรียนให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องก็เหมือนปกติที่เขาทำกัน... ผู้โดยสารทุกคนก็ขึ้นเครื่องเรียบร้อยเป็นปกติ.. ดิฉันนั่งที่หมายเลข 47B (ตอนแรกดิฉันจองทางเน็ต 39A เพราะชอบดูปีกเครื่องบิน.. แต่ลืมตรวจเช็คตอน check in พนักงานก็เลยให้นั่งที่ 47B).... พอผู้โดยสารขึ้นเครื่องครบ.. พนักงานบนเครื่องบินก็สาธิตวิธีการปฏิบัติตัวบนเครื่องบิน (ตามปกติอีกเช่นกัน)....
เนื่องจากดิฉันตื่น ตี 3 ครึ่ง พอขึ้นเครื่องได้สักพักดิฉันก็อยู่ในอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วตั้งแต่พนักงานยังสาธิตไม่เสร็จ.. ดิฉัoเปิดตาเป็นระยะๆ เพื่อดูวิวข้างนอก.. ครั้งแรกเห็นหญ้าข้างๆ ตอนที่เครื่องบินกำลังวิ่งช้าๆ อยู่บน runway .... ครั้งที่ 2 ก็เห็นบ้านคนจากมุมบนเพราะตอนนั้นเครื่องบินบินขึ้นท้องฟ้าแล้ว (กัปตันขับเครื่องบินนิ่มมาก.. ดิฉันไม่รู้ตัวเลยว่าเครื่องบินขึ้นตอนไหน).... ครั้งที่ 3 ตื่นมาเพราะได้ยินเสียงกัปตันประกาศ (ตอนนั้นคิดว่าน่าจะถึงนครฯ แล้ว) แต่กัปตันกลับประกาศว่าจำเป็นต้องบินกลับดอนเมืองเพราะเครื่องขัดข้อง.. ดิฉันจับใจความได้ประมาณนี้.. ก็ตาสว่างหายง่วงเลยคะ... รู้ทันทีว่าเครื่องบินลำนี้ไม่สมประกอบแล้วมองดูนาฬิกาตอนนั้นก็ประมาณ 06.30 น. .... (ขอชมว่ากัปตันที่ขับเครื่องบินลำนี้ขับเครื่องบินนิ่มมากเพราะตอนล้อเครื่องบินแตะ runway ตอนขาลงดอนเมืองก็แทบไม่รู้สึกสะเทือนเลย)
ไป-กลับ ดอนเมือง - ดอนเมือง ใช้เวลาประมาณ 30 นาที.. หลังจากเครื่องบินลงสู่พื้นดินเรียบร้อยแล้วพนักงานก็ประกาศให้ผู้โดยสารทุกคนขึ้นไปรอที่ ประตูทางขึ้นเครื่อง (gate 67) ก่อนโดยให้ขนสัมภาระที่นำติดตัวขึ้นเครื่องทุกชิ้นไปด้วย.. พอมาที่ประตูทางขึ้นเครื่องเรียบร้อยแล้ว.. สักพักพนักงานนกแอร์ก็ประกาศว่า เลื่อนเวลาเดินทางเป็น 08.00 น. เพราะต้องเช็คเครื่องก่อน ..... ตอนนั้นดิฉันคิดว่าเราต้องนั่งลำนี้ไปอีกเหรอ...... การที่เครื่องบินลำนี้ (นกแอร์ลำนี้ชื่อ สุรินทร์... ลำที่เป็นนกแก้ว) ต้องบินกลับดอนเมืองน่าจะเป็นเพราะ ปีกด้านขวาขัดข้อง เนื่องจากผู้โดยสารหลายคนบอกว่าได้ยินเสียง ครื้ด... ครื้ด.... ตรงปีกด้านขวา และสังเกตว่าตอนวิ่งบน runway เพื่อบินขึ้นนั้นใช้เวลานานกว่าปกติ... (ดิฉันคิดแล้วก็น่าเสียดาย.. ที่มัวแต่หลักก็เลยไม่ได้สังเกตเห็นอะไรและไม่ได้ยินเสียงอะไรที่ผิดปกติเลย.. ถือว่าร่วมอยู่ในสถานการณ์ด้วยแต่ตกข่าว)
หลังจากที่พนักงานประกาศว่าเลื่อนเวลาเครื่องออกเป็นเวลา 08.00 น. แล้ว... สักพักก็ประกาศว่าให้ผู้โดยสารนำ boarding pass ไปแลกคูปองเพื่อทานอาหารเช้า.. ทราบภายหลังว่าคูปองนั้นมีมูลค่า 65 บาท.... พอทานอาหารเรียบร้อยก็ไปที่ gate 67 ระหว่างเดินกันอยู่นั้น.. ก็ได้ยินประกาศว่า เที่ยวบินที่ DD7804 ที่จะเดินทางไปนครศรีธรรมราชนั้น ขอเลื่อนเวลาออกเป็น 10.30 น. ............. (*O*!)
จากนั้นผู้โดยสารแต่ละคนก็เกลือกกลิ้ง.. นอนบ้าง.. นั่งพื้นบ้าง.. ยืนมอง นกสุรินทร์ ถูกลากออกไปซ่อมบ้าง.. เดินไป-เดินมาบ้าง... บริเวณ ประตูทางออก gate 67 นั้น...... และทราบว่า (ทราบจากข่าววงใน.. อิอิ ไม่รู้วงไหน) เครื่องบินที่เราจะไปนั้นเปลี่ยนลำใหม่ที่มาจากหาดใหญ่.. ไม่ใช่นกสุรินทร์
เวลา 11.00 น. พนักงานก็ประกาศว่าให้ผู้โดยสารทุกคนเตรียมขึ้นเครื่องขึ้นได้โดยให้เดินไปรอที่ชั้น 1 เพราะต้องให้รถบัสไปส่งที่เครื่องบิน....... แต่ประมาณ 11.30 น. จึงเริ่มทยอยให้ผู้โดยสารขึ้นรถบัสเพื่อไปส่งที่เครื่องบิน.. รถบัสมี 2 คัน ดิฉันได้ไปคันที่สอง... มาถึงตรงนี้หลายท่านคงคิดว่าได้ขึ้นเครื่องเรียบร้อยใช่มั๊ยคะ... แต่เหตุการณ์ยังไม่จบเพียงแค่นั้นเพราะรถบัสคันแรกที่จริงต้องทยอยคนขึ้นไปก่อนแล้วผู้โดยสารในรถบัสคันที่ 2 จึงค่อยขึ้น... แต่คนขับรถบัสคันที่ 2 ที่ดิฉันขึ้นมานี้ตะโกนบอกว่า ให้เราขึ้นเครื่องไปก่อนเลยไม่ต้องรอ.. เพราะคันแรกมีเหตุขัดข้อง.. ประตูเปิดไม่ออก........... (*-*!!)
และแล้ว.. เราก็เดินทางมาถึง สนามบินนครศรีธรรมราช ด้วยความปลอดภัย....และหิวโหยเพราะมาถึงก็เกือบบ่ายโมงแล้ว
AAR
การเดินทางไป นครศรีธรรมราช ครั้งนี้ ถือได้ว่า..
1.ได้เรียนรู้ในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้เรียนรู้ ซึ่งเกินคาดมากมาย ที่สำคัญคือ ได้บินขึ้น-บินลง ดอนเมือง ที่น้อยคนนักจะมีโอกาสแบบนี้.....และผู้โดยสารใจเย็นมากเพราะแทบจะไม่มีผู้โดยสารคนไหนโวยวายเลย สามารถรอได้ถึง 5 ชั่วโมงครึ่ง.....
2. ประทับใจ กัปตันที่ขับเครื่องบินได้นิ่มมาก...
3. สิ่งที่ได้น้อย คือ 1. ด้ยินเสียงผิดปกติเหมือนคนอื่นเขา เพราะมัวแต่หลับ... 2. ไปถึง นครฯ ช้ากว่ากำหนดการถึง 5 ชั่วโมงครึ่ง
4. หากเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกจะทำอย่างไร คือ 1. จะไม่หลับบนเครื่องบิน 2. ต่อรองขอเปลี่ยนสายการบินเพื่อไม่ให้เสียเวลาอยู่ที่สนามบินอย่างไร้ประโยชน์ (ถ้าไปงานที่ไม่สำคัญอาจยกเลิกและขอเงินคืน) 3. ชั่งใจให้ดีถ้าจะเดินทางด้วยสายการบินราคาถูก.. แลกกับความเสี่ยง
..... ที่เล่ามานี้แค่ขาไป.. จาก ดอนเมือง ไป นครศรีธรรมราช นะคะ.... ยังมีขากลับ... จาก นครศรีธรรมราช ไป ดอนเมือง อีกคะ....... แล้วจะเล่าในบันทึกต่อไปนะคะ.... (*~*)
URAImAN
จากตีสาม ได้เดินทางก็เกือบเที่ยงวัน..ยาวนานมากเลยนะครับ นับว่าเป็นการเดินทางที่รอนานมากๆเลยครับ
แต่ยังไงก็ตามความปลอดภัยต้องมาเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว
เป็นเรื่องเล่า low cost ที่น่าหวาดเสียว ปนหน้ากลัว แต่ก็มีน่าสนุกด้วยครับ ชีวิตต้องคิดด้านบวกจึงจะมีความสุข อิอิ
ด้วยความเคารพรัก