ลงนามถวายพระพร

ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวต่อประชาชนชาวไทย เมื่อครั้งใดที่พระอค์ท่านทรงประชวร  ประชาชนชาวไทยต่างไม่สบายใจและเป็นห่วงพระองค์ยิ่งนัก ขณะที่ผมกำลังพิมพ์อยู่นี้ก็รู้สึกตื้นตันจนน้ำตาคลอเบ้าตัวเองครับ23 ตุลาคม 2550  วันคล้ายวันสวรรคตของสมเด็จพระปิยะมหาราชซึ่งเป็นที่รักยิ่งของชนชาวไทยเช่นกัน  อาจารย์ณัฏฐกรณ์  ปะพาน  ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพราะตั้งใจจะไปลงนามถวายพระพรในหลวง 
โดยว่าจะเอารถยนต์ไปจอดไว้ที่สนามหลวงแต่ปรากฎว่าแบตหมดครับสตาร์ทไม่ติดก็เลยเปลี่ยนแผนขับมอเตอร์ไซต์ไปเพื่อที่จะไปต่อรถเมล์อีกต่อหนึ่ง ตอนที่ผมไปถึงนั้นได้พบเห็นยายชีท่านหนึ่งกำลังถือพระบรมฉายาลักษณ์แล้วอธิฐานให้พระองค์หายจากอาการประชวรโดยเร็ว ก็เลยขอโอกาสเก็บรูปนี้ไว้เป็นที่ระลึกและรู้สึกตื้นตันใจเป็นอย่างยิ่งบริเวณหน้าตึกเป็นอีกจุดหนึ่งที่ประชาชนได้ก้มลงกราบซึ่งเป็นความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างล้นพ้น หลายๆคนมองไปบนตึกแล้วต่างประนมมือแล้วยกขึ้นบนเหนือหัวครับประชาชนต่างมาร่วมลงนามถวายพระพรกันอย่างเนืองแน่นซึ่งเป็นบริเวณที่พักครับ  พี่ท่านหนึ่ง(บริเวณหน้าพระบรมรูป สมเด็จพระมหิตลาธิเบศ อดุลยเดชวิกรม พระราชชนก ) ได้นำพระบรมฉายาลักษณ์ในหลวงแนบกับตัวไว้อย่างแน่นแล้วจุดธูปอธิฐานขอให้พระองค์ทรงหายจากพระอาการประชวรโดยเร็ว กรมการขนส่งทางน้ำได้นำเรือมาบริการข้ามฝากฟรีครับ ขอขอบคุณผมนั่งรถเมล์สาย 201 ไปลงที่ท่าช้างครับจากนั้นนั่งเรือต่อครับ นั่งรถเมล์สาย 38 หน้าราชภัฏจันทรเกษมไปต่อรถที่อนุสาวรีย์ฯ ครับ จากการเดินทางไปในครั้งนี้ผมมีความปลาบปลื้มในหัวใจที่ได้เห็นประชาชนคนไทยมีความจงรักภัคดีต่อองค์พระบาทสามเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ท่านทรง   อุทิศพระวรกายตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์เพื่อประชาชนชาวไทยอย่างแท้จริง

อาจารย์ณัฏฐกรณ์  ปะพาน
มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม