เจ้ากำลังจะไปไหน          

          จากประสบการณ์รับราชการมานาน   มีโอกาสริเริ่มทำงานใหม่ในองค์กรทั้งๆที่ไม่ตรงตามตำแหน่ง  แต่ก็ขอโอกาสที่จะทำเอง  ทำให้เข้าใจถึงความคับข้องและติดขัดในหลายส่วน  หลายครั้งต่อหลายครั้งที่  เหนื่อยและอึดอัด  (อาจเรียกได้ว่า พยาบาลอกหัก  อิอิ )  การศึกษาค้นคว้างานใหม่ที่ไม่ค่อยแพร่หลาย  ไม่ตรงกับตำแหน่งภาระงานและหน้าที่นั้น  ทำให้เราต้องทำการบ้านให้มาก  ทั้งเพื่อพัฒนางาน  พัฒนาการบริการ และประสานความเข้าใจกับฝ่ายบริหาร             

          นี่เอง 

          การค้นคว้าผ่านอินเตอร์เน็ท ( สื่อรัก online อิอิ )  ทำให้ได้รู้จัก gotoknow.org  ทำให้ได้เจอกัลยาณมิตรมากมาย  ที่สำคัญทำให้ได้เจอกับผู้ชายที่รักที่สุดในโลก  ( ไม่อกหักแล้ว )         

          หลายครั้งต่อหลายครั้ง ที่อมทุกข์ อกหัก  แต่เมื่อได้เจอผู้ชายในฝันคนนี้แล้ว P ได้พบได้คุยกับพ่อ ไหนจะกัลยาณมิตร ก๊วนเฮฮาศาสตร์ เหมือนครอบครัวของเรา  ทำให้โลกนี้สดใส  ผ่าทางตัน  เห็นหนทางต่อไปเลยค่ะพ่อ         

          ไปไหนไปกัน  ขอเอาลูกๆ (เด็กพิการ) ไปด้วยนะคะ 

          การจัดการความรู้ตามธรรมชาติ  หรือภาษาอังกฤษหน่อยก็  Natural KM หรือ KM ธรรมชาติ ช่วยส่องทางการพัฒนางานที่คับข้อง ติดขัด  จนเหมือนว่า  work with disability มาจาก  ทำงานด้วยความพร่อง ( 555  ขัดและขาด ) ติดกรอบจนบางทีอึดอัดและถอดใจไปหลายครั้ง  ให้ได้พลังใจจากกลุ่มกัลยาณมิตร  พี่น้องที่มาช่วยทั้งแรงกายและแรงใจ ตลอดจนคำแนะนำแบบสุนทรียสนทนา ทำให้ฝ่าฟันอุปสรรคไปหลายครั้ง  เราไม่สามารถบอกได้ว่า  ตอนนี้เป็นหัวปลา หางปลา  เพราะก้างปลากำลังติดคอค่ะ    ที่นี่ได้รู้จักการทำงานแบบ INN  ซึ่งสามารถทำควบคู่ไปกับระบบ pyramid ของระบบราชการเดิมๆได้ เรียกว่า อิงระบบ ทำให้มีความสุขกับการทำงานในหลายระนาบมากขึ้นค่ะ                   

          และโดยส่วนตัวเป็นพยาบาลวิชาชีพ นอกสถานพยาบาลมานาน (เหมือนพยาบาลนอกคอก  อิอิ ) งานที่ทำก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการพยาบาล  ที่เรียกว่า nursing care เลย  ประสบการณ์ด้านวิชาชีพ  ไม่สามารถเอามาประเมิน  ขอตำแหน่งชำนาญการ  เพื่อความก้าวหน้าของตนเองได้  จึงพยายามที่จะขอเปลี่ยนตำแหน่ง  เพื่อให้สอดคล้องกับภาระงานที่ทำอยู่ค่ะ                      

เจ้าต้องการอะไร           

          อย่างที่เคยเขียนไว้ในหน้าประวัติ  (จำเขามาอีกทีค่ะ ) คือ 

 "เพราะโลกนี้...ประกอบขึ้นด้วยความหลากหลาย

โลกจึงมิได้จำเป็นต้องมีแต่มนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ

แต่โลกที่หลากหลายควรประกอบด้วยบุคคลที่มีศักดิ์และศรีทางจิตวิญญานที่ทัดเทียมกัน 

เสมอภาคกัน  และศรัทธาในคุณค่าของกันและกัน

เพื่อที่จะเป็นสังคมที่ทั้งคนพิการและไม่พิการอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างศานติสุข"  

เจ้าจะทำอะไร  (บอกหน่อยได้ไหม)         

          พัฒนางานบริการสนับสนุนนิสิตพิการ  ด้วยการนำเอาหลักการ INN และเฮฮาศาสตร์  เชื่อมโยงการทำงานกับหลายๆระนาบ  เพราะเราไม่สามารถทำงานคนเดียวได้แน่นอน  การพัฒนาศักยภาพผู้พิการ  เป็นงานที่ต้องใช้ จิตอาสา  อย่างมาก  และอาสาสมัครผู้ที่มีจิตอาสาเองก็ต้องมีทักษะในการพัฒนาผู้พิการด้วย  เราจะไม่ทำแบบเอื้ออาทร  แต่เราจะทำด้วยความเคารพในศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน  เชื่อมั่นในความสามารถของกันและกัน  และสนับสนุนเติมเต็มกันในส่วนที่บกพร่อง 

ทำไมถึงต้องเฮฮา..                  

         การจัดการความรู้เป็นเครื่องมือในการพัฒนาคน พัฒนางาน พัฒนาฐานความรู้ก็จริง  แต่คนเราจะทำอะไรให้อยู่อย่างยั่งยืนได้  ต้องทำแล้วมีความสุข  อย่าให้เกิดทุกขภาวะจากการเรียนรู้  เช่นท่านผู้ใหญ่ว่าไว้  ใช่ไหมคะ         

          นี่ไง         

          แล้วท่านคิดว่ามีอะไรที่  เหมาะสมให้ใช้ในสภาวะการณ์ปัจจุบันนี้  อีกหรือ  กรุณาชี้แนะด้วย         

          เรามาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้  ลปรร กันเถอะนะคะ  ยุคนี้ไม่ใช่ยุคของความไม่รู้หรือขาดความรู้หรอกค่ะ  เราแค่ยังไม่สามารถจัดการความรู้ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ที่สุดอย่างมีความสุขและยั่งยืนต่างหาก   

บันทึกของตัวเองที่ชอบ 

          คือ  การจัดการศึกษาของผู้พิการใน"สังคมไม่ทอดทิ้งกัน" เพราะคิดว่า ชัดเจนและเห็นแนวทางการทำงานเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้พิการต่อไปค่ะ

           ขอบพระคุณค่ะพ่อขาหนิง สอบผ่านหรือยังคะพ่อ

          ต้องส่งการบ้านเพิ่มอีกหรือป่าว  อิอิ