ประทับใจในน้ำใจของสมาชิก GotoKnow เพื่อ GotoKnow จนน้ำตาซึม

ไม่ได้เข้า GotoKnow เป็นกิจวัตรมาหลายวันเพราะปัญหาทั้งเครื่องคอมพิวเตอร์และเวลา แต่ก็แว่บเข้ามาจากที่ต่างๆและไม่เป็นเวลาทุกครั้งที่มีโอกาส และติดตามวิธีการที่พวกเราจะหาทางเพิ่มทุนในกองทุนเปิดเพื่อ GotoKnow อย่างที่เคยเขียน ไปในวันแรกที่เห็นข่าวประกาศจากน้องมะปราง

เชื่อว่าสมาชิกส่วนใหญ่ของ GotoKnow ไม่ใช่เศรษฐีเงินถุงเงินถัง รวมทั้งเป็นคนที่มีภาระต่างๆในชีวิตที่ต้องรับผิดชอบกันไม่น้อยแน่นอน การจะนำเงินที่มีอยู่มาเพื่อทำอะไรที่ต้องเรียกว่า เกิดผลดีแน่นอน แต่คงจะไม่เห็นผลชัดเจนทันตา และแม้จะรู้สึกถึงบุญคุณที่ GotoKnowได้ทำให้แก่ตัวเราและวงการจัดการความรู้ของคนไทยของเรามากมายแค่ไหน แต่การจะแปลงออกมาเป็นตัวเงินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะคนที่ไม่ได้มีเงินเก็บเหลือเฟือ และยังมีภาระในชีวิตอีกมากที่ต้องจัดการให้ลงตัว เชื่อว่าหลายๆคนคงต้องกลับมานั่งคิดคำนวณให้ดี แม้จะอยากช่วยGotoKnow เป็นตัวเงินมากแค่ไหนก็ต้องยืนอยู่บนโลกแห่งความจริง และไม่ทำอะไรเกินตัว

เพราะคิดเช่นนี้ จึงประทับใจบันทึกนี้ของคุณสุดทางบูรพา เป็นอย่างยิ่ง ที่บรรยายวิธีคิดคำนวณเพื่อที่จะได้นำเงินมาสมทบทุนกองทุนฯให้ได้อย่างที่ใจอยากจะทำ ได้อย่างชัดเจน ประทับใจกับสิ่งที่ท่านเขียนไว้ว่า

ที่ผมเล่าเรื่องนี้คงไม่ได้หวังจะประกาศตัวว่าเป็นคนดีอะไรนะครับ แค่ผมสามารถทำตามความตั้งใจของผมได้แค่นั้นเอง แม้มันจะเป็นเงินเพียงเล็กน้อยแต่สำหรับข้าราชการชั้นผู้น้อยอย่างผมมันก็มีค่าพอสมควร และผมอยากตอบแทนสังคมแห่งนี้ที่เข้ามายึดเหนี่ยวดูดเอาความรู้และความรู้สึกดีๆต่างๆออกไป ขอบคุณสังคม gotoknow ครับ

นึกถึงความประทับใจ ในช่วงการเดินทางของอ.ประมวลในหนังสือเดินสู่อิสรภาพ ที่ไปผ่านพบคนจนวัตถุแต่รวยน้ำใจทั้งหลาย ที่สอนให้เรารู้ว่า น้ำใจนั้นมีค่ามากมายเกินกว่าที่ค่าของเงินจะวัดได้ สังคม GotoKnow พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เรารักกันได้ด้วย "ใจ" และเราให้ "ใจ" กันได้เสมอจริงๆค่ะ ถ้าเราทุกคนช่วยกันส่งเสริมสนับสนุนให้โลกอันสร้างสิ่งงดงามอย่าง GotoKnow คงอยู่ตลอดไป เราคงจะได้เห็นความดีงามอันมีค่าทางใจอีกมากมายหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่นะคะ