ได้รับคำถามจากคุณวุ้น & คุณแนน (ลำดับที่ 7 และ 8) ใน บันทึกนี้

จึงไปค้นคว้ามาตอบครับ

มาจากหนังสือ สุภาษิต โลกนิตคำโคลง เขียนโดย เผ่าพงษ์ สมนิล

โคลงโลกนิติบทที่ 51

 

             คนใดยืนเหยียบร้อย      ขวบปี

ความอุตส่าห์ฤามี                       เท่าก้อย

เด็กเกิดขวบหนึ่งดี                      เพียรพาก

พระตรัสว่าเด็กน้อย                    นี่เนื้อเวไนย

ความหมาย :

          เกิดมาอายุได้ร้อยปี แต่จะมีความพากเพียรพยายามเท่าขี้เล็บก็หาไม่

ส่วนเด็กเกิดมาอายุเพียงหนึ่งขวบ แต่มีความพากเพียรเกินตัว

พระท่านชมว่าเด็กอย่างนี้เป็นผู้เจริญ

โคลงโลกนิติบทที่ 32

 

             ฝูงหงส์หลงเข้าสู่           ฝูงกา

สีหราชเคียงโคคลา                    คลาดเคล้า

ม้าต้นระคนลา                            เลวชาติ

นักปราชญ์พาลพาเต้า                สี่นี้ไฉนงาม

ความหมาย :

          หงส์หลงเข้าไปในฝูงกา 1  ราชสีห์อยู่คละปะปนกับโค 1  ม้าชั้นดีระคนกับลา 1  นักปราชญ์ไปด้วยกันกับคนโง่ 1  ทั้งสี่ประการนี้ดูไม่งาม