เมื่อวานนี้ตอนเย็น หนูรอครูอ้อยอยู่ที่สนาม หนูเห็นครูอ้อยหิ้วกระเป๋าเดินมากับเพื่อนครู ไม่มองมาทางหนูเลย เดินตรงไปที่รถ หนูเห็นครูอ้อย วางกระเป๋า และหยิบรองเท้าผ้าใบออกมาวางกันพื้นและนั่งลงเปลี่ยนรองเท้า หนูดีใจมากที่เห็นครูอ้อยเดินแกว่งแขนตรงมาหาหนู ครูอ้อยบอกกับหนูว่า การเดินแกว่งแขนมากๆ จะทำให้หินปูนไม่เกาะที่ข้อต่อ ครูอ้อยเดินรอบสนามไป 1 รอบ ฝนตกลงมาหยิมๆ ครูอ้อยบอกว่า...ต้องรีบวิ่งแล้วเดี๋ยวฝนตก ก็อด เท่านั้น แล้วครูอ้อยก็วิ่งเหยาะไป 1 รอบพอดี จากนั้น หนูเห็นครูอ้อยกดโทรศัพท์ไปหาใครนะ ..พ่อมีอยู่ไหน...อ๋อ ครูอ้อยคุยกับพ่อบ้าน แล้วครูอ้อยก็สตาร์ทรถ และขับออกจากโรงเรียนไป... เรื่องเดิม..แบ่งเวลาให้หนูสักนิด...หนูมารออยู่ที่สนามแล้ว...งาน..มันดีกว่าหนูหรือ
