หวังว่าอะไรต่อมิอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี

วันนี้ทั้งวัน  

ผมจัดประชุมเพื่อปรับกระบวนทัศน์บุคลากรในกลุ่มงานยกใหญ่  

 

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลาย ๆ ปีที่คนในกลุ่มงานได้มีเวลามานั่งเสวนากันอย่างใกล้ชิด  ซึ่งที่ผ่านมากระบวนการเช่นนี้มีขึ้นไม่บ่อยนักเลยก็ว่าได้   สิ่งเหล่านี้ขอสารภาพเลยว่าเป็นผลพวงจากการที่ผมเรียนรู้ในวิถี KM  นั่นเอง ...    

 

ผมอยากให้บุคลากรภายใต้สายงานที่ผมดูแลเห็นความสำคัญของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกัน   เพื่อต่อยอดภารกิจ   และพัฒนาภารกิจนั้นให้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีกว่าเดิม   หรืออย่างน้อยก็รักษาวิถีเดิม ๆ  ที่ดีอยู่แล้วไม่ให้ถอยหลังลงคลอง !

   

แรกเริ่มผมก็สืบค้นหาเอกสารจากวิถี Km  มาแจกจ่าย  เช่น  Km  วันละคำของหมอวิจารณ์ พานิช  เพื่อชักโยงเข้าสู่เส้นทางของการจัดการความรู้  และย้ำเน้นว่าวันนี้คือการชวนทุกคนมาสำรวจตนเอง – สำรวจกลุ่มงาน – และสำรวจองค์กร  ภายใต้กระบวนการของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้   

กิจกรรมคราวนี้,    หลังเสร็จสิ้นภาคผู้บริหารแล้ว   ผมก็ถอยห่างออกมาเพื่อเปิดโอกาสให้หัวหน้างานและลูกน้องในแต่ละงานได้คุยกันอย่างใกล้ชิด  เพื่อกำหนดทิศทางการทำงาน  และเชื่อมโยงแต่ละงานมาสู่ความเป็นองค์กรรวมของความเป็นองค์กร –  

  

นั่นคือกระบวนการเริ่มต้นเล็ก ๆ  ของการจัดการความรู้ในหน่วยงานที่ผมดูแลโดยตรง  ซึ่งก็ได้แต่หวังว่าอะไรต่อมิอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี   ทั้งในแง่ของการพัฒนาคนและพัฒนาองค์กร 

   

  

ในเวทีวันนี้ ....

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเกริ่นนำไปอย่างชัดเจนว่า  บัดนี้ได้เวลา “พฤหัสสกัดความรู้”  กันบ้างแล้ว  ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเป็นที่น่ายินดีว่าผู้บริหารที่อยู่ในเวทีครั้งนี้ก็เปิดไฟเขียวให้ผมได้ขับเคลื่อนเวทีแห่งการ “ลปรร”  นี้ได้อย่างเต็มที่  ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่า  เดือนหน้าเป็นต้นไป   ในบ่ายวันพฤหัสบดีของแต่ละสัปดาห์  ผมและทีมงานจะมานั่ง “โสเหล่”  เรื่องราวการทำงานกันซะที  ส่วนจะเป็นเวลาใดบ้าง  คงต้องรอหลักการเล็ก ๆ  น้อย ๆ อีกสักระยะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่กลัวว่า   “มากคน”  จะ“มากความ”  จนทำให้เวที  “โสเหล่”  ล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า  เพราะความแตกต่างทางความคิด  คือ  ความงดงามของมนุษย์  และถ้าจะให้กลัว   ผมก็กลัวอยู่อย่างเดียว นั่นคือ  ”คิด  แล้วไม่ทำ  !”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ในความต่างอันหลากหลายนั้น  ย่อมมีจุดร่วมที่เหมือนกันบ้างล่ะ   และความเหมือน   หรือแม้แต่ความต่างที่ว่านั้น   ย่อมมี “ประโยชน์”  ต่อการพัฒนาตนเองและองค์กรไม่มากก็น้อยอย่างไม่ต้องสงสัย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p></p><p>    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ไม่ลองก็ไม่รู้ …..   </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่แหละครับ   ผมถึงอยากลองลงมือทำเพื่อให้รู้ในสิ่งที่รู้ และให้ได้รู้ในสิ่งที่ไม่รู้  !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หมายเหตุ ... ภาพบางภาพหยิบยืมมาจากผู้อื่นที่ผมก็ไม่ทราบที่มา ..</p>

 </span>